Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar 5. maí 2026 11:45 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar