Jöfnuður mælist ekki í orðum – heldur í því hvernig við mætum fólki

Ég vinn á hverjum degi með fólki sem hefur fallið út úr kerfinu. Fólki sem hefur glímt við fíkn, áföll og brotakennda þjónustu, þar sem úrræðin tala ekki saman og enginn ber ábyrgð á ferlinu í heild.

Veruleikinn er sá að kerfið okkar er ekki nægilega samþætt. Afeitrun á einum stað, meðferð á öðrum, húsnæði annars staðar. Fólk dettur á milli úrræða.

Þetta er raunveruleikinn sem margir búa við.

Í mínu starfi sé ég þetta skýrt, sérstaklega hjá konum sem hafa oft upplifað meiri áföll og standa frammi fyrir enn fleiri hindrunum í kerfinu. Þar kemur þessi vandi hvað skýrast fram.

Á síðustu vikum hefur SÁÁ gert samkomulag við Krýsuvík og Hlaðgerðarkot um að þeir sem eru á leið í langtímameðferð þar fái forgang í afeitrun. Þetta er mikilvægt skref í að tryggja samfellu í meðferð, eykur líkur á að einstaklingar nái bata og er stórt skref í átt að bættri þjónustu.

Á síðasta ári fékk ein af okkar konum bakslag á meðan hún var í okkar úrræði. Við slepptum ekki takinu. Með samstilltu átaki og stuðningi sjálfboðaliða tókst að grípa hana og færa hana úr neysluumhverfi, þangað sem hún gat náð jafnvægi á ný. Í framhaldinu gat hún haldið áfram í meðferð hjá Krýsuvík og er í dag á góðum stað.

Áður og á meðan hún var hjá okkur hafði verið lögð mikil vinna og fjármunir í hennar bata, vinna sem hefði getað tapast ef hún hefði misst fótanna aftur og ekki fengið stuðning á réttum tíma. Þetta er ekki sjálfgefið. Hefði hún verið sett á biðlista er alls óvíst hvar hún væri í dag.

Samstarf Batahúsanna við Krýsuvík skiptir þar lykilmáli. Þegar upp koma bakslög er hægt að grípa okkar fólkið okkar hratt og tryggja að bataferlið haldi áfram. Þannig næst raunveruleg samfella í bataferlinu.

Nú þegar þetta samkomulag er komið á aukast líkurnar á að fólk fái afeitrun strax og haldi áfram í meðferð án þess að detta á milli úrræða.

Þetta snýst ekki bara um meðferð við fíkn. Sama mynstur sést víða í heilbrigðiskerfinu, til dæmis þegar kemur að áhættuhegðun barna og í geðheilbrigðisþjónustu. Þar skiptir samfella og samvinna milli úrræða ekki síður sköpum.

Við vitum hvað virkar. Þegar fólk fær samfellu í þjónustu, faglegan stuðning og raunverulegt tækifæri, getur líf þeirra breyst til hins betra.

Spurningin er einföld: Ætlum við að byggja kerfi sem virkar fyrir alla – eða bara suma?

Samfylkingin vill byggja upp velferðarkerfi sem virkar í heild – þar sem þjónusta er tengd saman og manneskjan er í forgrunni.

Það er sú stefna sem ég stend fyrir í mínu starfi á hverjum degi.

Höfundur er forstöðukona Batahúss og skipar 13. sæti á lista Samfylkingarinnar.