Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar 7. maí 2026 10:10 Nú nálgast sumarið með björtum nóttum, hlýnandi veðri (vonandi) og fyrir fjölmarga foreldra grunnskólabarna yngstu bekkja í grunnskóla, stressi og fjárútlátum. Einnig nálgast sveitastjórnakosningar og því er tilvalið fyrir borgarfulltrúa eða tilvonandi borgarfulltrúa að sýna það í verki að þeir geti gert einfaldar og sjálfsagðar breytingar til að bæta þjónustu við borgarbúa. Grunnskólar Reykjavíkur eru ekki starfandi frá 10. júní til 24. ágúst, mun lengra tímabil en foreldrar geta tekið sér frí og því þarf að hafa einhverja starfsemi fyrir börn hluta af þessu tímabili. Yfir veturinn starfrækir Reykjavíkurborg frístundastarf fyrir grunnskólanema þar sem flest börn fyrstu bekkja grunnskóla dvelja eftir að skóla lýkur. Reynsla minnar fjölskyldu af þessu starfi er afar jákvæð. Starfið er vandað og þar vinnur metnaðarfullt starfsfólk sem heldur uppi mjög fjölbreyttu starfi sem bæði barn og foreldar eru afar ánægð með. En nú er að koma sumar. Frístundaheimilin starfrækja vissulega sumarnámskeið frá 8.30-16.30 alla virka daga í sex og hálfa viku yfir sumartímann. En sá er galli á gjöf Njarðar að frístundaheimilin fá einungis fjármagn til að sinna um helmingi af eftirspurninni og færri komast að en vilja. Í velferðarþjóðfélagi myndi maður ætla að hægt væri að fjármagna þetta starf svo að öll börn komist að. Frístundin er ekki starfrækt í 4 vikur í júlí svo ætla má að nánast allir foreldrar hafi þörf fyrir allar vikurnar sem eru í boði og best væri að börn gætu verið á sínu hefðbundna frístundaheimili, nálægt heimili sínu. Fyrst starfið er ekki nægilega fjármagnað og því um takmörkuð gæði að ræða mætti ætla að borgin myndi allavega skipta þessum gæðum á réttlátan hátt. En það er fjarri lagi. Opnað er fyrir umsóknir á tilteknum degi og tíma á vorin. Þeir foreldrar sem vita hvernig kerfið virkar sitja tilbúnir við tölvuna og skrá sitt barn á allar þær vikur sem þeir óska eftir. Reglan við inntöku er: Fyrstur kemur, fyrstur fær. Þau sem eru fyrst til að skrá sín börn fá því pláss í allar þær vikur sem þau óska eftir, en þau sem á eftir koma fá kannski ekkert. Engin önnur viðmið eru við inntöku, hvorki félagsleg eða efnahagsleg staða foreldra né annað sem getur veitt börnum forgang. Þau sem sækja um á slaginu kl. 10 fá allt á meðan þau sem sækja um fimm mínútum seinna fá ekkert. Um er að ræða niðurgreidda þjónustu á vegum borgarinnar sem kostuð er með útsvari sem við borgarbúar greiðum í sameiningu til samreksturs samfélagsins okkar. Þetta ósanngjarna kerfi bitnar í fyrsta lagi á börnunum sjálfum sem mörg hver vilja helst vera í sumarfrístund með bekkjarfélögum sínum. Í öðru lagi snýr óréttlætið að foreldrum í efnahagslegu tilliti því hér er um mikla mismunun að ræða hvað varðar skiptingu á almannagæðum. Hver vika í sumarfrístund kostar um 16.000 krónur en til samanburðar eru flest önnur úrræði, svo sem sumarnámskeið fyrir börn á vegum íþróttafélaga eða annarra, tvisvar sinnum dýrari. Það getur því munað miklu í kostnaði fyrir þá foreldra sem neyðast til að kaupa námskeið annars staðar allt sumarið. Þá er fyrirkomulag af þessu tagi, sem krefst þekkingar á kerfishlið umsóknar, til þess fallið að mismuna börnum innflytjenda og annarra nýrra Íslendinga sem ekki tala íslensku sem fyrsta mál og búa að smærra tengslaneti. Slíkir hópar mega síst við því að verða af þjónustu á borð við sumarfrístund. Foreldrar sem sinna grunn- og bráðaþjónustu, til dæmis heilbrigðisstarfsfólk, hafa sömuleiðis síðri tök á því að vakta umsóknarglugga klukkan 10 að morgni. Þá geta veikindi einnig valdið því að ekki sé hægt að vakta gluggann. Það er erfitt að ímynda sér að nokkur starfsmaður né borgarfulltrúi Reykjavíkurborgar telji að núverandi kerfi sé sanngjarnt eða í lagi. Fyrstur kemur, fyrstur fær sem í praxís þýðir allt eða ekkert, allt fyrir börn foreldra sem hafa gott aðgengi að interneti á sérstökum tíma dags og ná að komast fyrst inn í kerfið og ekkert fyrir hin, er algjörlega óásættanlegt. Ég spyr því: Hvaða stjórnmálaflokkur ætlar að breyta þessu? Höfundur er móðir grunnskólabarns í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Leigufélög eignast fasteignamarkaðinn, fjárfestar eignast Garðabæ Baldur Jezorski Skoðun Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun Hugsum stærra Magnús Lyngdal Magnússon Skoðun Gervigreindarkapphlaup sem Norðurlöndin geta unnið Halldóra Mogensen,Kristinn R. Þórisson Skoðun Viðskiptaráð rýnir í skólakerfið á árunum 2016–2026 – var nokkuð í gangi þá? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Er virkilega ekki um neitt að semja? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Liðbólgusjúkdómar – fræðsla skiptir máli Katrín Þórarinsdóttir Skoðun Í stormi reynir á leiðtogana Óskar Tryggvi Svavarsson Skoðun Aftur til fortíðar: Tóbaks- og nikótínvarnir Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir Skoðun Á hvaða vegferð erum við? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skoðun Skoðun Hvað ertu hræddur við, Jón Pétur Zimsen? Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hvað er hægt að semja um? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Á hvaða vegferð erum við? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Alþjóðlegi mjólkurdagurinn 2026 Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Gervigreindarkapphlaup sem Norðurlöndin geta unnið Halldóra Mogensen,Kristinn R. Þórisson skrifar Skoðun Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsum stærra Magnús Lyngdal Magnússon skrifar Skoðun Leigufélög eignast fasteignamarkaðinn, fjárfestar eignast Garðabæ Baldur Jezorski skrifar Skoðun Mannauðsvald stjórnar meiru en margir halda skrifar Skoðun Viðskiptaráð rýnir í skólakerfið á árunum 2016–2026 – var nokkuð í gangi þá? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Liðbólgusjúkdómar – fræðsla skiptir máli Katrín Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Í stormi reynir á leiðtogana Óskar Tryggvi Svavarsson skrifar Skoðun Á bak við hverja gigtargreiningu er fjölskylda sem verður fyrir áhrifum af sjúkdómnum. Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Er virkilega ekki um neitt að semja? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Um laun, arðgreiðslur og skatta Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Aftur til fortíðar: Tóbaks- og nikótínvarnir Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hvers konar samfélag viljum við byggja með gervigreind? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Brennandi hús Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Hvaleyrarvatn - ekki byggja í Vatnshlíð Stefán Georgsson skrifar Skoðun Ósýnilegi aldurshópurinn í íslenskum sviðslistum Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar Skoðun Svona verndum við Ísland fyrir útlendingum Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Að byggja brú til þeirra sem bíða Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Gerviskoðanakönnun — eða 9,44 prósent? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun It's complicated: Valkostir Íslands í gjaldmiðlamálum Stefanía K. Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson skrifar Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Nú nálgast sumarið með björtum nóttum, hlýnandi veðri (vonandi) og fyrir fjölmarga foreldra grunnskólabarna yngstu bekkja í grunnskóla, stressi og fjárútlátum. Einnig nálgast sveitastjórnakosningar og því er tilvalið fyrir borgarfulltrúa eða tilvonandi borgarfulltrúa að sýna það í verki að þeir geti gert einfaldar og sjálfsagðar breytingar til að bæta þjónustu við borgarbúa. Grunnskólar Reykjavíkur eru ekki starfandi frá 10. júní til 24. ágúst, mun lengra tímabil en foreldrar geta tekið sér frí og því þarf að hafa einhverja starfsemi fyrir börn hluta af þessu tímabili. Yfir veturinn starfrækir Reykjavíkurborg frístundastarf fyrir grunnskólanema þar sem flest börn fyrstu bekkja grunnskóla dvelja eftir að skóla lýkur. Reynsla minnar fjölskyldu af þessu starfi er afar jákvæð. Starfið er vandað og þar vinnur metnaðarfullt starfsfólk sem heldur uppi mjög fjölbreyttu starfi sem bæði barn og foreldar eru afar ánægð með. En nú er að koma sumar. Frístundaheimilin starfrækja vissulega sumarnámskeið frá 8.30-16.30 alla virka daga í sex og hálfa viku yfir sumartímann. En sá er galli á gjöf Njarðar að frístundaheimilin fá einungis fjármagn til að sinna um helmingi af eftirspurninni og færri komast að en vilja. Í velferðarþjóðfélagi myndi maður ætla að hægt væri að fjármagna þetta starf svo að öll börn komist að. Frístundin er ekki starfrækt í 4 vikur í júlí svo ætla má að nánast allir foreldrar hafi þörf fyrir allar vikurnar sem eru í boði og best væri að börn gætu verið á sínu hefðbundna frístundaheimili, nálægt heimili sínu. Fyrst starfið er ekki nægilega fjármagnað og því um takmörkuð gæði að ræða mætti ætla að borgin myndi allavega skipta þessum gæðum á réttlátan hátt. En það er fjarri lagi. Opnað er fyrir umsóknir á tilteknum degi og tíma á vorin. Þeir foreldrar sem vita hvernig kerfið virkar sitja tilbúnir við tölvuna og skrá sitt barn á allar þær vikur sem þeir óska eftir. Reglan við inntöku er: Fyrstur kemur, fyrstur fær. Þau sem eru fyrst til að skrá sín börn fá því pláss í allar þær vikur sem þau óska eftir, en þau sem á eftir koma fá kannski ekkert. Engin önnur viðmið eru við inntöku, hvorki félagsleg eða efnahagsleg staða foreldra né annað sem getur veitt börnum forgang. Þau sem sækja um á slaginu kl. 10 fá allt á meðan þau sem sækja um fimm mínútum seinna fá ekkert. Um er að ræða niðurgreidda þjónustu á vegum borgarinnar sem kostuð er með útsvari sem við borgarbúar greiðum í sameiningu til samreksturs samfélagsins okkar. Þetta ósanngjarna kerfi bitnar í fyrsta lagi á börnunum sjálfum sem mörg hver vilja helst vera í sumarfrístund með bekkjarfélögum sínum. Í öðru lagi snýr óréttlætið að foreldrum í efnahagslegu tilliti því hér er um mikla mismunun að ræða hvað varðar skiptingu á almannagæðum. Hver vika í sumarfrístund kostar um 16.000 krónur en til samanburðar eru flest önnur úrræði, svo sem sumarnámskeið fyrir börn á vegum íþróttafélaga eða annarra, tvisvar sinnum dýrari. Það getur því munað miklu í kostnaði fyrir þá foreldra sem neyðast til að kaupa námskeið annars staðar allt sumarið. Þá er fyrirkomulag af þessu tagi, sem krefst þekkingar á kerfishlið umsóknar, til þess fallið að mismuna börnum innflytjenda og annarra nýrra Íslendinga sem ekki tala íslensku sem fyrsta mál og búa að smærra tengslaneti. Slíkir hópar mega síst við því að verða af þjónustu á borð við sumarfrístund. Foreldrar sem sinna grunn- og bráðaþjónustu, til dæmis heilbrigðisstarfsfólk, hafa sömuleiðis síðri tök á því að vakta umsóknarglugga klukkan 10 að morgni. Þá geta veikindi einnig valdið því að ekki sé hægt að vakta gluggann. Það er erfitt að ímynda sér að nokkur starfsmaður né borgarfulltrúi Reykjavíkurborgar telji að núverandi kerfi sé sanngjarnt eða í lagi. Fyrstur kemur, fyrstur fær sem í praxís þýðir allt eða ekkert, allt fyrir börn foreldra sem hafa gott aðgengi að interneti á sérstökum tíma dags og ná að komast fyrst inn í kerfið og ekkert fyrir hin, er algjörlega óásættanlegt. Ég spyr því: Hvaða stjórnmálaflokkur ætlar að breyta þessu? Höfundur er móðir grunnskólabarns í Reykjavík
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Viðskiptaráð rýnir í skólakerfið á árunum 2016–2026 – var nokkuð í gangi þá? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindarkapphlaup sem Norðurlöndin geta unnið Halldóra Mogensen,Kristinn R. Þórisson skrifar
Skoðun Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Viðskiptaráð rýnir í skólakerfið á árunum 2016–2026 – var nokkuð í gangi þá? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Á bak við hverja gigtargreiningu er fjölskylda sem verður fyrir áhrifum af sjúkdómnum. Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Aftur til fortíðar: Tóbaks- og nikótínvarnir Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Viðskiptaráð rýnir í skólakerfið á árunum 2016–2026 – var nokkuð í gangi þá? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun