Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar 15. maí 2026 07:42 Sem tveggja barna móðir í Garðabær er öryggi eitt af því sem skiptir mig mestu máli. Ég vil að börnin mín séu örugg í skólanum, í íþróttum og tómstundum og þegar þau ferðast hér um bæinn. Það á við hvort sem er í frístundabíl, gangandi, hjólandi eða á milli hverfa til vina sinna og vinkvenna. Ég vil líka að þau séu örugg sem ungmenni, hafi staði til að koma saman og vera á og þar sem þeim líður vel og upplifi stuðning og tilheyri samfélagi. Eftir að ég eignaðist börnin mín fóru innviðir bæjarins og umhverfi barna að skipta mig miklu máli. Ég tók þátt í foreldrafélagi leikskóla sonar míns og hef síðan verið virk í foreldrafélögum bæði leikskóla og grunnskóla barna minna. Þar hef ég séð hversu mikilvægt það er að foreldrar hafi rödd og að bærinn hlusti. Það er ein stærsta ástæða þess að ég tók sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir sveitastjórnarkosningarnar nú á laugardag. Eitt af þeim málum sem við í foreldrafélögum skóla barna minna höfum ítrekað bent á er öryggi við skóla þeirra. Lýsing á bílastæðum hefur verið stórlega ábótavant, gönguleiðir ófullnægjandi og enn vantar öruggan göngustíg fyrir börn frá bílastæði að skólahúsnæði. Það var ekki fyrr en eftir persónulegan fund með bæjarstjóra að nokkrir nýir ljósastaurar voru settir upp. Göngustígurinn er þó enn ekki kominn. Annað sem hefur verið bent á, og nú síðustu daga sterkt á íbúasíðum Garðabæjar, er öryggi barna um borð í frístundabílum. Margir foreldrar hafa lýst yfir áhyggjum af aðstæðum barna sinna og sjálf á ég barn sem ekki vill fara í frístundabílinn vegna neikvæðrar upplifunar. Börn eru mikilvægir íbúar Garðabæjar og bæjarfélagið getur ekki firrt sig ábyrgð þegar kemur að öryggi þeirra með því að vísa einfaldlega á þjónustuaðila sem sinna verkefnum innan bæjarins. Þar þarf bærinn sjálfur að axla ábyrgð, fylgja málum eftir og tryggja að öryggi barna sé alltaf í forgangi. Öryggi er einnig stór hluti af forvörnum og þegar kemur að að öryggi og forvörnum skiptir snemmtæk íhlutun, ábyrgt eftirlit og sterkt foreldrasamstarf sköpum. Samfélagið hefur breyst hratt, veruleiki barna og ungmenna er annar en áður og áhrif samfélagsmiðla, skjánotkunar og hraðra samfélagsbreytinga eru meiri en nokkru sinni fyrr. Þess vegna þurfum við líka að þróa og uppfæra íslenska forvarnarmódelið í takt við tímann og þann veruleika sem börnin okkar búa við í dag. Við þurfum líka að nálgast ólíka hópa í fjölbreyttara samfélagi með fjölbreyttari hætti. Fyrir um tveimur árum síðan bauð ég mig fram til að vera fulltrúi í Grunnstoð þar sem foreldrar, sem fulltrúar fyrir hönd allra grunnskóla Garðabæjar, komu saman og lögðu fram tillögur um það sem betur mætti fara í öryggis-, umhverfis og almennum skólamálum barna. Þetta var mikilvægur vettvangur sem lagðist því miður af þegar foreldrar upplifðu að lítið væri hlustað og of fá mál færðust áfram. Það er miður, því bærinn þarf að hlusta betur á foreldra og gætu með vinnu sjálfboðaliða Grunnstoðar haft skýrari yfirsýn yfir stöðu barna í bænum. Það sem mér finnst þó einnig áhyggjuefni er að bærinn hafi ekki kallað eftir því að halda þessum vettvangi áfram. Ekki kallað eftir rödd foreldra. Sjálf er ég svo heppin að vera hluti af sterku foreldrasamfélagi. Foreldrar vina barnanna minna eru orðnir góðir vinir mínir og ég tel þessi tengsl vera eina sterkustu forvörn sem við eigum. En slíkt samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það krefst tíma, frumkvæðis og vilja til að mæta, taka þátt og skapa tækifæri fyrir fólk til að tengjast. Við í mínum hóp höfum farið saman í útilegur, átt samverustundir og byggt upp traust sem ég trúi að muni skipta enn meira máli þegar börnin okkar eldast. Hér getur bærinn einnig haft áhrif með því að stuðla að og skapa aðstæður og hvata fyrir foreldra til að hittast, kynnast og styrkja tengsl sín og þannig foreldrasamfélagið sem heldur utan um börnin okkar. Því í öryggi felst svo margt. Það snýst ekki aðeins um líkamlegt öryggi heldur líka andlega heilsu og vellíðan — bæði barna og foreldra. Þegar börn eru örugg og þeim líður vel, þá finna foreldrar og samfélagið einnig fyrir öryggi. Þetta eru mál sem ég brenn fyrir og mun halda áfram að tala fyrir og berjast fyrir. Fái Viðreisn gott brautargengi í komandi kosningum munum við tryggja að rödd foreldra heyrist — hátt og skýrt. Setjið X við C. Höfundur er tveggja barna móðir í Garðabæ og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Sem tveggja barna móðir í Garðabær er öryggi eitt af því sem skiptir mig mestu máli. Ég vil að börnin mín séu örugg í skólanum, í íþróttum og tómstundum og þegar þau ferðast hér um bæinn. Það á við hvort sem er í frístundabíl, gangandi, hjólandi eða á milli hverfa til vina sinna og vinkvenna. Ég vil líka að þau séu örugg sem ungmenni, hafi staði til að koma saman og vera á og þar sem þeim líður vel og upplifi stuðning og tilheyri samfélagi. Eftir að ég eignaðist börnin mín fóru innviðir bæjarins og umhverfi barna að skipta mig miklu máli. Ég tók þátt í foreldrafélagi leikskóla sonar míns og hef síðan verið virk í foreldrafélögum bæði leikskóla og grunnskóla barna minna. Þar hef ég séð hversu mikilvægt það er að foreldrar hafi rödd og að bærinn hlusti. Það er ein stærsta ástæða þess að ég tók sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir sveitastjórnarkosningarnar nú á laugardag. Eitt af þeim málum sem við í foreldrafélögum skóla barna minna höfum ítrekað bent á er öryggi við skóla þeirra. Lýsing á bílastæðum hefur verið stórlega ábótavant, gönguleiðir ófullnægjandi og enn vantar öruggan göngustíg fyrir börn frá bílastæði að skólahúsnæði. Það var ekki fyrr en eftir persónulegan fund með bæjarstjóra að nokkrir nýir ljósastaurar voru settir upp. Göngustígurinn er þó enn ekki kominn. Annað sem hefur verið bent á, og nú síðustu daga sterkt á íbúasíðum Garðabæjar, er öryggi barna um borð í frístundabílum. Margir foreldrar hafa lýst yfir áhyggjum af aðstæðum barna sinna og sjálf á ég barn sem ekki vill fara í frístundabílinn vegna neikvæðrar upplifunar. Börn eru mikilvægir íbúar Garðabæjar og bæjarfélagið getur ekki firrt sig ábyrgð þegar kemur að öryggi þeirra með því að vísa einfaldlega á þjónustuaðila sem sinna verkefnum innan bæjarins. Þar þarf bærinn sjálfur að axla ábyrgð, fylgja málum eftir og tryggja að öryggi barna sé alltaf í forgangi. Öryggi er einnig stór hluti af forvörnum og þegar kemur að að öryggi og forvörnum skiptir snemmtæk íhlutun, ábyrgt eftirlit og sterkt foreldrasamstarf sköpum. Samfélagið hefur breyst hratt, veruleiki barna og ungmenna er annar en áður og áhrif samfélagsmiðla, skjánotkunar og hraðra samfélagsbreytinga eru meiri en nokkru sinni fyrr. Þess vegna þurfum við líka að þróa og uppfæra íslenska forvarnarmódelið í takt við tímann og þann veruleika sem börnin okkar búa við í dag. Við þurfum líka að nálgast ólíka hópa í fjölbreyttara samfélagi með fjölbreyttari hætti. Fyrir um tveimur árum síðan bauð ég mig fram til að vera fulltrúi í Grunnstoð þar sem foreldrar, sem fulltrúar fyrir hönd allra grunnskóla Garðabæjar, komu saman og lögðu fram tillögur um það sem betur mætti fara í öryggis-, umhverfis og almennum skólamálum barna. Þetta var mikilvægur vettvangur sem lagðist því miður af þegar foreldrar upplifðu að lítið væri hlustað og of fá mál færðust áfram. Það er miður, því bærinn þarf að hlusta betur á foreldra og gætu með vinnu sjálfboðaliða Grunnstoðar haft skýrari yfirsýn yfir stöðu barna í bænum. Það sem mér finnst þó einnig áhyggjuefni er að bærinn hafi ekki kallað eftir því að halda þessum vettvangi áfram. Ekki kallað eftir rödd foreldra. Sjálf er ég svo heppin að vera hluti af sterku foreldrasamfélagi. Foreldrar vina barnanna minna eru orðnir góðir vinir mínir og ég tel þessi tengsl vera eina sterkustu forvörn sem við eigum. En slíkt samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það krefst tíma, frumkvæðis og vilja til að mæta, taka þátt og skapa tækifæri fyrir fólk til að tengjast. Við í mínum hóp höfum farið saman í útilegur, átt samverustundir og byggt upp traust sem ég trúi að muni skipta enn meira máli þegar börnin okkar eldast. Hér getur bærinn einnig haft áhrif með því að stuðla að og skapa aðstæður og hvata fyrir foreldra til að hittast, kynnast og styrkja tengsl sín og þannig foreldrasamfélagið sem heldur utan um börnin okkar. Því í öryggi felst svo margt. Það snýst ekki aðeins um líkamlegt öryggi heldur líka andlega heilsu og vellíðan — bæði barna og foreldra. Þegar börn eru örugg og þeim líður vel, þá finna foreldrar og samfélagið einnig fyrir öryggi. Þetta eru mál sem ég brenn fyrir og mun halda áfram að tala fyrir og berjast fyrir. Fái Viðreisn gott brautargengi í komandi kosningum munum við tryggja að rödd foreldra heyrist — hátt og skýrt. Setjið X við C. Höfundur er tveggja barna móðir í Garðabæ og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar