Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar 15. maí 2026 08:50 Ekki kjósa Björgu, konuna mína og oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Þetta segi ég ekki vegna þess að hún er ekki klár. Hún er líklega klárasta manneskja sem ég þekki. Segi þetta heldur ekki vegna þess að hún er löt. Duglegri manneskju hef ég aldrei kynnst. Ég segi þetta af allt annarri ástæðu. Bökkum aðeins. Ég er eyðslukló. Ef mig langar í eitthvað þá er ég fljótur að fá mér það, eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nær tökum á mér og á meðan mér er að detta í hug að kaupa eitthvað er ég oftast búinn að smella nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni heim til okkar. Björg er ekki svona. Björg hagar samskiptum sínum við peninga einsog hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf. Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig einsog ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún. Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún. Það er þungt að skrifa þessa setningu en hún hefur rétt fyrir sér. Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað afþví það hljómar vel. Þannig að ekki kjósa Björgu ef þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár – þá ættirðu að kjósa hana. Höfundur er tilvonandi eiginmaður oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Ekki kjósa Björgu, konuna mína og oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Þetta segi ég ekki vegna þess að hún er ekki klár. Hún er líklega klárasta manneskja sem ég þekki. Segi þetta heldur ekki vegna þess að hún er löt. Duglegri manneskju hef ég aldrei kynnst. Ég segi þetta af allt annarri ástæðu. Bökkum aðeins. Ég er eyðslukló. Ef mig langar í eitthvað þá er ég fljótur að fá mér það, eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nær tökum á mér og á meðan mér er að detta í hug að kaupa eitthvað er ég oftast búinn að smella nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni heim til okkar. Björg er ekki svona. Björg hagar samskiptum sínum við peninga einsog hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf. Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig einsog ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún. Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún. Það er þungt að skrifa þessa setningu en hún hefur rétt fyrir sér. Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað afþví það hljómar vel. Þannig að ekki kjósa Björgu ef þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár – þá ættirðu að kjósa hana. Höfundur er tilvonandi eiginmaður oddvita Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar