Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar 1. júlí 2026 22:01 Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Leikskólar Grunnskólar Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar