Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar 5. ágúst 2026 20:15 Ég var nýkominn í sumarfrí og sat úti á pallinum í góða veðrinu með kaffibolla og dagblað. Í kringum mig börn að leik með tilheyrandi hlátrasköllum. Það var notaleg stund þar sem ég hafði loksins tíma til að slaka á. Stuttu síðar greip ég ósjálfrátt símann og fór að fletta fréttum og samfélagsmiðlum, kíkti líka á póstinn. Tíminn leið allt í einu mjög hratt og þegar ég leit upp tók ég eftir því að þögn ríkti allt um kring, börnin höfðu líka gripið í símana sína. Fyrir örfáum mínútum höfðu þau verið að leika sér. Þá rann upp fyrir mér að ég hafði líklega gefið tóninn – án þess að segja eitt einasta orð. Þetta fékk mig til að velta einni spurningu fyrir mér: Ef börnin okkar taka svona auðveldlega upp skjávenjur okkar, hvers vegna skyldu þau þá ekki líka taka upp lestrarvenjur okkar? Á hverju ári ræðum við um lesskilning, læsi og skjátíma. Við höfum áhyggjur af því að börn lesi minna en áður og veltum fyrir okkur hvernig megi snúa þeirri þróun við. En kannski byrjar lausnin nær okkur sjálfum en við höldum. Börn læra ekki bara af því sem við segjum. Þau læra af því sem við gerum. Ef þau sjá okkur sífellt með símann í hendinni verður það hið eðlilega. Ef þau sjá okkur reglulega með bók í hönd verður það líka eðlilegt. Þess vegna held ég að sumarið sé einstakt tækifæri. Þá hægist aðeins á lífinu. Við eigum fleiri róleg augnablik á pallinum, í sumarbústaðnum, á tjaldsvæðinu, á kaffihúsi eða við sundlaugarbakkann. Augnablik þar sem við getum annaðhvort gripið símann – eða opnað bók. Við lifum á tímum þar sem athygli okkar er stöðugt sótt. Tilkynningar, samfélagsmiðlar og myndbönd keppast um hverja lausa mínútu. Það er orðið svo sjálfsagt að grípa í símann að við tökum varla eftir því lengur. En bók býður upp á eitthvað allt annað. Þegar við lesum hægir á okkur. Við sökkvum okkur í sögu eða hugmynd, ímyndunaraflið fær að njóta sín og hugurinn fær loksins að dvelja við eitt verkefni í einu í stað þess að taka sífellt við tilkynningum og öðru áreiti. Margir upplifa að lestur sé besta leiðin til að slaka á og gefa taugakerfinu hvíld frá stöðugu skjááreiti. Rannsóknir hafa sýnt að lestur skiptir miklu máli fyrir orðaforða, lesskilning og málþroska barna. Þær sýna líka að fyrirmyndir skipta máli. Þegar börn sjá foreldra sína lesa aukast líkurnar á að þau fái sjálf áhuga á bókum. Þetta snýst ekki um að skjáir séu vondir. Þeir eru orðnir ómissandi hluti af lífi okkar. En eins og með svo margt annað snýst þetta um jafnvægi. Kannski þurfum við ekki fleiri reglur um skjátíma. Kannski þurfum við einfaldlega fleiri fullorðna sem sjást lesa. Sem betur fer er auðvelt að byrja. Bókabúðir og bókasöfn landsins eru þessa dagana full af nýjum og spennandi sumarbókum – fyrir börn, ungmenni og fullorðna. Það er til bók fyrir alla. Hvort sem þú ert átta eða áttatíu ára skiptir mestu máli að finna bók sem kveikir lestrargleðina. Kannski er það einmitt ein besta sumargjöfin sem við getum gefið sjálfum okkur og börnunum okkar. Ekki að leggja símann alveg til hliðar, heldur að leggja hann frá okkur öðru hvoru og opna í staðinn bók. Þegar börnin okkar sjá okkur lesa eru meiri líkur á að þau vilji gera það líka. Í sumar skulum við ekki aðeins segja börnunum okkar að lesa. Sýnum þeim hvernig það lítur út. Höfundur er markaðsstjóri Forlagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Börn og uppeldi Mest lesið Halldór 29.08.26 Halldór Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun The EU Referendum Dorrit Moussaieff Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun The EU Referendum Dorrit Moussaieff skrifar Skoðun Lokum ekki augunum fyrir tækifærum – segjum já og sjáum samninginn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Fullveldi er ekki stofustáss María Kristín Gylfadóttir skrifar Skoðun Þarf kerfi sem er sjálft búið að greina skort á samfellu rof á samfellu meðan verið er að laga skort á samfellu? Spyr amma Kristín Ólafsdóttir skrifar Sjá meira
Ég var nýkominn í sumarfrí og sat úti á pallinum í góða veðrinu með kaffibolla og dagblað. Í kringum mig börn að leik með tilheyrandi hlátrasköllum. Það var notaleg stund þar sem ég hafði loksins tíma til að slaka á. Stuttu síðar greip ég ósjálfrátt símann og fór að fletta fréttum og samfélagsmiðlum, kíkti líka á póstinn. Tíminn leið allt í einu mjög hratt og þegar ég leit upp tók ég eftir því að þögn ríkti allt um kring, börnin höfðu líka gripið í símana sína. Fyrir örfáum mínútum höfðu þau verið að leika sér. Þá rann upp fyrir mér að ég hafði líklega gefið tóninn – án þess að segja eitt einasta orð. Þetta fékk mig til að velta einni spurningu fyrir mér: Ef börnin okkar taka svona auðveldlega upp skjávenjur okkar, hvers vegna skyldu þau þá ekki líka taka upp lestrarvenjur okkar? Á hverju ári ræðum við um lesskilning, læsi og skjátíma. Við höfum áhyggjur af því að börn lesi minna en áður og veltum fyrir okkur hvernig megi snúa þeirri þróun við. En kannski byrjar lausnin nær okkur sjálfum en við höldum. Börn læra ekki bara af því sem við segjum. Þau læra af því sem við gerum. Ef þau sjá okkur sífellt með símann í hendinni verður það hið eðlilega. Ef þau sjá okkur reglulega með bók í hönd verður það líka eðlilegt. Þess vegna held ég að sumarið sé einstakt tækifæri. Þá hægist aðeins á lífinu. Við eigum fleiri róleg augnablik á pallinum, í sumarbústaðnum, á tjaldsvæðinu, á kaffihúsi eða við sundlaugarbakkann. Augnablik þar sem við getum annaðhvort gripið símann – eða opnað bók. Við lifum á tímum þar sem athygli okkar er stöðugt sótt. Tilkynningar, samfélagsmiðlar og myndbönd keppast um hverja lausa mínútu. Það er orðið svo sjálfsagt að grípa í símann að við tökum varla eftir því lengur. En bók býður upp á eitthvað allt annað. Þegar við lesum hægir á okkur. Við sökkvum okkur í sögu eða hugmynd, ímyndunaraflið fær að njóta sín og hugurinn fær loksins að dvelja við eitt verkefni í einu í stað þess að taka sífellt við tilkynningum og öðru áreiti. Margir upplifa að lestur sé besta leiðin til að slaka á og gefa taugakerfinu hvíld frá stöðugu skjááreiti. Rannsóknir hafa sýnt að lestur skiptir miklu máli fyrir orðaforða, lesskilning og málþroska barna. Þær sýna líka að fyrirmyndir skipta máli. Þegar börn sjá foreldra sína lesa aukast líkurnar á að þau fái sjálf áhuga á bókum. Þetta snýst ekki um að skjáir séu vondir. Þeir eru orðnir ómissandi hluti af lífi okkar. En eins og með svo margt annað snýst þetta um jafnvægi. Kannski þurfum við ekki fleiri reglur um skjátíma. Kannski þurfum við einfaldlega fleiri fullorðna sem sjást lesa. Sem betur fer er auðvelt að byrja. Bókabúðir og bókasöfn landsins eru þessa dagana full af nýjum og spennandi sumarbókum – fyrir börn, ungmenni og fullorðna. Það er til bók fyrir alla. Hvort sem þú ert átta eða áttatíu ára skiptir mestu máli að finna bók sem kveikir lestrargleðina. Kannski er það einmitt ein besta sumargjöfin sem við getum gefið sjálfum okkur og börnunum okkar. Ekki að leggja símann alveg til hliðar, heldur að leggja hann frá okkur öðru hvoru og opna í staðinn bók. Þegar börnin okkar sjá okkur lesa eru meiri líkur á að þau vilji gera það líka. Í sumar skulum við ekki aðeins segja börnunum okkar að lesa. Sýnum þeim hvernig það lítur út. Höfundur er markaðsstjóri Forlagsins.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Lokum ekki augunum fyrir tækifærum – segjum já og sjáum samninginn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Þarf kerfi sem er sjálft búið að greina skort á samfellu rof á samfellu meðan verið er að laga skort á samfellu? Spyr amma Kristín Ólafsdóttir skrifar