Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar 7. ágúst 2026 15:30 Hinsegin dagar eru dagarnir okkar, ekki bara hinsegin fólks heldur okkar allra. Hinsegin dagar minna okkur nefnilega á að með samstöðu gerist svo ótal margt. Þá náum við árangri og ýtum úr vör mikilvægum breytingum í þágu mannréttinda okkar allra. Þetta er nefnilega uppskeruhátíð, að vissu leyti, þar sem við eigum að fagna saman því sem við höfum áorkað, en ekki síður brýna okkur og skerpa sýnina til framtíðar. Lög um kynrænt sjálfræði voru eitt stærsta skref sem tekið hefur verið á Íslandi í þágu mannréttinda hinsegin fólks, og þá helst trans fólks og intersex fólks. Sjálfsákvörðunarréttur um skráningu eigin kyns, möguleikinn á skráningu hlutlauss kyns og ekki síst sú líkamlega friðhelgi sem lögin hafa í för með sér eru allt stórir áfangar í sögu hinsegin fólks á Íslandi. Setning laganna byggðist þó einnig á þeirri viðurkenningu að þróun þessara réttinda væri í sífelldri endurskoðun og að lögin yrðu ávallt að endurspegla nýjustu rannsóknir og þá vitneskju sem við höfum, okkur öllum til góða. Endurskoðun þarf að fara fram Samkvæmt lögunum átti að skipa starfshóp innan þriggja ára frá gildistöku ákvæðanna um ódæmigerð kyneinkenni, sem sett voru nokkru síðar. Hópurinn átti einmitt að skoða nýjustu rannsóknir, þær framfarir sem orðið hafa og þá miklu vitneskju sem okkur hefur áskotnast síðustu ár, til að tryggja sem allra bestu þjónustu, samfélaginu öllu til heilla. Sá frestur rann út í desember 2023. Nú eru liðin meira en tvö og hálft ár frá því að starfshópurinn hefði átt að taka til starfa. Intersex fólk hefur í gegnum tíðina byggt baráttu sína á krafti og þrautseigju, en í raun er lykilorðið þolinmæði. Þolinmæði eftir aðstoð, þjónustu, skilningi, „æðruleysi“, réttlæti, samstöðu, nefndum, ráðum, þingum, fólki, fjölskyldu og svo mætti lengi telja. En það er ekki endalaust hægt að reiða sig á þolinmæði intersex fólks. Lögin ná ekki til allra Sérstök áhyggjuefni eru undantekningar í lögunum vegna tiltekinna kyneinkenna. Nýjar rannsóknir undirstrika mikilvægi þess að fara varlega. Skýr vilji intersex fólks er þó sá að ónauðsynlegar aðgerðir á börnum, og auðvitað fólki almennt, séu bannaðar og að annað sé undantekning, byggð á ákvörðunum fagfólks sem hefur fræðslu og nýjustu rannsóknir að leiðarljósi. Rannsóknir á aðgerðum sem falla ekki sjálfkrafa undir vernd laga um kynrænt sjálfræði sýna til dæmis að veruleg hætta er á að börn þurfi fleiri og ófyrirséðar aðgerðir síðar. Barnaréttarnefnd Sameinuðu þjóðanna hvatti Ísland árið 2022 til að tryggja að ónauðsynlegri læknis- og skurðmeðferð væri frestað þar til börn gætu sjálf veitt upplýst samþykki. Mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna gekk lengra árið 2024 og kallaði eftir því að undantekningar í íslenskum lögum yrðu endurskoðaðar. Evrópuráðið hefur síðan samþykkt ítarleg tilmæli um réttindi intersex fólks. Gagnsæi og eftirlit eru lykilatriði Framkvæmd laganna vekur einnig spurningar. Teymið sem fjallar um börn með ódæmigerð kyneinkenni á, samkvæmt lögskýringargögnum, að vera þverfaglegt. Núverandi teymi er þó eingöngu skipað læknum, einkum sérfræðingum í innkirtla-, skurð- og þvagfæralækningum barna. Sálfræðingar, félagsráðgjafar, siðfræðingar og fulltrúar með þekkingu á mannréttindum intersex fólks eru ekki fastir meðlimir. Eftirlitið er einnig óskýrt. Sérfræðinefndin sem á, meðal annars, að veita teyminu aðhald er að hluta skipuð einstaklingum sem jafnframt starfa innan þess kerfis sem nefndinni er ætlað að hafa eftirlit með. Slíkt fyrirkomulag skapar hættu á árekstrum og veikir traust. Við þurfum einnig nánari upplýsingar um fjölda og eðli aðgerða sem og meðferða sem breyta kyneinkennum barna varanlega. Án gagnsæis er erfitt að meta hvort lögin veiti þá vernd sem þeim var ætlað að tryggja. Intersex Ísland hefur á liðnu ári verið í góðu og mikilvægu sambandi og samtali við stofnanir og ráðuneyti varðandi þessi mál, og við munum að sjálfsögðu halda því áfram. Við erum þakklát og það er engin manneskja ein Ég vil einnig nýta tækifærið og þakka stjórn og starfsfólki Hinsegin daga í Reykjavík fyrir sitt ómetanlega framlag, fyrir ykkur erum við öll svo þakklát að erfitt er að setja það þakklæti í orð. Takk. Hinsegin dagar eru dagar sýnileika og við eigum öll innan fjölskyldunnar að vera stolt af því sem við erum og gleðjast. En við eigum ekki síður að muna hvað enn þarf að gera og allra mikilvægast er að vita að við eigum alltaf skjól, við eigum alltaf einhvern að leita til og engin manneskja er ein. Við erum hér. Gleðilega hinsegin daga. Höfundur er Framkvæmdastjóri Intersex Ísland, intersex.is Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Reykjavík Mest lesið Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Sjá meira
Hinsegin dagar eru dagarnir okkar, ekki bara hinsegin fólks heldur okkar allra. Hinsegin dagar minna okkur nefnilega á að með samstöðu gerist svo ótal margt. Þá náum við árangri og ýtum úr vör mikilvægum breytingum í þágu mannréttinda okkar allra. Þetta er nefnilega uppskeruhátíð, að vissu leyti, þar sem við eigum að fagna saman því sem við höfum áorkað, en ekki síður brýna okkur og skerpa sýnina til framtíðar. Lög um kynrænt sjálfræði voru eitt stærsta skref sem tekið hefur verið á Íslandi í þágu mannréttinda hinsegin fólks, og þá helst trans fólks og intersex fólks. Sjálfsákvörðunarréttur um skráningu eigin kyns, möguleikinn á skráningu hlutlauss kyns og ekki síst sú líkamlega friðhelgi sem lögin hafa í för með sér eru allt stórir áfangar í sögu hinsegin fólks á Íslandi. Setning laganna byggðist þó einnig á þeirri viðurkenningu að þróun þessara réttinda væri í sífelldri endurskoðun og að lögin yrðu ávallt að endurspegla nýjustu rannsóknir og þá vitneskju sem við höfum, okkur öllum til góða. Endurskoðun þarf að fara fram Samkvæmt lögunum átti að skipa starfshóp innan þriggja ára frá gildistöku ákvæðanna um ódæmigerð kyneinkenni, sem sett voru nokkru síðar. Hópurinn átti einmitt að skoða nýjustu rannsóknir, þær framfarir sem orðið hafa og þá miklu vitneskju sem okkur hefur áskotnast síðustu ár, til að tryggja sem allra bestu þjónustu, samfélaginu öllu til heilla. Sá frestur rann út í desember 2023. Nú eru liðin meira en tvö og hálft ár frá því að starfshópurinn hefði átt að taka til starfa. Intersex fólk hefur í gegnum tíðina byggt baráttu sína á krafti og þrautseigju, en í raun er lykilorðið þolinmæði. Þolinmæði eftir aðstoð, þjónustu, skilningi, „æðruleysi“, réttlæti, samstöðu, nefndum, ráðum, þingum, fólki, fjölskyldu og svo mætti lengi telja. En það er ekki endalaust hægt að reiða sig á þolinmæði intersex fólks. Lögin ná ekki til allra Sérstök áhyggjuefni eru undantekningar í lögunum vegna tiltekinna kyneinkenna. Nýjar rannsóknir undirstrika mikilvægi þess að fara varlega. Skýr vilji intersex fólks er þó sá að ónauðsynlegar aðgerðir á börnum, og auðvitað fólki almennt, séu bannaðar og að annað sé undantekning, byggð á ákvörðunum fagfólks sem hefur fræðslu og nýjustu rannsóknir að leiðarljósi. Rannsóknir á aðgerðum sem falla ekki sjálfkrafa undir vernd laga um kynrænt sjálfræði sýna til dæmis að veruleg hætta er á að börn þurfi fleiri og ófyrirséðar aðgerðir síðar. Barnaréttarnefnd Sameinuðu þjóðanna hvatti Ísland árið 2022 til að tryggja að ónauðsynlegri læknis- og skurðmeðferð væri frestað þar til börn gætu sjálf veitt upplýst samþykki. Mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna gekk lengra árið 2024 og kallaði eftir því að undantekningar í íslenskum lögum yrðu endurskoðaðar. Evrópuráðið hefur síðan samþykkt ítarleg tilmæli um réttindi intersex fólks. Gagnsæi og eftirlit eru lykilatriði Framkvæmd laganna vekur einnig spurningar. Teymið sem fjallar um börn með ódæmigerð kyneinkenni á, samkvæmt lögskýringargögnum, að vera þverfaglegt. Núverandi teymi er þó eingöngu skipað læknum, einkum sérfræðingum í innkirtla-, skurð- og þvagfæralækningum barna. Sálfræðingar, félagsráðgjafar, siðfræðingar og fulltrúar með þekkingu á mannréttindum intersex fólks eru ekki fastir meðlimir. Eftirlitið er einnig óskýrt. Sérfræðinefndin sem á, meðal annars, að veita teyminu aðhald er að hluta skipuð einstaklingum sem jafnframt starfa innan þess kerfis sem nefndinni er ætlað að hafa eftirlit með. Slíkt fyrirkomulag skapar hættu á árekstrum og veikir traust. Við þurfum einnig nánari upplýsingar um fjölda og eðli aðgerða sem og meðferða sem breyta kyneinkennum barna varanlega. Án gagnsæis er erfitt að meta hvort lögin veiti þá vernd sem þeim var ætlað að tryggja. Intersex Ísland hefur á liðnu ári verið í góðu og mikilvægu sambandi og samtali við stofnanir og ráðuneyti varðandi þessi mál, og við munum að sjálfsögðu halda því áfram. Við erum þakklát og það er engin manneskja ein Ég vil einnig nýta tækifærið og þakka stjórn og starfsfólki Hinsegin daga í Reykjavík fyrir sitt ómetanlega framlag, fyrir ykkur erum við öll svo þakklát að erfitt er að setja það þakklæti í orð. Takk. Hinsegin dagar eru dagar sýnileika og við eigum öll innan fjölskyldunnar að vera stolt af því sem við erum og gleðjast. En við eigum ekki síður að muna hvað enn þarf að gera og allra mikilvægast er að vita að við eigum alltaf skjól, við eigum alltaf einhvern að leita til og engin manneskja er ein. Við erum hér. Gleðilega hinsegin daga. Höfundur er Framkvæmdastjóri Intersex Ísland, intersex.is
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar