Framtíð Íslands: Frá áli til gervigreindar – Tækifæri fimmtu iðnbyltingarinnar Sigvaldi Einarsson skrifar 2. október 2025 12:17 Á meðan Ísland tapar baráttunni við ríkisstyrkta offramleiðslu Kína á áli og kísil, horfa stærstu tæknifyrirtæki heims til landsins vegna grænnar orku. Við stöndum á tímamótum: Eigum við að halda áfram í vonlausri samkeppni eða grípa einstakt tækifæri til að verða leiðandi afl í gervigreindarbyltingunni? Tíminn til að velja er núna. Vonlaus barátta við Kína Staðreyndirnar tala sínu máli: Ísland getur aldrei keppt við Kína í framleiðslu á áli og kísil. Kína framleiðir yfir 60% af öllu áli heimsins – rúmlega 40 milljónir tonna á ári. Framleiðsla Íslands, 800–900 þúsund tonn, er aðeins 1,5% af heimsframleiðslunni – dropi í hafið. Þetta er ekki sanngjörn samkeppni heldur barátta við ofurefli. Kínversk stjórnvöld niðurgreiða sinn iðnað markvisst og hafa þannig þrýst heimsmarkaðsverði niður áratugum saman. Á sama tíma hafa Bandaríkin og Evrópusambandið gripið til verndartolla, 25–100%, til að verjast undirverðlagningu. Að halda áfram á þessari braut er ekki aðeins vonlaust – heldur sóun á dýrmætum tíma og orku. Heimurinn vill það sem við eigum Á meðan við festumst í iðnaði fortíðarinnar, keppast Google, Microsoft, Amazon og Meta við að tryggja sér það sem Ísland býr yfir: 100% græna orku. Þessi fyrirtæki fjárfesta milljörðum dollara árlega í gagnaver og gervigreindarverkefni sem krefjast endurnýjanlegrar orku. Ísland hefur allt sem þau leita að: Græna orku: Eina landið í heiminum með 100% endurnýjanlega raforkuframleiðslu. Náttúrulega kælingu: Lega landsins lækkar rekstrarkostnað gagnavera verulega. Tilbúna innviði: Ísland hefur þegar heimsklassa gagnaver og ljósleiðaratengingar með orkunýtni (PUE) sem er langt undir heimsmeðaltali. Fjárfestar hafa þegar séð ljósið. Fyrirtæki eins og Crusoe og Borealis Data Center hafa tryggt sér hundruð milljóna dollara í fjármögnun á Íslandi – og fleiri stór gervigreindarfyrirtæki eru á leiðinni. Spurningin er hvort við séum tilbúin að taka á móti þeim. Gríðarlegur ávinningur fyrir Ísland Skiptin úr áli og kísil yfir í gagnaver eru ekki aðeins rökrétt – þau eru þjóðhagslega og umhverfislega bráðnauðsynleg. Loftslagsáhrif: Með því að skipta út ál- og kísilverum fyrir gagnaver myndum við spara 1,5 milljón tonn af CO₂ árlega. Það eitt og sér nægir til að uppfylla þriðjung til helming af skuldbindingum Íslands í Parísarsáttmálanum fyrir 2030. Engin önnur einstök aðgerð hefði sambærileg áhrif. Efnahagsleg áhrif: Álframleiðsla nýtir 67% af allri raforku á Íslandi en skilar aðeins 5% af vergri landsframleiðslu. Gagnaver og gervigreindarvinnsla skila margfalt meiri verðmætasköpun fyrir hverja kílóvattstund. Þetta þýðir erlendar fjárfestingar, fleiri störf og hærri tekjur fyrir íslenskt samfélag. Fimmta iðnbyltingin bíður ekki Ísland er þegar í 5. sæti á heimsvísu í stafrænum breytingum og meðal fremstu þjóða í nýsköpun. Við höfum alla burði til að verða leiðandi afl í fimmtu iðnbyltingunni sem byggir á gervigreind, skammtatölvum og sjálfvirkni. En nú stendur allt á ákvörðun. Við getum haldið áfram að tapa fyrir Kína í iðnaði fortíðarinnar – eða nýtt einstaka stöðu okkar til að verða lykilþjóð í tækni framtíðarinnar. Tækifærið er hér. Það er gríðarlegt. En það bíður ekki að eilífu. Grípum það. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar markþjálfi. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Sigvaldi Einarsson Mest lesið Halldór 17.01.2026 Halldór Veit Inga hvað hún syngur? Íris Róbertsdóttir Skoðun Með einkarétt á internetinu? Ólafur Stephensen Skoðun Án tónlistar væri lífið mistök Unnur Malín Sigurðardóttir Skoðun Flott hjá læknum! Siv Friðleifsdóttir Skoðun Og ári síðar er málið enn „í ferli“ Eva Hauksdóttir Skoðun Viðkvæmni fyrir gríni? Halldór Auðar Svansson Skoðun Er betra að fólk sé sett á sakamannabekk en að stjórnmálamenn vinni vinnuna sína? Ólafur Stephensen Skoðun Í gamla daga voru allir læsir Eydís Hörn Hermannsdóttir Skoðun 764 – landamæralaus tala skelfilegs ofbeldis Jón Pétur Zimsen Skoðun Skoðun Skoðun Drengirnir okkar, Ísland vs Finnland Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Án tónlistar væri lífið mistök Unnur Malín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Veit Inga hvað hún syngur? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Með einkarétt á internetinu? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Tilraunastarfsemi stjórnvalda á kostnað matvælaöryggis og lýðheilsu Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Viðkvæmni fyrir gríni? Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Tímabær endurskoðun jafnlaunavottunar Hákon Skúlason skrifar Skoðun Ertu að kjósa gegn þínum hagsmunum? Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Úr neðsta helvíti Dantes Móheiður Hlíf Geirlaugsdóttir skrifar Skoðun Íbúar í Reykjavík skipta máli ‒ endurreisum íbúaráðin Sigfús Ómar Höskuldsson skrifar Skoðun Breytt heimsmynd kallar á endurmat á öryggi raforkuinnviða Halldór Halldórsson skrifar Skoðun Í gamla daga voru allir læsir Eydís Hörn Hermannsdóttir skrifar Skoðun Kvartanir eru ekki vandamál – viðbrögðin eru það Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Vatnsmýrin rís Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Er betra að fólk sé sett á sakamannabekk en að stjórnmálamenn vinni vinnuna sína? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ung til athafna Hildur Rós Guðbjargardóttir,Eyrún Fríða Árnadóttir skrifar Skoðun Hvað með Thorvaldsen börnin á árunum 1967 til 1974? Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Tjáningarfrelsi: Hvers vegna skiptir það máli? Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Sjávarútvegur framtíðarinnar – friðun, vistvænni veiðar og réttlátara kvótakerfi Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Loftslagsmál: að lifa vel innan marka jarðar Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Við getum ekki breytt sólinni - en við getum breytt klukkunni! Erla Björnsdóttir skrifar Skoðun Steinunni í 2. sæti Bjarki Bragason skrifar Skoðun 764 – landamæralaus tala skelfilegs ofbeldis Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Harkaleg viðbrögð við friðsamlegum mótmælum Kristín Vala Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Hraðbraut við fjöruna í Kópavogi - Kársnesstígur Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Er ákveðin stétt sérfræðinga ekki lengur mikilvæg? Sædís Ósk Harðardóttir,Helga Þórey Júlíudóttir skrifar Skoðun Ekki eina ríkisleið í skólamálum, takk! Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Kynþáttahyggja forseta Bandaríkjanna og Grænland Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í landbúnaði – áskorun framtíðarinnar Jódís Helga Káradóttir skrifar Skoðun Orðin innantóm um rekstur Hveragerðisbæjar Friðrik Sigurbjörnsson,Alda Pálsdóttir skrifar Sjá meira
Á meðan Ísland tapar baráttunni við ríkisstyrkta offramleiðslu Kína á áli og kísil, horfa stærstu tæknifyrirtæki heims til landsins vegna grænnar orku. Við stöndum á tímamótum: Eigum við að halda áfram í vonlausri samkeppni eða grípa einstakt tækifæri til að verða leiðandi afl í gervigreindarbyltingunni? Tíminn til að velja er núna. Vonlaus barátta við Kína Staðreyndirnar tala sínu máli: Ísland getur aldrei keppt við Kína í framleiðslu á áli og kísil. Kína framleiðir yfir 60% af öllu áli heimsins – rúmlega 40 milljónir tonna á ári. Framleiðsla Íslands, 800–900 þúsund tonn, er aðeins 1,5% af heimsframleiðslunni – dropi í hafið. Þetta er ekki sanngjörn samkeppni heldur barátta við ofurefli. Kínversk stjórnvöld niðurgreiða sinn iðnað markvisst og hafa þannig þrýst heimsmarkaðsverði niður áratugum saman. Á sama tíma hafa Bandaríkin og Evrópusambandið gripið til verndartolla, 25–100%, til að verjast undirverðlagningu. Að halda áfram á þessari braut er ekki aðeins vonlaust – heldur sóun á dýrmætum tíma og orku. Heimurinn vill það sem við eigum Á meðan við festumst í iðnaði fortíðarinnar, keppast Google, Microsoft, Amazon og Meta við að tryggja sér það sem Ísland býr yfir: 100% græna orku. Þessi fyrirtæki fjárfesta milljörðum dollara árlega í gagnaver og gervigreindarverkefni sem krefjast endurnýjanlegrar orku. Ísland hefur allt sem þau leita að: Græna orku: Eina landið í heiminum með 100% endurnýjanlega raforkuframleiðslu. Náttúrulega kælingu: Lega landsins lækkar rekstrarkostnað gagnavera verulega. Tilbúna innviði: Ísland hefur þegar heimsklassa gagnaver og ljósleiðaratengingar með orkunýtni (PUE) sem er langt undir heimsmeðaltali. Fjárfestar hafa þegar séð ljósið. Fyrirtæki eins og Crusoe og Borealis Data Center hafa tryggt sér hundruð milljóna dollara í fjármögnun á Íslandi – og fleiri stór gervigreindarfyrirtæki eru á leiðinni. Spurningin er hvort við séum tilbúin að taka á móti þeim. Gríðarlegur ávinningur fyrir Ísland Skiptin úr áli og kísil yfir í gagnaver eru ekki aðeins rökrétt – þau eru þjóðhagslega og umhverfislega bráðnauðsynleg. Loftslagsáhrif: Með því að skipta út ál- og kísilverum fyrir gagnaver myndum við spara 1,5 milljón tonn af CO₂ árlega. Það eitt og sér nægir til að uppfylla þriðjung til helming af skuldbindingum Íslands í Parísarsáttmálanum fyrir 2030. Engin önnur einstök aðgerð hefði sambærileg áhrif. Efnahagsleg áhrif: Álframleiðsla nýtir 67% af allri raforku á Íslandi en skilar aðeins 5% af vergri landsframleiðslu. Gagnaver og gervigreindarvinnsla skila margfalt meiri verðmætasköpun fyrir hverja kílóvattstund. Þetta þýðir erlendar fjárfestingar, fleiri störf og hærri tekjur fyrir íslenskt samfélag. Fimmta iðnbyltingin bíður ekki Ísland er þegar í 5. sæti á heimsvísu í stafrænum breytingum og meðal fremstu þjóða í nýsköpun. Við höfum alla burði til að verða leiðandi afl í fimmtu iðnbyltingunni sem byggir á gervigreind, skammtatölvum og sjálfvirkni. En nú stendur allt á ákvörðun. Við getum haldið áfram að tapa fyrir Kína í iðnaði fortíðarinnar – eða nýtt einstaka stöðu okkar til að verða lykilþjóð í tækni framtíðarinnar. Tækifærið er hér. Það er gríðarlegt. En það bíður ekki að eilífu. Grípum það. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar markþjálfi.
Er betra að fólk sé sett á sakamannabekk en að stjórnmálamenn vinni vinnuna sína? Ólafur Stephensen Skoðun
Skoðun Tilraunastarfsemi stjórnvalda á kostnað matvælaöryggis og lýðheilsu Þorsteinn Narfason skrifar
Skoðun Er betra að fólk sé sett á sakamannabekk en að stjórnmálamenn vinni vinnuna sína? Ólafur Stephensen skrifar
Skoðun Sjávarútvegur framtíðarinnar – friðun, vistvænni veiðar og réttlátara kvótakerfi Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Er ákveðin stétt sérfræðinga ekki lengur mikilvæg? Sædís Ósk Harðardóttir,Helga Þórey Júlíudóttir skrifar
Er betra að fólk sé sett á sakamannabekk en að stjórnmálamenn vinni vinnuna sína? Ólafur Stephensen Skoðun