Er Evrópa á villigötum? Efnahagsleg hnignun kallar á róttæka endurskoðun Eggert Sigurbergsson skrifar 5. október 2025 14:00 Tveir af virtustu efnahagssérfræðingum Evrópu, Mario Draghi og Enrico Letta, hafa nýlega vakið athygli á djúpstæðri efnahagslegri hnignun Evrópusambandsins. Skýrslur þeirra draga upp dökka mynd af stöðu mála og undirstrika þá staðreynd að sambandið hefur verið að dragast aftur úr öðrum stórum hagkerfum heimsins, einkum Bandaríkjunum. Þessi hnignun virðist vera kerfisbundin, og ef ekkert róttækt er að gert, gæti það grafið undan tilvistargrundvelli sambandsins. Dæmi um stöðnunina Eitt af augljósustu merkjum þessarar stöðnunar er hægur hagvöxtur. Samkvæmt nýlegum gögnum hefur hagvöxtur Bandaríkjanna verið margfalt hraðari en Evrópusambandsins. Á milli áranna 1993 og 2022 jókst landsframleiðsla á mann í Bandaríkjunum um 60%, en innan Evrópusambandsins var vöxturinn aðeins 30%. Þetta bilið hefur haldið áfram að breikka, sem sýnir að staðan er að versna. Þetta hefur mikil áhrif á almenning. Jafnvel þótt Evrópubúar leggi meira til hliðar en Bandaríkjamenn, er fjárhagsleg staða þeirra veikari. Frá 2009 hefur fjárhagsleg staða evrópskra heimila aðeins styrkst um þriðjung af því sem gerst hefur í Bandaríkjunum. Þessi staðreynd segir sína sögu um hversu miklu veikara hagkerfi Evrópusambandsins er. Hvað liggur að baki? Skýrslurnar kenna að miklu leyti íþyngjandi regluverki og skorti á nýsköpun um. Það er erfitt fyrir evrópsk sprotafyrirtæki að ná flugi, og mörg þeirra leita frekar fjármagns utan sambandsins. Þetta hefur alvarlegar afleiðingar á samkeppnishæfni, framleiðni og getu Evrópu til að skapa ný störf. Draghi bendir á að ef Evrópa getur ekki aukið framleiðni, mun hún neyðast til að velja á milli þess að ná metnaðarfullum loftslags- og tæknimarkmiðum og þess að viðhalda velferðarkerfum sínum. En leiðtogar Evrópusambandsins virðast ekki svara þessum vanda með róttækum lausnum. Þrátt fyrir viðvaranir Draghi og Letta, hefur engum grundvallarbreytingum verið komið á. Þess í stað er oft gripið til sömu gömlu lausnanna: aukin samruni og miðstýring. Draghi hefur nýlega talað fyrir því að Evrópa þurfi að verða að sambandsríki til að takast á við vandann. Áhrif á Ísland Með hliðsjón af þessari dökku mynd er mikilvægt að Íslendingar horfi gagnrýnum augum á mögulega aðild að Evrópusambandinu. Þótt sumir hafi bent á lága stýrivexti á evrusvæðinu sem rök fyrir aðild, sýna skýrslur Draghi og Letta að þessir lágu vextir eru ekki merki um heilbrigt hagkerfi, heldur einmitt um viðvarandi efnahagslega stöðnun. Að lokum, djúp og viðvarandi efnahagsleg hnignun Evrópusambandsins er miklu alvarlegra mál en lágt stýrivaxtastig. Það er mikilvægt að greina vandamálin til þess að finna réttar lausnir, og það er ljóst að þær liggja ekki í auknum samruna án þess að tekið sé á grundvallarvandamálum í hagkerfi sambandsins. Þessi greining ætti að verða Íslendingum mikilvægt umhugsunarefni þegar framtíðarsambönd eru skoðuð. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Evrópusambandið Mest lesið Þegar traustið brestur - Háskólinn á Bifröst Stefanía Hrund Guðmundsdóttir Skoðun Hvíl í friði, Bifrastarandinn Selma Klara Gunnarsdóttir Skoðun Sumt er hægt að verja aðeins einu sinni Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun „Er ekki bara best að hætta þessu fiskeldi?” Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það er pláss fyrir einn aldraðan einstakling í stofunni hjá mér Steinunn Þórðardóttir Skoðun Þegar álag barns reynir á hjónabandið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar viðvaranir eru hunsaðar Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Skoðun Er verið að kynna Borgarlínuna sem strætó? Bárður Sigurðsson Skoðun Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson Skoðun Frá Sjálfstæðisflokki til Samfylkingar og óháðra – af hverju? Bjarni Torfi Álfþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar traustið brestur - Háskólinn á Bifröst Stefanía Hrund Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum hvata til stafrænnar námsgagnagerðar Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Að liggja á göngum sjúkrahúsa Árni Gunnarsson skrifar Skoðun Þegar álag barns reynir á hjónabandið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hver er ábyrgur þegar heilbrigðiskerfið er komið langt yfir neyðarstig Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sumt er hægt að verja aðeins einu sinni Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hollt mataræði þarf ekki að vera flókið – bara framkvæmanlegt Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir ,Gunnhildur Sveinsdóttir skrifar Skoðun Kópavogur og amma Stella Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Skoðun Reykjavík er okkar allra Hlédís Maren Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ný forgangsröðun í Kópavogi Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Hvíl í friði, Bifrastarandinn Selma Klara Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Báknið óhaggað, tíma sóað, Miðflokkurinn á móti Kjartan Magnússon skrifar Skoðun Hvað segir ESB um umsóknarferlið? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun „Er ekki bara best að hætta þessu fiskeldi?” Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Stefnt að stjórnleysi í ríkisfjármálunum Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Þögnin sem umlykur loftslagsmálin Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Það er pláss fyrir einn aldraðan einstakling í stofunni hjá mér Steinunn Þórðardóttir skrifar Skoðun Skortur á framtíðarsýn skrifar Skoðun Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Ónýtt tækifæri í heilbrigðiskerfinu Kristján Jón Jónatansson skrifar Skoðun Afgerandi og vaxandi ánægja íbúa Hveragerðis Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Forðist eftirlíkingar Berglind Sunna Bragadóttir skrifar Skoðun Pípulagningamenn Íslands – Fagkerfi/átak, fagmenn og fagmennska Snæbjörn R. Rafnsson skrifar Skoðun Forvarnir eru ekki kostnaður – þær eru fjárfesting í framtíðinni Helga Björg Loftsdóttir skrifar Skoðun Varðhundar verðbólgunnar Hilmar Harðarson skrifar Skoðun Tíminn líður hratt á gervihnattaröld Alexandra Rós Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Er verið að kynna Borgarlínuna sem strætó? Bárður Sigurðsson skrifar Skoðun Undir yfirborði íslensku hamingjunnar Björg Sigríður Hermannsdóttir skrifar Skoðun Skærgulu skórnir á leið til Samhjálpar Birna Guðný Björnsdóttir skrifar Skoðun Tillaga að lausn á húsnæðismarkaði Marinó G. Njálsson skrifar Sjá meira
Tveir af virtustu efnahagssérfræðingum Evrópu, Mario Draghi og Enrico Letta, hafa nýlega vakið athygli á djúpstæðri efnahagslegri hnignun Evrópusambandsins. Skýrslur þeirra draga upp dökka mynd af stöðu mála og undirstrika þá staðreynd að sambandið hefur verið að dragast aftur úr öðrum stórum hagkerfum heimsins, einkum Bandaríkjunum. Þessi hnignun virðist vera kerfisbundin, og ef ekkert róttækt er að gert, gæti það grafið undan tilvistargrundvelli sambandsins. Dæmi um stöðnunina Eitt af augljósustu merkjum þessarar stöðnunar er hægur hagvöxtur. Samkvæmt nýlegum gögnum hefur hagvöxtur Bandaríkjanna verið margfalt hraðari en Evrópusambandsins. Á milli áranna 1993 og 2022 jókst landsframleiðsla á mann í Bandaríkjunum um 60%, en innan Evrópusambandsins var vöxturinn aðeins 30%. Þetta bilið hefur haldið áfram að breikka, sem sýnir að staðan er að versna. Þetta hefur mikil áhrif á almenning. Jafnvel þótt Evrópubúar leggi meira til hliðar en Bandaríkjamenn, er fjárhagsleg staða þeirra veikari. Frá 2009 hefur fjárhagsleg staða evrópskra heimila aðeins styrkst um þriðjung af því sem gerst hefur í Bandaríkjunum. Þessi staðreynd segir sína sögu um hversu miklu veikara hagkerfi Evrópusambandsins er. Hvað liggur að baki? Skýrslurnar kenna að miklu leyti íþyngjandi regluverki og skorti á nýsköpun um. Það er erfitt fyrir evrópsk sprotafyrirtæki að ná flugi, og mörg þeirra leita frekar fjármagns utan sambandsins. Þetta hefur alvarlegar afleiðingar á samkeppnishæfni, framleiðni og getu Evrópu til að skapa ný störf. Draghi bendir á að ef Evrópa getur ekki aukið framleiðni, mun hún neyðast til að velja á milli þess að ná metnaðarfullum loftslags- og tæknimarkmiðum og þess að viðhalda velferðarkerfum sínum. En leiðtogar Evrópusambandsins virðast ekki svara þessum vanda með róttækum lausnum. Þrátt fyrir viðvaranir Draghi og Letta, hefur engum grundvallarbreytingum verið komið á. Þess í stað er oft gripið til sömu gömlu lausnanna: aukin samruni og miðstýring. Draghi hefur nýlega talað fyrir því að Evrópa þurfi að verða að sambandsríki til að takast á við vandann. Áhrif á Ísland Með hliðsjón af þessari dökku mynd er mikilvægt að Íslendingar horfi gagnrýnum augum á mögulega aðild að Evrópusambandinu. Þótt sumir hafi bent á lága stýrivexti á evrusvæðinu sem rök fyrir aðild, sýna skýrslur Draghi og Letta að þessir lágu vextir eru ekki merki um heilbrigt hagkerfi, heldur einmitt um viðvarandi efnahagslega stöðnun. Að lokum, djúp og viðvarandi efnahagsleg hnignun Evrópusambandsins er miklu alvarlegra mál en lágt stýrivaxtastig. Það er mikilvægt að greina vandamálin til þess að finna réttar lausnir, og það er ljóst að þær liggja ekki í auknum samruna án þess að tekið sé á grundvallarvandamálum í hagkerfi sambandsins. Þessi greining ætti að verða Íslendingum mikilvægt umhugsunarefni þegar framtíðarsambönd eru skoðuð. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson Skoðun
Skoðun Hver er ábyrgur þegar heilbrigðiskerfið er komið langt yfir neyðarstig Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hollt mataræði þarf ekki að vera flókið – bara framkvæmanlegt Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir ,Gunnhildur Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Það er pláss fyrir einn aldraðan einstakling í stofunni hjá mér Steinunn Þórðardóttir skrifar
Skoðun Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Pípulagningamenn Íslands – Fagkerfi/átak, fagmenn og fagmennska Snæbjörn R. Rafnsson skrifar
Skoðun Forvarnir eru ekki kostnaður – þær eru fjárfesting í framtíðinni Helga Björg Loftsdóttir skrifar
Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson Skoðun