Allir eru að gera það gott…. Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar 5. nóvember 2025 12:00 Eða hvað? Ísland státar af mikilli velsæld og einna jöfnustu kjörum í vestrænum heimi. Á Íslandi er neysla mikil og ekki mikill skortur sjáanlegur á yfirborðinu. En skyldu allir vera að gera það gott, eða hafa það svo gott? Umræða um fátækt á Íslandi hefur ekki farið hátt undanfarin misseri. Þó er vitað að einhver hluti fólks á Íslandi býr við fátækt, skort, óöryggi í húsnæðismálum, kvíða og vanmætti yfir því að geta ekki veitt sér eða börnum sínum það sem almennt er talið til sjálfsagðra lífsgæða, svo sem tómstundir. Þau börn sem búa við fátækt eru líklegri að búa áfram við fátækt sem fullorðnir einstaklingar. Fullorðnir einstaklingar sem búa við fátækt hafa ekki fengið tækifæri sem skyldi til að brjótast úr úr fátæktinni og oftar en ekki hefur fátæktin fylgt þeim frá barnsaldri. Til að vinna að því að uppræta fátækt þarf fyrst og fremst að móta stefnu og aðgerðaáætlun til að framkvæma slíkt. Slík stefna hefur aldrei verið til á Íslandi. Að uppræta fátækt er ákvörðun sem hægt er að taka ef vilji er fyrir hendi hjá stjórnvöldum. Við sem samfélag eigum að hlúa að öllum þegnum samfélagsins og tryggja að öll geti lifað með reisn og án fátæktar. AMSIS hvetja stjórnvöld til að sýna dug og uppræta fátækt á Íslandi. Höfundur er í stjórn AMSIS Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Efnahagsmál Margrét Júlía Rafnsdóttir Húsnæðismál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Stytting vinnuvikunnar í Reykjavík tekin út í umferðartöfum Ari Edwald Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Er bara best að þegja? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason Skoðun Reykjavík er höfuðborg, ekki fjölmenningarborg Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Virðum vinnu listafólks Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Styrkur okkar er velferð allra Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Barnamenning - Mikilvægt samkenndarafl Halldóra Rut Baldursdóttir,Lína Björg Tryggvadóttir skrifar Skoðun Leyfist Íslendingum að stjórna sínum eigin málum? Arnar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar Skoðun Óhagkvæmar stórframkvæmdir eru ávísun á efnahagslega afturför Þórarinn Hjaltason,Þorkell Sigurlaugsson skrifar Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri á vinnumarkaði Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hugleiðing á 1. maí. Steinar Harðarson skrifar Skoðun Virðum vinnu listafólks Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Vilja stjórnvöld halda Grímsey í byggð? Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir skynsegið fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Pólland að verða efnahagsveldi - kallar eftir fleira fólki Jónas Guðmundsson skrifar Skoðun Lægri skattar eru réttlætismál fyrir ungt fólk Arnar Elvarsson skrifar Skoðun Ég lifi í draumi! Ingvar Örn Ákason skrifar Skoðun Neyðarkall úr Eyjum Hallgrímur Steinsson skrifar Skoðun Hvað er svona gott við að búa í Kópavogi? Sveinn Gíslason skrifar Skoðun Stytting vinnuvikunnar í Reykjavík tekin út í umferðartöfum Ari Edwald skrifar Skoðun Viltu græða sólarhring í hverjum mánuði? Hjördís Lára Hlíðberg skrifar Skoðun Nýr golfvöllur í Hafnarfirði Örn Geirsson skrifar Skoðun „Hvaða plön ertu með í sumar?“ Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Eða hvað? Ísland státar af mikilli velsæld og einna jöfnustu kjörum í vestrænum heimi. Á Íslandi er neysla mikil og ekki mikill skortur sjáanlegur á yfirborðinu. En skyldu allir vera að gera það gott, eða hafa það svo gott? Umræða um fátækt á Íslandi hefur ekki farið hátt undanfarin misseri. Þó er vitað að einhver hluti fólks á Íslandi býr við fátækt, skort, óöryggi í húsnæðismálum, kvíða og vanmætti yfir því að geta ekki veitt sér eða börnum sínum það sem almennt er talið til sjálfsagðra lífsgæða, svo sem tómstundir. Þau börn sem búa við fátækt eru líklegri að búa áfram við fátækt sem fullorðnir einstaklingar. Fullorðnir einstaklingar sem búa við fátækt hafa ekki fengið tækifæri sem skyldi til að brjótast úr úr fátæktinni og oftar en ekki hefur fátæktin fylgt þeim frá barnsaldri. Til að vinna að því að uppræta fátækt þarf fyrst og fremst að móta stefnu og aðgerðaáætlun til að framkvæma slíkt. Slík stefna hefur aldrei verið til á Íslandi. Að uppræta fátækt er ákvörðun sem hægt er að taka ef vilji er fyrir hendi hjá stjórnvöldum. Við sem samfélag eigum að hlúa að öllum þegnum samfélagsins og tryggja að öll geti lifað með reisn og án fátæktar. AMSIS hvetja stjórnvöld til að sýna dug og uppræta fátækt á Íslandi. Höfundur er í stjórn AMSIS
Skoðun Barnamenning - Mikilvægt samkenndarafl Halldóra Rut Baldursdóttir,Lína Björg Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Óhagkvæmar stórframkvæmdir eru ávísun á efnahagslega afturför Þórarinn Hjaltason,Þorkell Sigurlaugsson skrifar
Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson skrifar