Alvöru aðför að einkabílnum Búi Bjarmar Aðalsteinsson skrifar 14. janúar 2026 07:30 Að bæta við akreinum til að laga umferð í Reykjavík er eins og að kaupa sér stærri buxur til þess að léttast. Þegar við breikkum vegi hugsum við: „Meira pláss, minni umferð.“ En umferð virkar ekki þannig. Hún er ekki vatn í rörum. Hún er fólk. Helsta ástæða fyrir töfum í umferð eru gatnamótum, aðreinar ásamt mannlegri hegðun (vitleysingunum sem kunna ekki að keyra eða voru ekki að fylgjast með). Fleiri akgreinar hafa engin áhrif á þessa þætti. Stóra, stóra, stóra málið í þessu öllu er að akgreinar fyrir einkabíla eru óskilvirkar. Ein akrein fyrir einkabíla: Um 1.800 bílar á klst Meðaltal í bíl: 1,1 manneskja um 2.000 manns á klst Sérakrein fyrir almenningssamgöngur (eins og Borgarlína): Um 9.000-10.000 manns á klst. Sami vegur getur flutt allt að fimm sinnum fleiri manns. Þetta er engir töfrar bara betri nýting á plássi. Ef þú síðan notar sama pláss fyrir hjólreiðar geturu flutt 12.000 manns á klst. „En viltu þá taka akrein af okkur?“ Nei. Ekki að taka akrein, heldur breyta notkun hennar og gera hana skilvirkari. Akgreinar eingöngu ætlaðar strætó, hjólum eða fótgangandi margfalda fluttningsgetu vegakerfisins á höfuðborgarsvæðinu sem er eina rökrétta lausnin. Nema þá að fækka íbúum, sem er óraunhæft. „En bílar fara miklu hraðar“ Já, alveg rétt. En um leið og þeir lenda í umferð hægist á þeim og þeir stoppa. Færni farartækis til að halda ákveðnum hraða skiptir máli svo lengi sem það þarf ekki að stoppa. Rafmagnshjól sem hvergi lendir í umferð kemst hraðar yfir þó það geti bara haldið meðalhraða uppá 20 km/klst. Þannig kemst einhver úr Hafnarfirði niður í miðbæ Reykjavíkur á 30-40 mín. oft fljótar en bíll á sömu leið á háannatíma. Sama prinsip gildir um strætó á sérakgrein. Umferð er hegðun, ekki malbik Umferð á höfuðborgarsvæðinu er hegðunarvandamál ekki plássvandamál. Ef við bjóðum uppá og kynnumst raunverulegum, fljótari og þægilegri valkostum — þá breytist hegðun. Breytingin er núþegar í gangi, fólk sem notaði virka ferðamáta fór úr 11% árið 2008 yfir í 23% árið 2024. Betri umferð á höfuðborgarsvæðinu snýst ekki um fleiri akreinar. Hún snýst um betri ákvarðanir í takti við vilja borgarbúa. Í nýlegri ferðavenjukönnun í Reykjavík kom fram að 49% vilja ferðast með fótgangandi, á hjóli eða í strætó, á meðan 41% vildu helst ferðast með einkabíl.Oooog ef fleiri nota virka ferðamáta verður miklu þægilegra að nota einkabíl. Við viljum bara betri umferð, eina raunhæfa lausnin eru skilvirkari ferðamátar. Höfundur stýrir Hjólavarpinu, hlaðvarp um hreyfingu og hjólreiðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umferð Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar Sjá meira
Að bæta við akreinum til að laga umferð í Reykjavík er eins og að kaupa sér stærri buxur til þess að léttast. Þegar við breikkum vegi hugsum við: „Meira pláss, minni umferð.“ En umferð virkar ekki þannig. Hún er ekki vatn í rörum. Hún er fólk. Helsta ástæða fyrir töfum í umferð eru gatnamótum, aðreinar ásamt mannlegri hegðun (vitleysingunum sem kunna ekki að keyra eða voru ekki að fylgjast með). Fleiri akgreinar hafa engin áhrif á þessa þætti. Stóra, stóra, stóra málið í þessu öllu er að akgreinar fyrir einkabíla eru óskilvirkar. Ein akrein fyrir einkabíla: Um 1.800 bílar á klst Meðaltal í bíl: 1,1 manneskja um 2.000 manns á klst Sérakrein fyrir almenningssamgöngur (eins og Borgarlína): Um 9.000-10.000 manns á klst. Sami vegur getur flutt allt að fimm sinnum fleiri manns. Þetta er engir töfrar bara betri nýting á plássi. Ef þú síðan notar sama pláss fyrir hjólreiðar geturu flutt 12.000 manns á klst. „En viltu þá taka akrein af okkur?“ Nei. Ekki að taka akrein, heldur breyta notkun hennar og gera hana skilvirkari. Akgreinar eingöngu ætlaðar strætó, hjólum eða fótgangandi margfalda fluttningsgetu vegakerfisins á höfuðborgarsvæðinu sem er eina rökrétta lausnin. Nema þá að fækka íbúum, sem er óraunhæft. „En bílar fara miklu hraðar“ Já, alveg rétt. En um leið og þeir lenda í umferð hægist á þeim og þeir stoppa. Færni farartækis til að halda ákveðnum hraða skiptir máli svo lengi sem það þarf ekki að stoppa. Rafmagnshjól sem hvergi lendir í umferð kemst hraðar yfir þó það geti bara haldið meðalhraða uppá 20 km/klst. Þannig kemst einhver úr Hafnarfirði niður í miðbæ Reykjavíkur á 30-40 mín. oft fljótar en bíll á sömu leið á háannatíma. Sama prinsip gildir um strætó á sérakgrein. Umferð er hegðun, ekki malbik Umferð á höfuðborgarsvæðinu er hegðunarvandamál ekki plássvandamál. Ef við bjóðum uppá og kynnumst raunverulegum, fljótari og þægilegri valkostum — þá breytist hegðun. Breytingin er núþegar í gangi, fólk sem notaði virka ferðamáta fór úr 11% árið 2008 yfir í 23% árið 2024. Betri umferð á höfuðborgarsvæðinu snýst ekki um fleiri akreinar. Hún snýst um betri ákvarðanir í takti við vilja borgarbúa. Í nýlegri ferðavenjukönnun í Reykjavík kom fram að 49% vilja ferðast með fótgangandi, á hjóli eða í strætó, á meðan 41% vildu helst ferðast með einkabíl.Oooog ef fleiri nota virka ferðamáta verður miklu þægilegra að nota einkabíl. Við viljum bara betri umferð, eina raunhæfa lausnin eru skilvirkari ferðamátar. Höfundur stýrir Hjólavarpinu, hlaðvarp um hreyfingu og hjólreiðar.
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar
Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun