Að hafa það sem þarf Ragnar Sigurðsson skrifar 31. janúar 2026 11:02 Á Íslandi eru 62 sveitarfélög og jafn margar sveitarstjórnir, og sveitarstjórar. Á sviði sveitarstjórna eru ákvarðanir teknar sem hafa bein áhrif á lífsgæði og afkomu einstaklinga. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarfulltrúi á Austurlandi hef ég líka lært að farsæld kjörinna fulltrúa á sveitarstjórnarstiginu veltur að langmestu leyti á getu þeirra til þess að tala saman og leysa þau margsnúnu og fjölbreyttu verkefni sem lenda á borðum sveitarstjórnarfólks í eins mikilli sátt og hægt er, stundum af þeirri ástæðu einni að við erum hreinlega of fá til þess að standa hér í rifrildum um smáatriðin. Þrátt fyrir þá miklu ábyrgð sem hvílir á sveitarstjórnum landsins hefur sveitarstjórnarstigið, sem pólitískur vettvangur, of oft verið álitið sía, eða jafnvel stökkpallur, inn á stóra svið Alþingis. Ég gef lítið fyrir þá sýn á störf sveitarstjórnarfulltrúa. Það veit ég að Vilhjálmur Árnason gerir líka. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarmaður og formaður sveitarstjórnarráðs Sjálfstæðisflokksins reyndist alþingismaðurinn Vilhjálmur mér yfirmáta vel einmitt vegna þess að hann leggur meiri áherslu á að vinna hlutina saman, en að fanga heiðurinn, athyglina eða spila pólitík. Að klára hlutina, er verkefnið. Íslenskri þjóð hefur í gegnum árin og aldirnar vegnað best þegar við stöndum saman. Þegar við finnum það í okkur að vera sammála um megin atriðin - og takast svo á um útfærslu og framkvæmdir. Til þess að svo verði áfram þarf að velja fólk til valda sem hefur áhuga á nákvæmlega því. Fólk sem hefur áhuga á fólki, vandamálum þeirra og áhyggjum. Fólk sem langar raunverulega að gera gott og breyta rétt. Vilhjálmur Árnason er þannig maður. Hann veit hvað verkefnið er. Hann skilur að starf sveitarstjórnarfólks er að vinna með fólki, fyrir fólk. Á morgun hvet ég flokksfélaga mína eindregið, til þess að velja Vilhjálm Árnason sem oddvita - og leggja svo allt í sölurnar til að gera hann að bæjarstjóra Reykjanesbæjar. Hann hefur það sem þarf. Höfundur er oddviti Sjálfstæðisflokksins í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Sjálfstæðisflokkurinn Reykjanesbær Ragnar Sigurðsson Mest lesið Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Klöppuðu fyrir evrópska heimsveldinu Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Sá er vinur sem í raun reynist Borghildur Fjóla Kristjánsdóttir Skoðun Herferð Heimildarinnar gegn Miðflokknum Breki Atlason Skoðun Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Má bjóða þér að fara eftir lögum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Hverjum á ég að trúa um ESB? Ólafur Hauksson Skoðun Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi? Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Af hverju sjáum við oft ekki það sem er beint fyrir framan okkur? Inga María Ólafsdóttir Skoðun Ofbeldi innan eða í skjóli stofnana – ákall um viðbrögð Drífa Snædal Skoðun Skoðun Skoðun Vanmetin lykilfærni stjórnenda Ragnheiður Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Fátækt – í boði stjórnvalda með samþykki verkalýðsforustu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hverjum á ég að trúa um ESB? Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Reykjavík á að virka – borg sem þjóni fólkinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Má bjóða þér að fara eftir lögum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Af hverju sjáum við oft ekki það sem er beint fyrir framan okkur? Inga María Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldi innan eða í skjóli stofnana – ákall um viðbrögð Drífa Snædal skrifar Skoðun Sá er vinur sem í raun reynist Borghildur Fjóla Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Klöppuðu fyrir evrópska heimsveldinu Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samvinna eflir samfélög Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Staðreyndir um framkvæmdir og áætlanir í samgöngumálum Hafnfirðinga Ó. Ingi Tómasson skrifar Skoðun Staða mæðra á íslenskum vinnumarkaði: Kerfislægt mynstur sem kallar á viðbrögð Sigrún Brynjarsdóttir skrifar Skoðun Ég myndi ýta á græna takkann, og segja já! Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun 2000 íbúðir í hönnun og byggingu á Ártúnshöfða Tinna Stefánsdóttir skrifar Skoðun Getur mataræði og lífsstíll valdið stoðkerfisverkjum? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Herferð Heimildarinnar gegn Miðflokknum Breki Atlason skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að afskrímslavæða báknið í Brussel? Þórhildur Davíðsdóttir Söebech skrifar Skoðun Raforkureikningurinn: Hver hagnast – hver borgar? Íris Róbertsdóttir,Kristinn Jónasson,Björn Ingimarsson,Björg Ágústsdóttir,Gerður Björk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Nánari skýringar á ólögmæti verðtryggingarinnar Örn Karlsson skrifar Skoðun STEM námsvistkerfi: Lykill að öflugri STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi? Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Leiðandi afl í nýrri atvinnustefnu Íslands Einar Bárðarson skrifar Skoðun Almannafé dælt til tæknirisanna í gegnum stjórnlaust bruðl í borginni Guðröður Atli Jónsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg skilar auðu Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Saman byggjum við von Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Í minningu Jürgen Habermas, eins mesta hugsuðar samtímans Maximilian Conrad skrifar Skoðun Húsfélagið Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sterkari saman á óvissutímum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Á Íslandi eru 62 sveitarfélög og jafn margar sveitarstjórnir, og sveitarstjórar. Á sviði sveitarstjórna eru ákvarðanir teknar sem hafa bein áhrif á lífsgæði og afkomu einstaklinga. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarfulltrúi á Austurlandi hef ég líka lært að farsæld kjörinna fulltrúa á sveitarstjórnarstiginu veltur að langmestu leyti á getu þeirra til þess að tala saman og leysa þau margsnúnu og fjölbreyttu verkefni sem lenda á borðum sveitarstjórnarfólks í eins mikilli sátt og hægt er, stundum af þeirri ástæðu einni að við erum hreinlega of fá til þess að standa hér í rifrildum um smáatriðin. Þrátt fyrir þá miklu ábyrgð sem hvílir á sveitarstjórnum landsins hefur sveitarstjórnarstigið, sem pólitískur vettvangur, of oft verið álitið sía, eða jafnvel stökkpallur, inn á stóra svið Alþingis. Ég gef lítið fyrir þá sýn á störf sveitarstjórnarfulltrúa. Það veit ég að Vilhjálmur Árnason gerir líka. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarmaður og formaður sveitarstjórnarráðs Sjálfstæðisflokksins reyndist alþingismaðurinn Vilhjálmur mér yfirmáta vel einmitt vegna þess að hann leggur meiri áherslu á að vinna hlutina saman, en að fanga heiðurinn, athyglina eða spila pólitík. Að klára hlutina, er verkefnið. Íslenskri þjóð hefur í gegnum árin og aldirnar vegnað best þegar við stöndum saman. Þegar við finnum það í okkur að vera sammála um megin atriðin - og takast svo á um útfærslu og framkvæmdir. Til þess að svo verði áfram þarf að velja fólk til valda sem hefur áhuga á nákvæmlega því. Fólk sem hefur áhuga á fólki, vandamálum þeirra og áhyggjum. Fólk sem langar raunverulega að gera gott og breyta rétt. Vilhjálmur Árnason er þannig maður. Hann veit hvað verkefnið er. Hann skilur að starf sveitarstjórnarfólks er að vinna með fólki, fyrir fólk. Á morgun hvet ég flokksfélaga mína eindregið, til þess að velja Vilhjálm Árnason sem oddvita - og leggja svo allt í sölurnar til að gera hann að bæjarstjóra Reykjanesbæjar. Hann hefur það sem þarf. Höfundur er oddviti Sjálfstæðisflokksins í Fjarðabyggð.
Skoðun Af hverju sjáum við oft ekki það sem er beint fyrir framan okkur? Inga María Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Staðreyndir um framkvæmdir og áætlanir í samgöngumálum Hafnfirðinga Ó. Ingi Tómasson skrifar
Skoðun Staða mæðra á íslenskum vinnumarkaði: Kerfislægt mynstur sem kallar á viðbrögð Sigrún Brynjarsdóttir skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að afskrímslavæða báknið í Brussel? Þórhildur Davíðsdóttir Söebech skrifar
Skoðun Raforkureikningurinn: Hver hagnast – hver borgar? Íris Róbertsdóttir,Kristinn Jónasson,Björn Ingimarsson,Björg Ágústsdóttir,Gerður Björk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Almannafé dælt til tæknirisanna í gegnum stjórnlaust bruðl í borginni Guðröður Atli Jónsson skrifar