Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar 3. maí 2026 09:01 Af mörgum ómerkilegum plöggum ríkisvaldsins hljóta byggðaáætlanir og aðgerðaáætlanir þeirra að vera eitt það alla ómerkilegasta. Í landi hvar leitun er að annarri eins bjögun á íbúadreifingu er niðurlægjandi fyrir landsbyggðirnar að litlum 650 milljónum sé varið í byggðamál. Það er plástur á svöðusár. Byggðastofnun og Innviðaráðuneytið héldu nýverið fund á Egilsstöðum þar sem farið var yfir drög að nýrri aðgerðaáætlun byggðaáætlunar. Óskandi væri að einhver þingmaður hvað þá ráðherra færi að sýna byggðamálum raunverulegan áhuga. Stöðugreining Frá 2011(sjá mynd) hefur hlutfall íbúa á Höfuðborgarsvæðinu ríflega staðið í stað í ca. 63 % á tíma þar sem húsnæðismál í höfuðborginni hafa verið með versta móti. Svæði í kringum höfuðborgarsvæðið hafa notið góðs af því og hefur hlutfall íbúa milli Hvítánna farið úr ríflega 75% árið 2000 í ríflega 80% árið 2025 (sem réttir hlut landsbyggðarinnar í grafinu hér fyrir neðan). Sé markmið byggðaáætlunar að halda vondu ástandi í horfinu má því færa rök fyrir að það hafi tekist. Markmið byggðaáætlunar Markmið byggðaáætlunar skiptast í þrennt; Jafna aðgengi að þjónustu, jafna tækifæri til atvinnu og stuðla að sjálfbærri þróun byggða um allt land. Settar eru fram aðgerðir og mælikvarðar til að ná fram þessum markmiðum. Af hverju er ekki aðalmarkmið og jafnvel eina markmið byggðaáætlunar að minnka hlutfall þeirra sem búa milli Hvítánna? Af hverju er ekki helsti mælikvarði byggðaáætlunar hlutfall íbúa á höfuðborgarsvæðinu og fjármagn sett í málaflokkinn í samræmi við árangur? Þjóð meðal þjóða? Metnaðarleysi Íslendinga í byggðamálum er viðvarandi og algert. Það væri kannski ekki jafnathyglivert nema fyrir hversu bjöguð íbúadreifingin er á Íslandi og höfuðborgin þar að auki á virku jarðskjálftasvæði. Aðrar þjóðir hafa talið eðlilegt að fara í metnaðarfullar aðgerðir til að vinna að fólksfjölgun annars staðar en á sínu þéttasta svæði en þar má nefna sem dæmi: Kuwait – Um 70-90% þegna Kuwait búa í kringum höfuðborgina Kuwait city. Yfirvöld þar í landi vinna að því að byggja 12 nýjar borgir í gegnum verkefnið Vision 2035 sem staðsettar eru fjarri þéttbýlasta svæðinu. Írland – Írar settu af stað verkefnið Project Ireland sem hefur það m.a. að markmiði að íbúafjölgun landsins fari fram utan Dublin með sérstakri áherslu á staðina Cork, Limerick, Galway og Waterford. Noregur – Noregur býður upp á skattkerfi sem hvetur til búsetu fjarri Osló t.d. með þrepaskiptu tryggingagjaldi (því fjær Osló því hærri afsláttur), hærri persónuafslætti og lægri tekjuskatti einstaklinga sem búa fjærst Osló. Japan – Til að vinna gegn þéttingu í Tokyo hafa Japönsk stjórnvöld t.d. veitt einstaklingum og fjölskyldum styrki upp 1-3 milljón jen fyrir það að flytja frá Tokyo yfir í skilgreind dreifbýlari svæði. Stjórnvöld á Íslandi setja hins vegar umtalsvert meira fjármagn í samgöngusáttmála höfuðborgarinnar heldur en í málaflokkinn byggðamál. Sama gamla sagan Í drögum að nýrri aðgerðaáætlun eru margar kunnuglegar aðgerðir sem verið hafa þar um nokkurra hríð ásamt nokkrum nýjum. Auðvitað eru margar aðgerðirnar góðar og gagnlegar en þær verða ekki þess valdandi að veita landsbyggðunum nauðsynlega viðspyrnu. Þetta er ennþá byggðastefnan „Allir suður“. Meðal annars eru aðgerðir um Borgarstefnu partur af byggðaáætlun sem er fjarri því sem byggðamál á Íslandi ættu að snúast um. Þó er ein ný aðgerð sem er meira spennandi en aðrar en hún snýr að því greina byggðatengdar ívilnanir. Þó aðgerðin ein og sér muni ljúka með skýrslu sem líkast til verður ekkert gert með gæti þessi aðgerð orðið fyrsta skref í því að koma upp áþekku kerfi og í Noregi þar sem er þrepaskipt tryggingagjald og skattar á þegna fjærst höfuðborginni yrðu lækkaðir. En það sem vantar áþreifanlega að mati undirritaðs í aðgerðaáætlunina er m.a. eftirfarandi: Aðgengi að háskólanámi – Það þarf að tryggja fjarnám svo fólk sem skotið hefur rótum á landsbyggðinni þurfi ekki að rífa þær upp til að mennta sig. Hér þarf bæði að huga að grunnnámi og framhaldsnámi. Þetta var hægt í Covid. Flug sem almenningssamgöngur – Á Íslandi er ekki lestarkerfi og því þarf innanlandsflugið að þjóna íbúum landsbyggðarinnar sem slíkt. Ekki bara til að sækja nauðsynlega heilbrigðisþjónustu heldur þær stofnanir og þjónustu sem ríkið velur að staðsetja á suðvesturhorninu t.d. Keflavíkurflugvöll, Hörpu tónleikahús okkar allra, Þjóðleikhúsið okkar allra, þjóðarleikvanginn okkar allra, Sinfoníuhljómsveit okkar allra, dansflokkurinn okkar allra o.fl. o.fl. o.fl. (hér væri hægt að halda endalaust áfram). Vetrarþjónusta – Hvað er vetrarþjónusta af hálfu ríkisins annað en eitt stærsta byggðamál landsins? Fjármagn til byggðamála – Aðgerðin myndi snúa að því að setja nýjan mælikvarða á byggðaáætlun í heild sem fæli í sér að stjórnvöld hvers tíma settu fram töluleg markmið um hversu hátt hlutfall landsmanna skal búa milli Hvítánna. Fjármagni yrði svo varið í málaflokkinn byggðamál út frá því hvernig gengi að ná því markmiði. Það er tími til kominn að landsbyggðunum sé gert hærra undir höfði og hlutur þeirra réttur.. Við búum öll saman í þessu landi og mál til komið að byggðum þessa lands sé sýnd sú lágmarksvirðing að byggðamál fái einhvern sess í fjárlögum. Með sanna jafnaðarmenn við stjórn ætti það að geta raungerst. Höfundur er sveitarstjórnarfulltrúi í Múlaþingi og stjórnarmaður í SSA. Hann er einnig í 2.sæti á L-lista sameiginlegu framboði Austurlistans og Viðreisnar í Múlaþingi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Múlaþing Byggðamál Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Sjá meira
Af mörgum ómerkilegum plöggum ríkisvaldsins hljóta byggðaáætlanir og aðgerðaáætlanir þeirra að vera eitt það alla ómerkilegasta. Í landi hvar leitun er að annarri eins bjögun á íbúadreifingu er niðurlægjandi fyrir landsbyggðirnar að litlum 650 milljónum sé varið í byggðamál. Það er plástur á svöðusár. Byggðastofnun og Innviðaráðuneytið héldu nýverið fund á Egilsstöðum þar sem farið var yfir drög að nýrri aðgerðaáætlun byggðaáætlunar. Óskandi væri að einhver þingmaður hvað þá ráðherra færi að sýna byggðamálum raunverulegan áhuga. Stöðugreining Frá 2011(sjá mynd) hefur hlutfall íbúa á Höfuðborgarsvæðinu ríflega staðið í stað í ca. 63 % á tíma þar sem húsnæðismál í höfuðborginni hafa verið með versta móti. Svæði í kringum höfuðborgarsvæðið hafa notið góðs af því og hefur hlutfall íbúa milli Hvítánna farið úr ríflega 75% árið 2000 í ríflega 80% árið 2025 (sem réttir hlut landsbyggðarinnar í grafinu hér fyrir neðan). Sé markmið byggðaáætlunar að halda vondu ástandi í horfinu má því færa rök fyrir að það hafi tekist. Markmið byggðaáætlunar Markmið byggðaáætlunar skiptast í þrennt; Jafna aðgengi að þjónustu, jafna tækifæri til atvinnu og stuðla að sjálfbærri þróun byggða um allt land. Settar eru fram aðgerðir og mælikvarðar til að ná fram þessum markmiðum. Af hverju er ekki aðalmarkmið og jafnvel eina markmið byggðaáætlunar að minnka hlutfall þeirra sem búa milli Hvítánna? Af hverju er ekki helsti mælikvarði byggðaáætlunar hlutfall íbúa á höfuðborgarsvæðinu og fjármagn sett í málaflokkinn í samræmi við árangur? Þjóð meðal þjóða? Metnaðarleysi Íslendinga í byggðamálum er viðvarandi og algert. Það væri kannski ekki jafnathyglivert nema fyrir hversu bjöguð íbúadreifingin er á Íslandi og höfuðborgin þar að auki á virku jarðskjálftasvæði. Aðrar þjóðir hafa talið eðlilegt að fara í metnaðarfullar aðgerðir til að vinna að fólksfjölgun annars staðar en á sínu þéttasta svæði en þar má nefna sem dæmi: Kuwait – Um 70-90% þegna Kuwait búa í kringum höfuðborgina Kuwait city. Yfirvöld þar í landi vinna að því að byggja 12 nýjar borgir í gegnum verkefnið Vision 2035 sem staðsettar eru fjarri þéttbýlasta svæðinu. Írland – Írar settu af stað verkefnið Project Ireland sem hefur það m.a. að markmiði að íbúafjölgun landsins fari fram utan Dublin með sérstakri áherslu á staðina Cork, Limerick, Galway og Waterford. Noregur – Noregur býður upp á skattkerfi sem hvetur til búsetu fjarri Osló t.d. með þrepaskiptu tryggingagjaldi (því fjær Osló því hærri afsláttur), hærri persónuafslætti og lægri tekjuskatti einstaklinga sem búa fjærst Osló. Japan – Til að vinna gegn þéttingu í Tokyo hafa Japönsk stjórnvöld t.d. veitt einstaklingum og fjölskyldum styrki upp 1-3 milljón jen fyrir það að flytja frá Tokyo yfir í skilgreind dreifbýlari svæði. Stjórnvöld á Íslandi setja hins vegar umtalsvert meira fjármagn í samgöngusáttmála höfuðborgarinnar heldur en í málaflokkinn byggðamál. Sama gamla sagan Í drögum að nýrri aðgerðaáætlun eru margar kunnuglegar aðgerðir sem verið hafa þar um nokkurra hríð ásamt nokkrum nýjum. Auðvitað eru margar aðgerðirnar góðar og gagnlegar en þær verða ekki þess valdandi að veita landsbyggðunum nauðsynlega viðspyrnu. Þetta er ennþá byggðastefnan „Allir suður“. Meðal annars eru aðgerðir um Borgarstefnu partur af byggðaáætlun sem er fjarri því sem byggðamál á Íslandi ættu að snúast um. Þó er ein ný aðgerð sem er meira spennandi en aðrar en hún snýr að því greina byggðatengdar ívilnanir. Þó aðgerðin ein og sér muni ljúka með skýrslu sem líkast til verður ekkert gert með gæti þessi aðgerð orðið fyrsta skref í því að koma upp áþekku kerfi og í Noregi þar sem er þrepaskipt tryggingagjald og skattar á þegna fjærst höfuðborginni yrðu lækkaðir. En það sem vantar áþreifanlega að mati undirritaðs í aðgerðaáætlunina er m.a. eftirfarandi: Aðgengi að háskólanámi – Það þarf að tryggja fjarnám svo fólk sem skotið hefur rótum á landsbyggðinni þurfi ekki að rífa þær upp til að mennta sig. Hér þarf bæði að huga að grunnnámi og framhaldsnámi. Þetta var hægt í Covid. Flug sem almenningssamgöngur – Á Íslandi er ekki lestarkerfi og því þarf innanlandsflugið að þjóna íbúum landsbyggðarinnar sem slíkt. Ekki bara til að sækja nauðsynlega heilbrigðisþjónustu heldur þær stofnanir og þjónustu sem ríkið velur að staðsetja á suðvesturhorninu t.d. Keflavíkurflugvöll, Hörpu tónleikahús okkar allra, Þjóðleikhúsið okkar allra, þjóðarleikvanginn okkar allra, Sinfoníuhljómsveit okkar allra, dansflokkurinn okkar allra o.fl. o.fl. o.fl. (hér væri hægt að halda endalaust áfram). Vetrarþjónusta – Hvað er vetrarþjónusta af hálfu ríkisins annað en eitt stærsta byggðamál landsins? Fjármagn til byggðamála – Aðgerðin myndi snúa að því að setja nýjan mælikvarða á byggðaáætlun í heild sem fæli í sér að stjórnvöld hvers tíma settu fram töluleg markmið um hversu hátt hlutfall landsmanna skal búa milli Hvítánna. Fjármagni yrði svo varið í málaflokkinn byggðamál út frá því hvernig gengi að ná því markmiði. Það er tími til kominn að landsbyggðunum sé gert hærra undir höfði og hlutur þeirra réttur.. Við búum öll saman í þessu landi og mál til komið að byggðum þessa lands sé sýnd sú lágmarksvirðing að byggðamál fái einhvern sess í fjárlögum. Með sanna jafnaðarmenn við stjórn ætti það að geta raungerst. Höfundur er sveitarstjórnarfulltrúi í Múlaþingi og stjórnarmaður í SSA. Hann er einnig í 2.sæti á L-lista sameiginlegu framboði Austurlistans og Viðreisnar í Múlaþingi.
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar