Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar 15. maí 2026 07:52 Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Skoðun Skoðun Tvö vandamál þeirra sem læra íslensku sem annað mál (þau eru fleiri) Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Sjá meira
Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Tvö vandamál þeirra sem læra íslensku sem annað mál (þau eru fleiri) Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar