Óvissa og ágreiningur SÁÁ bitnar á notendum þjónustunnar Erla Björg Sigurðardóttir skrifar 22. september 2026 23:30 Fagráð Félagsráðgjafafélags Íslands um áfengis- og annan vímuefnavanda sendi Önnu Hildi Guðmundsdóttur formanni SÁÁ og Baldvinu Ýr Hafsteinsdóttur forstjóra SÁÁ bréf í dag og lýsti yfir alvarlegum áhyggjum af stöðu meðferðarþjónustu SÁÁ og þeim afleiðingum sem röskun á starfseminni getur haft fyrir fólk með vímuefnaröskun og aðstandendur þess. Fagráðið vil undirstrika að það er á ábyrgð bæði stjórnar og fagfólks SÁÁ og stjórnvalda að koma í veg fyrir þjónusturof í þjónustunni. Það þarf ekki að tíunda frekar mikilvægi starfsemi SÁÁ sem alþjóð þekkir vel og hefur stutt áratugum saman. SÁÁ hefur í tæpa hálfa öld gegnt lykilhlutverki í íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Þúsundir einstaklinga og fjölskyldna reiða sig á að þar sé veitt fagleg, örugg og samfelld þjónusta. Því er það alvarlegt þegar innri ágreiningur og óvissa um starfsemi samtakanna hefur áhrif á aðgengi að meðferð. Sérstök ástæða er til að hafa áhyggjur af verulegri fækkun innlagna á Vog á sama tíma og eftirspurn eftir meðferð er mikil og fólk bíður eftir þjónustu. Þegar einstaklingur með vímuefnaröskun er tilbúinn að leita sér aðstoðar getur tíminn skipt sköpum. Meðferð sem ekki er aðgengileg þegar hennar er þörf getur þýtt glatað tækifæri til bata og haft alvarlegar félagslegar og heilsufarslegar afleiðingar. Félagsráðgjafar starfa víða í þjónustu við fólk með vímuefnaröskun, meðal annars innan heilbrigðisþjónustu, félagsþjónustu, geðheilbrigðisþjónustu, starfsendurhæfingar og húsnæðis- og búsetuúrræða. Þeir þekkja vel hvernig rof í einni þjónustu getur haft keðjuverkandi áhrif annars staðar í kerfinu. Fólk sem leitar sér meðferðar vegna vímuefnaröskunar glímir oft við fjölþættan vanda. Töf á meðferð getur aukið hættu á versnandi heilsu, félagslegri einangrun, atvinnumissi, húsnæðisóöryggi og auknu álagi á fjölskyldur og aðstandendur. Afleiðingarnar verða jafnframt sýnilegar annars staðar í heilbrigðis- og velferðarkerfinu. Fagráðið leggur því ríka áherslu á að ábyrgð stjórnenda, stjórnvalda og annarra þeirra sem koma að þjónustunni sé skýr: tryggja verður samfellu, faglegt öryggi og aðgengi að meðferð óháð þeim ágreiningi sem uppi er. Fagráðið skorar á hlutaðeigandi aðila að: tryggja þegar í stað að nauðsynleg meðferðarþjónusta skerðist ekki vegna ágreinings eða óvissu í rekstri; tryggja sérstaklega stöðu þeirra sem þegar bíða eftir meðferð og þeirra sem eru í viðkvæmustu stöðunni; upplýsa með skýrum hætti hvernig samfella og öryggi þjónustunnar verði tryggð meðan unnið er að lausn mála; setja hagsmuni þjónustunotenda, faglegt öryggi og gæði þjónustunnar framar öðrum hagsmunum við úrlausn stöðunnar. Fólk sem glímir við vímuefnaröskun getur ekki beðið eftir því að deilur innan kerfisins leysist. Þegar einstaklingur er tilbúinn að þiggja aðstoð verður þjónustan að vera til staðar. Það er sameiginleg ábyrgð þeirra sem reka, fjármagna og skipuleggja meðferðarþjónustu að tryggja að svo sé. Þjónustunotendur mega ekki bera kostnaðinn af ágreiningi innan kerfisins. Höfundur er félagsráðgjafi og formaður Fagráðs Félagsráðgjafafélags Íslands um áfengis- og annan vímuefnavanda. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein SÁÁ Mest lesið Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson skrifar Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík á ekki að gera allt ein Björg Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Fagráð Félagsráðgjafafélags Íslands um áfengis- og annan vímuefnavanda sendi Önnu Hildi Guðmundsdóttur formanni SÁÁ og Baldvinu Ýr Hafsteinsdóttur forstjóra SÁÁ bréf í dag og lýsti yfir alvarlegum áhyggjum af stöðu meðferðarþjónustu SÁÁ og þeim afleiðingum sem röskun á starfseminni getur haft fyrir fólk með vímuefnaröskun og aðstandendur þess. Fagráðið vil undirstrika að það er á ábyrgð bæði stjórnar og fagfólks SÁÁ og stjórnvalda að koma í veg fyrir þjónusturof í þjónustunni. Það þarf ekki að tíunda frekar mikilvægi starfsemi SÁÁ sem alþjóð þekkir vel og hefur stutt áratugum saman. SÁÁ hefur í tæpa hálfa öld gegnt lykilhlutverki í íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Þúsundir einstaklinga og fjölskyldna reiða sig á að þar sé veitt fagleg, örugg og samfelld þjónusta. Því er það alvarlegt þegar innri ágreiningur og óvissa um starfsemi samtakanna hefur áhrif á aðgengi að meðferð. Sérstök ástæða er til að hafa áhyggjur af verulegri fækkun innlagna á Vog á sama tíma og eftirspurn eftir meðferð er mikil og fólk bíður eftir þjónustu. Þegar einstaklingur með vímuefnaröskun er tilbúinn að leita sér aðstoðar getur tíminn skipt sköpum. Meðferð sem ekki er aðgengileg þegar hennar er þörf getur þýtt glatað tækifæri til bata og haft alvarlegar félagslegar og heilsufarslegar afleiðingar. Félagsráðgjafar starfa víða í þjónustu við fólk með vímuefnaröskun, meðal annars innan heilbrigðisþjónustu, félagsþjónustu, geðheilbrigðisþjónustu, starfsendurhæfingar og húsnæðis- og búsetuúrræða. Þeir þekkja vel hvernig rof í einni þjónustu getur haft keðjuverkandi áhrif annars staðar í kerfinu. Fólk sem leitar sér meðferðar vegna vímuefnaröskunar glímir oft við fjölþættan vanda. Töf á meðferð getur aukið hættu á versnandi heilsu, félagslegri einangrun, atvinnumissi, húsnæðisóöryggi og auknu álagi á fjölskyldur og aðstandendur. Afleiðingarnar verða jafnframt sýnilegar annars staðar í heilbrigðis- og velferðarkerfinu. Fagráðið leggur því ríka áherslu á að ábyrgð stjórnenda, stjórnvalda og annarra þeirra sem koma að þjónustunni sé skýr: tryggja verður samfellu, faglegt öryggi og aðgengi að meðferð óháð þeim ágreiningi sem uppi er. Fagráðið skorar á hlutaðeigandi aðila að: tryggja þegar í stað að nauðsynleg meðferðarþjónusta skerðist ekki vegna ágreinings eða óvissu í rekstri; tryggja sérstaklega stöðu þeirra sem þegar bíða eftir meðferð og þeirra sem eru í viðkvæmustu stöðunni; upplýsa með skýrum hætti hvernig samfella og öryggi þjónustunnar verði tryggð meðan unnið er að lausn mála; setja hagsmuni þjónustunotenda, faglegt öryggi og gæði þjónustunnar framar öðrum hagsmunum við úrlausn stöðunnar. Fólk sem glímir við vímuefnaröskun getur ekki beðið eftir því að deilur innan kerfisins leysist. Þegar einstaklingur er tilbúinn að þiggja aðstoð verður þjónustan að vera til staðar. Það er sameiginleg ábyrgð þeirra sem reka, fjármagna og skipuleggja meðferðarþjónustu að tryggja að svo sé. Þjónustunotendur mega ekki bera kostnaðinn af ágreiningi innan kerfisins. Höfundur er félagsráðgjafi og formaður Fagráðs Félagsráðgjafafélags Íslands um áfengis- og annan vímuefnavanda.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar