Svar við svari; Kári minn,... Ole Anton Bieltvedt skrifar 15. september 2020 15:00 ...eins og þú veizt, felst sérstök merking í því, ef menn eru ávarpaðir með „minn“ á Íslenzku. Fyrir mér þýðir það, að sá sem ávarpar með „minn“, er þá að gefa til kynna, að sá, sem ávarpaður er, sé yngri, óreyndari, fari ekki með rétt mál eða sé ekki fullkomlega trúverðugur. Á þetta við hér. Þetta ávarp getur líka verið föðurlegt, sem ekki á við hér, enda þú eldgamall sjálfur, þó að árin telji ekki alltaf um aldur manna. Það má bæta því við, að fyrir undirrituðum er það fremur ósmekklegt, jafnvel dónalegt, að tengja saman aldur manna og rugl. Oft tengist aldur reynzlu og vizku, þó að ekki sé fullyrt, að það síðar nefnda eigi við um undirritaðan. En það fyrra gerir það sannarlega. Talandi um rugl, þá geta menn ruglast á öllum aldursskeiðum, líka auðvitað - og kannske sérstaklega - sumir hinna öldruðu, en svo eru aftur aðrir, sem fæðast ruglaðir og eru það alla ævi. Það undarlega er, að oft fer fæðingarrugl manna fram hjá þeim órugluðu, lengi og mikið, þó að upp komist oft um fæðingarruglið, áður en yfir líkur. Meira um rugl aðeins seinna. Vil ég nú fara í efni þíns svar frá í gær, við minni grein um þig, IE og Amgen, frá í fyrradag: Það er auðvitað fínt, að þú skulir hafa eftir megnið af innihaldi minnar greinar - alla mína helztu punkta - í þínu svari. Þú er vinsæll pistlahöfundur (svo ekki sé talað um skimunarpáfi, enda búinn að hræða líftóruna úr stórum hluta þjóðarinnar, sem nú trúir þér og fylgir, eins og Rússar Raspútin), og tryggir þessi endurtekning minna helztu punkta hugsanlega tvöfaldan lestur. Ekki get ég kvartað yfir því. Þetta er þó sennilega ekki vinargreiði, heldur fremur óviljandi greiði. Svona af vangá. Þú upplýsir, að 280 manns vinni hjá IE, og, að 80 þeirra hafi unnið við sýnatöku marz til maí, í þrjá mánuði, og, að hinir 200 hafi verið sendir heim, þar sem þeir gerðu ekkert í 90 daga eða lengur. Sýnist mér þetta vísbendingu um litla hugkvæmni eða lítinn frumleika forstjóra IE, sé þetta þá rétt. Ég hef heyrt af mörgum stjórnendum, alls konar fyrirtækja, sem létu sitt fólk vinna heima í vor, með góðum árangri, í einstaka tilfellum með betri árangri, en náðist á vinnustað. Varla geta hin margvíslegu verkefni IE verið svo heilög, þó merkileg séu, að menn geti ekki unnið við þau á neinn hátt í fjarvinnu. Ef ég ætti að gefa einkunn fyrir þessa starfsstýringu 200 manna í 3 mánuði - afsetning þeirra í algjört iðjuleysi og gagnsleysi - þá væri hún, því miður, falleinkunn. Skv. síðasta ársreikningi, sem fyrir liggur, voru rekstrartekjur IE það ár (2018) tæplega 100 milljónir Bandaríkjadala, eða tæplega 12 milljarðar ISK, á gengi í lok þess tíma. Mín spurning: Fyrir hvað hafði IE 1 milljarð króna í tekjur, á mánuði, 2018? Varla fyrir góðvild til samfélagins, eða, þó til allra jarðarbúa væri? Þú fullyrðir enn, að þú og IE, með grænu ljósi frá eiganda IE, Amgen, hafið fært 3 milljarða króna inn í íslenzkt samfélag, bara í marz-maí, á kostnað félagsins. Nú sýnir nefndur ársreikningur IE, að eigiðfé IE var ekki „nema“ um 3,8 milljarðar í lok þess reikningsárs. Ertu að segja, að bara á 3 mánuðum í vor, hafir þú gefið 80% af eigin fé fyrirtækisins einfaldlega út úr því!? Slíkt væri meira en rausnarlegt. Einhver hefði kallað það algjört rugl. Hvernig stenzt slíkt gagnvart stjórn, hluthöfum eiganda, kröfuhöfum og yfirvöldum, þar með talið gagnvart skattyfirvöldum!? Í fljótu bragði virðist mér þessi meinta „gjöf“ vera skattskyld. Hvað segir ágætur Kári, fyrir mér nú frekar gola en stormur, um þetta? Og, hvað með framhaldið; sumarið og haustið? Þú virðist vera að halda áfram að gefa ríkisstjórninni og þjóðinni milljónir, ef ekki milljarða, án þess, að þú segir, að þið fáið nokkuð fyrir ykkar snúð, annað en innri gleði. Ef þetta er rétt, sé ég ekki betur, en að þú og það félag, sem þú stýrir, IE, standið á gjaldþrotsbrúninni. Er ekki rekstrarkostnaðurinn 1 milljarður á mánuði!? Aftur að rugli: Leyfðu mér að velta upp nokkrum atriðum úr Kastljósi 27. maí. Þegar þú varst búinn að lýsa því yfir, hversu óhresst „fólkið í Vatnsmýrinni“ (alias þú) væri gagnvart stjórnvöldum, einkum ráðherra, yfir því, að það hefði verið hunzað og vanvirt, eftir að þú hafðir fullyrt, að heilbrigðisráðherra væri eins og 10 ára stelpa og eftir að þú hafðir klykkt út með því, að þú hefðir blokkað Þórólf blessaðan Guðnason í símanum hjá þér, svo hann næði ekki í þig, til að biðja þig að skima, þá átti stjórnandi Kastljóss, Einar Þorsteinsson, engin orð, nema þessi, og lái honum hver sem vill: „Þú ert allveg ruglaður“. Og þá kom svar frá þér, sem lengi verður minnisstætt, og hafa verður í huga, þegar þú fullyrðir, í þínu svari við minni grein, að ég sé „svolítið ruglaður“. Þú sagðir: „Það munu víst margir taka undir það“ (að þú værir ruglaður). Með þessu varstu eiginlega að segja, að þú viðurkenndir, að þú værir hálfruglaður, og hér vaknar hugleiðingin aftur um fæðingarrugl. Málið er samt þetta: Ef það er rétt hjá þér, að þú sért ruglaður - við skulum segja hálf – og þú kallar mig síðan ruglaðan, gildir þá ekki reglan um að mínus plús mínus sé plús; þegar þú, hálfruglaður, kallar mig ruglaðan, gæti það þá ekki þýtt, að ég væri með öllu óruglaður; kannske jafnvel skýr og klár :) Skák, Kári, þú átt leikinn. Satt bezt að segja öfunda ég þig ekki af stöðunni. Þú virðist sitja fastur í leðjunni, í Levi‘s skyrtunni ljósbláu og góðu. Höfundur er alþjóðlegur kaupsýslumaður og stjórnmálarýnir. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Ole Anton Bieltvedt Mest lesið „Múslimahjörðin“ að taka yfir Ísland? Árni Þór Þórsson Skoðun Halldór 10.01.2026 Halldór Sjálfstæðisflokkurinn yfirgefur okkur Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Málið of stórt fyrir þjóðina Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Af hverju efast fólk enn – þegar loftslagsvísindin eru skýr? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson Skoðun Að elska nóg til að sleppa takinu Ingrid Kuhlman Skoðun Manst þú eftir hverfinu þínu? Pétur Marteinsson Skoðun Reykjavík má ekki bregðast eldri borgurum Gunnar Einarsson Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Íþróttaskuld Kristinn Albertsson skrifar Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar Skoðun Að vera vakandi karlmaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Mýtuvaxtarverkin - inngangskúrs í loftslagsafneitun Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af hverju efast fólk enn – þegar loftslagsvísindin eru skýr? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Reykjavík má ekki bregðast eldri borgurum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Að elska nóg til að sleppa takinu Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Ný kynslóð Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir hverfinu þínu? Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Málið of stórt fyrir þjóðina Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn yfirgefur okkur Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Bókun 35: Þegar Alþingi missir síðasta orðið Júlíus Valsson skrifar Skoðun „Múslimahjörðin“ að taka yfir Ísland? Árni Þór Þórsson skrifar Skoðun Ahhh! Þess vegna vill Trump eignast Grænland! Ágúst Kvaran skrifar Skoðun 35% aukning í millilandaflugi um Akureyrarflugvöll Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Við erum hjartað í boltanum Ásgeir Sveinsson skrifar Skoðun Áramótaheit sem endast Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vernd hvala er þjóðaröryggismál Micah Garen skrifar Skoðun Tímabært að koma böndum á gjaldskyldufrumskóginn Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Uppgjöf í barnamálum Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Að óttast að það verði sem orðið er Helga Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Að nýta atvinnustefnu til að móta hagvöxt Mariana Mazzucato skrifar Skoðun Villi er allt sem þarf Birgir Liljar Soltani skrifar Skoðun Börnin borga verðið þegar kerfið bregst Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar Skoðun Mannasættir Teitur Atlason skrifar Sjá meira
...eins og þú veizt, felst sérstök merking í því, ef menn eru ávarpaðir með „minn“ á Íslenzku. Fyrir mér þýðir það, að sá sem ávarpar með „minn“, er þá að gefa til kynna, að sá, sem ávarpaður er, sé yngri, óreyndari, fari ekki með rétt mál eða sé ekki fullkomlega trúverðugur. Á þetta við hér. Þetta ávarp getur líka verið föðurlegt, sem ekki á við hér, enda þú eldgamall sjálfur, þó að árin telji ekki alltaf um aldur manna. Það má bæta því við, að fyrir undirrituðum er það fremur ósmekklegt, jafnvel dónalegt, að tengja saman aldur manna og rugl. Oft tengist aldur reynzlu og vizku, þó að ekki sé fullyrt, að það síðar nefnda eigi við um undirritaðan. En það fyrra gerir það sannarlega. Talandi um rugl, þá geta menn ruglast á öllum aldursskeiðum, líka auðvitað - og kannske sérstaklega - sumir hinna öldruðu, en svo eru aftur aðrir, sem fæðast ruglaðir og eru það alla ævi. Það undarlega er, að oft fer fæðingarrugl manna fram hjá þeim órugluðu, lengi og mikið, þó að upp komist oft um fæðingarruglið, áður en yfir líkur. Meira um rugl aðeins seinna. Vil ég nú fara í efni þíns svar frá í gær, við minni grein um þig, IE og Amgen, frá í fyrradag: Það er auðvitað fínt, að þú skulir hafa eftir megnið af innihaldi minnar greinar - alla mína helztu punkta - í þínu svari. Þú er vinsæll pistlahöfundur (svo ekki sé talað um skimunarpáfi, enda búinn að hræða líftóruna úr stórum hluta þjóðarinnar, sem nú trúir þér og fylgir, eins og Rússar Raspútin), og tryggir þessi endurtekning minna helztu punkta hugsanlega tvöfaldan lestur. Ekki get ég kvartað yfir því. Þetta er þó sennilega ekki vinargreiði, heldur fremur óviljandi greiði. Svona af vangá. Þú upplýsir, að 280 manns vinni hjá IE, og, að 80 þeirra hafi unnið við sýnatöku marz til maí, í þrjá mánuði, og, að hinir 200 hafi verið sendir heim, þar sem þeir gerðu ekkert í 90 daga eða lengur. Sýnist mér þetta vísbendingu um litla hugkvæmni eða lítinn frumleika forstjóra IE, sé þetta þá rétt. Ég hef heyrt af mörgum stjórnendum, alls konar fyrirtækja, sem létu sitt fólk vinna heima í vor, með góðum árangri, í einstaka tilfellum með betri árangri, en náðist á vinnustað. Varla geta hin margvíslegu verkefni IE verið svo heilög, þó merkileg séu, að menn geti ekki unnið við þau á neinn hátt í fjarvinnu. Ef ég ætti að gefa einkunn fyrir þessa starfsstýringu 200 manna í 3 mánuði - afsetning þeirra í algjört iðjuleysi og gagnsleysi - þá væri hún, því miður, falleinkunn. Skv. síðasta ársreikningi, sem fyrir liggur, voru rekstrartekjur IE það ár (2018) tæplega 100 milljónir Bandaríkjadala, eða tæplega 12 milljarðar ISK, á gengi í lok þess tíma. Mín spurning: Fyrir hvað hafði IE 1 milljarð króna í tekjur, á mánuði, 2018? Varla fyrir góðvild til samfélagins, eða, þó til allra jarðarbúa væri? Þú fullyrðir enn, að þú og IE, með grænu ljósi frá eiganda IE, Amgen, hafið fært 3 milljarða króna inn í íslenzkt samfélag, bara í marz-maí, á kostnað félagsins. Nú sýnir nefndur ársreikningur IE, að eigiðfé IE var ekki „nema“ um 3,8 milljarðar í lok þess reikningsárs. Ertu að segja, að bara á 3 mánuðum í vor, hafir þú gefið 80% af eigin fé fyrirtækisins einfaldlega út úr því!? Slíkt væri meira en rausnarlegt. Einhver hefði kallað það algjört rugl. Hvernig stenzt slíkt gagnvart stjórn, hluthöfum eiganda, kröfuhöfum og yfirvöldum, þar með talið gagnvart skattyfirvöldum!? Í fljótu bragði virðist mér þessi meinta „gjöf“ vera skattskyld. Hvað segir ágætur Kári, fyrir mér nú frekar gola en stormur, um þetta? Og, hvað með framhaldið; sumarið og haustið? Þú virðist vera að halda áfram að gefa ríkisstjórninni og þjóðinni milljónir, ef ekki milljarða, án þess, að þú segir, að þið fáið nokkuð fyrir ykkar snúð, annað en innri gleði. Ef þetta er rétt, sé ég ekki betur, en að þú og það félag, sem þú stýrir, IE, standið á gjaldþrotsbrúninni. Er ekki rekstrarkostnaðurinn 1 milljarður á mánuði!? Aftur að rugli: Leyfðu mér að velta upp nokkrum atriðum úr Kastljósi 27. maí. Þegar þú varst búinn að lýsa því yfir, hversu óhresst „fólkið í Vatnsmýrinni“ (alias þú) væri gagnvart stjórnvöldum, einkum ráðherra, yfir því, að það hefði verið hunzað og vanvirt, eftir að þú hafðir fullyrt, að heilbrigðisráðherra væri eins og 10 ára stelpa og eftir að þú hafðir klykkt út með því, að þú hefðir blokkað Þórólf blessaðan Guðnason í símanum hjá þér, svo hann næði ekki í þig, til að biðja þig að skima, þá átti stjórnandi Kastljóss, Einar Þorsteinsson, engin orð, nema þessi, og lái honum hver sem vill: „Þú ert allveg ruglaður“. Og þá kom svar frá þér, sem lengi verður minnisstætt, og hafa verður í huga, þegar þú fullyrðir, í þínu svari við minni grein, að ég sé „svolítið ruglaður“. Þú sagðir: „Það munu víst margir taka undir það“ (að þú værir ruglaður). Með þessu varstu eiginlega að segja, að þú viðurkenndir, að þú værir hálfruglaður, og hér vaknar hugleiðingin aftur um fæðingarrugl. Málið er samt þetta: Ef það er rétt hjá þér, að þú sért ruglaður - við skulum segja hálf – og þú kallar mig síðan ruglaðan, gildir þá ekki reglan um að mínus plús mínus sé plús; þegar þú, hálfruglaður, kallar mig ruglaðan, gæti það þá ekki þýtt, að ég væri með öllu óruglaður; kannske jafnvel skýr og klár :) Skák, Kári, þú átt leikinn. Satt bezt að segja öfunda ég þig ekki af stöðunni. Þú virðist sitja fastur í leðjunni, í Levi‘s skyrtunni ljósbláu og góðu. Höfundur er alþjóðlegur kaupsýslumaður og stjórnmálarýnir.
Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun
Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar
Skoðun Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar
Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar
Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun