Workers have the right to decide their own fate in negotiations Ian McDonald skrifar 2. desember 2022 08:01 My name is Ian and I work in a manufacturing job in Iceland. I am a member of Efling Union, and I also sit on the union’s negotiations committee. My job is many levels of management below the executives and the CEOs. I am one of the people who make a product which is then sold for a massive profit by the company where I work. My labor is essential to this continued profitability. As is the labor of everyone I work with, and everyone else in my position at other companies. That labor is the subject of a calculation by employers, which can be boiled down to a single sentence: “What is the absolute bare minimum we can pay this employee to stop him from not taking the job in the first place or from walking out of the door?” I have spent a long time in that position, where my only choices were to try and justify a pay raise to those same people making that calculation, or to wait and hope that other people win some kind of distant fight behind closed doors for any shred of leniency and support. That has now changed. Attending negotiations meetings with employers is the first time that I have been able to sit down and look a person in the eye while they tell us that we don’t deserve to be paid a living wage. For the longest time, we have been lied to that wage increases and other concessions are unaffordable and unrealistic. Until now, we have had no recourse to fight this narrative. No way to tell a truth to that lie. Yet, the idea that a wage increase is unaffordable by corporations is absolutely, fundamentally untrue. Perhaps that is why SA have not brought up that argument in the negotiations with Efling up to this point. Maybe SA knows that the moment they do, they would be confronted by the immense profits of the companies they represent and the entire edifice would crumble. We live in a time where every year gets harder and harder for us to merely exist. Where every paycheck goes less and less far. For far too long we have been deliberately removed and excluded from the very process which determines our quality of life. We have not been considered important enough to even be in the room. Just a number in a calculation. That is changing now. I look forward to continuing my work in the Efling negotiations committee with my brave fellow Efling workers. The author is an immigrant worker in manufacturing in Iceland and member of the Efling negotiations committee. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Kjaramál Kjaraviðræður 2022 Mest lesið Framhaldsskólinn: horfum til framtíðar og finnum lausnir Simon Cramer Larsen Skoðun Kynhlutlaust klerkaveldi Haukur Þorgeirsson Skoðun Er skóli án aðgreiningar barn síns tíma? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Ódýrt á pappír, dýrt í raun – og þjóðin blæðir Vilhelm Jónsson Skoðun 900 metrar sem geta breytt Grafarvogi Friðjón Friðjónsson Skoðun Menntastefna á finnskum krossgötum Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist Skoðun Um siðfræðingsvandamálið Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Kerfi sem kosta skattgreiðendur Sölvi Breiðfjörð Skoðun Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir skrifar Skoðun Framhaldsskólinn: horfum til framtíðar og finnum lausnir Simon Cramer Larsen skrifar Skoðun Um taugafjölbreytileika Svava Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ódýrt á pappír, dýrt í raun – og þjóðin blæðir Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist skrifar Skoðun 900 metrar sem geta breytt Grafarvogi Friðjón Friðjónsson skrifar Skoðun Kerfi sem kosta skattgreiðendur Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Ákall til önugra femínista – Steinunni í borgarstjórn! Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Er skóli án aðgreiningar barn síns tíma? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Alvöru aðför að einkabílnum Búi Bjarmar Aðalsteinsson skrifar Skoðun Mótmæli bænda í Evrópu halda áfram – þegar viðvaranir fá engin svör Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Setjum endurskoðun laga um Menntasjóð námsmanna í forgang Lísa Margrét Gunnarsdóttir,Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Um siðfræðingsvandamálið Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þegar fátt virðist gerast: Hvað er í raun að gerast þegar börn leika sér í leikskóla? Margrét Gígja Þórðardóttir,Ingibjörg Vilbergsdóttir skrifar Skoðun Kynhlutlaust klerkaveldi Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um hitaveitu Eiríkur Hjálmarsson skrifar Skoðun Þéttingarstefna eða skynsemi? Ögmundur Ísak Ögmundsson skrifar Skoðun Hvers virði er starfsumhverfi myndlistarmanna? Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ekki gera ekki neitt Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Mönnun íslensks heilbrigðiskerfis til framtíðar í uppnámi Unnur Anna Valdimarsdóttir,Arna Hauksdóttir,Berglind Eva Benediktsdóttir,Bjarni Elvar Pétursson,Heiða María Sigurðardóttir,Helga Bragadóttir,Ólafur Ögmundarson,Sólveg Ása Árnadóttir,Sædís Sævarsdóttir skrifar Skoðun Mjódd framtíðar - hjarta Breiðholts Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Opið bréf til frambjóðenda í Reykjavík: Hættum frösunum – leysum leikskólavandann með raunverulegum aðgerðum Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Það þarf ekki fullkomið fólk til að móta gott samfélag. Það þarf fólk sem er tilbúið að vera til staðar Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun 32 dagar Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Blóraböggull fundinn! Jenný Gunnbjörnsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun Rauða krossins Ósk Sigurðardóttir,Sigríður Ella Jónsdóttir skrifar Skoðun Áfram, hærra Logi Pedro Stefánsson skrifar Skoðun Reykjavík stígi alla leið Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Valkvætt minnisleysi ofbeldismanna Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gæði í uppbyggingu frekar en bara hraða og magn Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar Sjá meira
My name is Ian and I work in a manufacturing job in Iceland. I am a member of Efling Union, and I also sit on the union’s negotiations committee. My job is many levels of management below the executives and the CEOs. I am one of the people who make a product which is then sold for a massive profit by the company where I work. My labor is essential to this continued profitability. As is the labor of everyone I work with, and everyone else in my position at other companies. That labor is the subject of a calculation by employers, which can be boiled down to a single sentence: “What is the absolute bare minimum we can pay this employee to stop him from not taking the job in the first place or from walking out of the door?” I have spent a long time in that position, where my only choices were to try and justify a pay raise to those same people making that calculation, or to wait and hope that other people win some kind of distant fight behind closed doors for any shred of leniency and support. That has now changed. Attending negotiations meetings with employers is the first time that I have been able to sit down and look a person in the eye while they tell us that we don’t deserve to be paid a living wage. For the longest time, we have been lied to that wage increases and other concessions are unaffordable and unrealistic. Until now, we have had no recourse to fight this narrative. No way to tell a truth to that lie. Yet, the idea that a wage increase is unaffordable by corporations is absolutely, fundamentally untrue. Perhaps that is why SA have not brought up that argument in the negotiations with Efling up to this point. Maybe SA knows that the moment they do, they would be confronted by the immense profits of the companies they represent and the entire edifice would crumble. We live in a time where every year gets harder and harder for us to merely exist. Where every paycheck goes less and less far. For far too long we have been deliberately removed and excluded from the very process which determines our quality of life. We have not been considered important enough to even be in the room. Just a number in a calculation. That is changing now. I look forward to continuing my work in the Efling negotiations committee with my brave fellow Efling workers. The author is an immigrant worker in manufacturing in Iceland and member of the Efling negotiations committee.
Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir Skoðun
Skoðun Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir skrifar
Skoðun Ákall til önugra femínista – Steinunni í borgarstjórn! Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Mótmæli bænda í Evrópu halda áfram – þegar viðvaranir fá engin svör Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Setjum endurskoðun laga um Menntasjóð námsmanna í forgang Lísa Margrét Gunnarsdóttir,Kolbrún Halldórsdóttir skrifar
Skoðun Þegar fátt virðist gerast: Hvað er í raun að gerast þegar börn leika sér í leikskóla? Margrét Gígja Þórðardóttir,Ingibjörg Vilbergsdóttir skrifar
Skoðun Mönnun íslensks heilbrigðiskerfis til framtíðar í uppnámi Unnur Anna Valdimarsdóttir,Arna Hauksdóttir,Berglind Eva Benediktsdóttir,Bjarni Elvar Pétursson,Heiða María Sigurðardóttir,Helga Bragadóttir,Ólafur Ögmundarson,Sólveg Ása Árnadóttir,Sædís Sævarsdóttir skrifar
Skoðun Opið bréf til frambjóðenda í Reykjavík: Hættum frösunum – leysum leikskólavandann með raunverulegum aðgerðum Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Það þarf ekki fullkomið fólk til að móta gott samfélag. Það þarf fólk sem er tilbúið að vera til staðar Liv Åse Skarstad skrifar
Aðför að heildrænni endurhæfingu: Skammsýni á Reykjalundi Þórunn Hanna Halldórsdóttir,Elísabet Arnardóttir,Sigríður Magnúsdóttir,Þóra Másdóttir Skoðun