Fram­tíðin felst í hug­viti — hvers vegna gröfum við þá undan því?

Framtíðin felst í hugviti — hvers vegna gröfum við þá undan því?

Ísland hefur skýra framtíðarsýn. Við viljum vera þekkt fyrir hugvit. Fyrir skapandi greinar.

Fyrir hagkerfi sem flytur ekki bara út fisk og orku – heldur hugmyndir.

Menningu. Nýsköpun. Sköpunarkraft.

En framtíðarsýn verður ekki að veruleika með orðum einum. Það þarf að fylgja þeim eftir með aðgerðum.

Og eins og staðan er núna, þá eru aðgerðirnar ekki í takt við metnaðinn.

Í síðustu viku var upplifunar- og markaðsdeild KEF lögð niður. Teymi sem vann nýverið til fagverðlauna hjá FÍT, var tilnefnt til Lúðursins af markaðsfólki og hlaut gull hjá SVEF fyrir einn af vefjum ársins. Allt fyrir mörkun og nýja ásýnd flugvallarins.

Þetta var teymi í fremstu röð þegar kom að því að byggja upp vörumerki á grunni hugvits.

Flugvöll sem á ekki bara að vera stoppistöð. Ekki bara virkni, heldur upplifun.

Þarna þótti rétt að skera niður.

En þetta snýst ekki bara um KEF. Þetta er hluti af stærra mynstri.

Við sjáum skapandi teymi skorin niður, leyst upp eða sett til hliðar í ótal geirum.

Skammtímahugsun og sparnaður á röngum stöðum. Hugvit og skapandi nálgun meðhöndluð eins og eitthvað sem sé „fínt að hafa“ í stað þess að líta á það sem þetta raunverulega er: drifkraftur.

Ef okkur er alvara með að gera Ísland að landi skapandi greina og hugvits, þá verðum við að hegða okkur í samræmi við það. Það þýðir að við þurfum að fjárfesta hugviti.

Til lengri tíma. Kerfisbundið. Á öllum stigum.

Hugvit snýst ekki bara um hönnun, nýsköpun eða skapandi nálgun.

Það snýst um hvernig við leysum vandamál. Hvernig við mótum umhverfi okkar.

Segjum okkar sögu í heimi sem er að kafna í einsleitni.

Viðskiptalífið og stjórnvöld hafa gert hugvit að forgangsmáli. Við höfum heyrt ræður.

Splæst í stefnumótun. Mætt á málþing. Og við erum sammála: Ísland á að vera leiðandi í skapandi greinum og hugverkaiðnaði.

Við ætlum að vera heimsmeistarar í hugviti.

Og já, það gæti virkað. Við eigum skapandi einstaklinga í heimsklassa – listafólk, frumkvöðla, vísindafólk, höfunda og hugsuði.

Við höfum ítrekað sýnt að smæð okkar er ekki veikleiki, heldur styrkur.

Yfirburðir. Við erum snögg. Sveigjanleg. Óútreiknanleg.

Og við erum óhrædd við að keppa í þungavigt þó við mælumst oftast í fluguvigt.

Þetta forskot missum við auðveldlega ef við verndum ekki vistkerfið sem knýr þetta áfram.

Ef Ísland ætlar sér að leiða með hugviti, þá verðum við að hugsa til lengri tíma — á áratugi, ekki ársfjórðunga.

Við þurfum að tryggja að stofnanir, fyrirtæki og stjórnvöld skilji að vörumerki, upplifun og hugvit eru ekki kostnaður — heldur fjárfesting.

Hugvit dafnar í jarðvegi langtímahugsunar, ekki í skugga skammtímasparnaðar.

Og það blómstrar ekki ef það fær enga næringu.

Við höfum grunninn, hæfileikana og fólkið. Nú þurfa aðgerðir að fylgja orðum.

Við verðum að skilja að vandvirkni, gæði og skapandi sýn er ekki bruðl og óþarfi — það er stökkpallur inn í framtíðina.

Spurningin er bara — ætlar Ísland að hrökkva eða stökkva?

Höfundur situr í stjórn Miðstöðvar hönnunar og arkitektúrs og er sköpunarstjóri Brandenburg.