Reykjavíkurmódelið er skref í rétta átt – fyrir börnin og starfsfólkið Bozena Raczkowska skrifar 10. október 2025 14:16 Leikskólar eru ekki aðeins þjónusta fyrir vinnandi foreldra — þeir eru samfélagslegar stofnanir þar sem börn okkar dvelja á viðkvæmum mótunarárum. Þess vegna verðum við að ræða leikskólamál út frá velferð barna og starfsfólks, ekki eingöngu út frá hagkvæmni eða hugmyndafræði Ég er algjörlega sammála því að í umræðum um leikskólamál gleymist of oft að við erum að tala um stofnanir þar sem börn okkar dvelja — börn sem eiga rétt á öryggi, umhyggju og menntun. Í öllum samtölum um leikskóla eiga börnin að vera í forgrunni. Í leikskólum Reykjavíkur, vegna manneklu og stöðugra starfsmannabreytinga, fá börnin ekki þá umönnun sem þau eiga skilið. Þetta hefur áhrif á líðan þeirra — og einnig á foreldra. Þess vegna fagna ég breytingatillögum Reykjavíkurborgar. Þær eru kannski ekki fullkomnar, en þær eru skref í rétta átt. Fyrst og fremst fyrir börnin, en líka fyrir starfsfólkið sem mun mæta til vinnu með meiri gleði og áhuga. Við megum ekki missa sjónar á kjarnanum í málinu með því að draga inn hugmyndafræðilegar deilur. Margt starfsfólk leikskóla hefur engan áhuga á slíku — það vill einfaldlega vinna vel og nýta tímann með börnunum af heilindum. Það eru oft erlendar konur á lágum launum sem sinna þessum mikilvæga starfi. Við verðum að muna að við erum foreldrar og getum ekki lengur lokað augunum fyrir vandanum í leikskólunum. Samfélagið á Íslandi er að breytast hratt — og við verðum að standa vörð um velferð barna okkar. Ég styð Reykjavíkurmódelið. Ég hef það lán að vinna á einkareknum leikskóla þar sem stjórnandinn sýndi strax ábyrgð þegar stytting vinnuvikunnar var innleidd. Hún réði strax aukið starfsfólk — því án þess hefði breytingin ekki gengið upp. Hún horfði ekki aðeins til þarfa starfsfólksins, heldur fyrst og fremst til þarfa barnanna. Við sem störfum í leikskólum vitum hversu dýrmæt hver stund með börnunum er. Með réttum skilyrðum og virðingu fyrir starfinu getum við skapað umhverfi þar sem börn blómstra og starfsfólk finnur tilgang og gleði í því sem það gerir. Það er sú framtíð sem við eigum að stefna að — saman. Höfundur er deildarstjóri á leikskóla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Leikskólar Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Ferðaþjónustan: Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Leikskólar eru ekki aðeins þjónusta fyrir vinnandi foreldra — þeir eru samfélagslegar stofnanir þar sem börn okkar dvelja á viðkvæmum mótunarárum. Þess vegna verðum við að ræða leikskólamál út frá velferð barna og starfsfólks, ekki eingöngu út frá hagkvæmni eða hugmyndafræði Ég er algjörlega sammála því að í umræðum um leikskólamál gleymist of oft að við erum að tala um stofnanir þar sem börn okkar dvelja — börn sem eiga rétt á öryggi, umhyggju og menntun. Í öllum samtölum um leikskóla eiga börnin að vera í forgrunni. Í leikskólum Reykjavíkur, vegna manneklu og stöðugra starfsmannabreytinga, fá börnin ekki þá umönnun sem þau eiga skilið. Þetta hefur áhrif á líðan þeirra — og einnig á foreldra. Þess vegna fagna ég breytingatillögum Reykjavíkurborgar. Þær eru kannski ekki fullkomnar, en þær eru skref í rétta átt. Fyrst og fremst fyrir börnin, en líka fyrir starfsfólkið sem mun mæta til vinnu með meiri gleði og áhuga. Við megum ekki missa sjónar á kjarnanum í málinu með því að draga inn hugmyndafræðilegar deilur. Margt starfsfólk leikskóla hefur engan áhuga á slíku — það vill einfaldlega vinna vel og nýta tímann með börnunum af heilindum. Það eru oft erlendar konur á lágum launum sem sinna þessum mikilvæga starfi. Við verðum að muna að við erum foreldrar og getum ekki lengur lokað augunum fyrir vandanum í leikskólunum. Samfélagið á Íslandi er að breytast hratt — og við verðum að standa vörð um velferð barna okkar. Ég styð Reykjavíkurmódelið. Ég hef það lán að vinna á einkareknum leikskóla þar sem stjórnandinn sýndi strax ábyrgð þegar stytting vinnuvikunnar var innleidd. Hún réði strax aukið starfsfólk — því án þess hefði breytingin ekki gengið upp. Hún horfði ekki aðeins til þarfa starfsfólksins, heldur fyrst og fremst til þarfa barnanna. Við sem störfum í leikskólum vitum hversu dýrmæt hver stund með börnunum er. Með réttum skilyrðum og virðingu fyrir starfinu getum við skapað umhverfi þar sem börn blómstra og starfsfólk finnur tilgang og gleði í því sem það gerir. Það er sú framtíð sem við eigum að stefna að — saman. Höfundur er deildarstjóri á leikskóla.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun