Byggjum fleiri skautasvell Friðjón B. Gunnarsson skrifar 17. febrúar 2026 15:32 Skautaíþróttir hafa verið stundaðar í Reykjavík, með hléum, frá árinu 1873. Skautafélag Reykjavíkur er eitt elsta starfandi íþróttafélag á landinu, stofnað formlega 1873 en endurvakið árið 1893. Félagið var svo endurvakið öðru sinni árið 1938. Árið 1967 mættust úrvalslið Skautafélags Reykjavíkur og Akureyrar í fyrstu eiginlegu ísknattleiksviðureigninni. Í áratugi barðist félagið fyrir því að byggt yrði vélfryst skautasvell. Sú barátta skilaði árangri í desembermánuði 1990 þegar vélfryst skautasvell var opnað í Laugardal. Við það tækifæri var ísknattleiksfélagið Björninn einnig stofnað. Ekki var byggt yfir svellið fyrr en átta árum síðar eða árið 1998 þegar Skautahöllin í Laugardal var fyrst tekin í notkun. Fullyrða má að alger stöðnun hafi orðið í uppbyggingu íþróttamannvirkja fyrir skautaíþróttir síðustu 28 ár, ef frá er talið skautasvell á 2. hæð Egilshallarinnar en þar var um einkaframkvæmd að ræða. Gríðarleg aukning hefur orðið á fjölda iðkenda í skautaíþróttum á framangreindu tímabili án þess að nokkuð hafi verið gert af hálfu ríkis eða sveitarfélaga til þess að bæta aðstöðu þessarar mögnuðu íþróttagreinar. Staðreyndin er sú að Íslendingar þurfa fleiri skautasvell. Á landinu eru eingöngu þrjár skautahallir, tvær í Reykjavík og ein á Akureyri. Samkvæmt erlendum viðmiðum ætti að vera ein skautahöll á hverja 25-30 þúsund íbúa. Það er mögnuð staðreynd að þegar fjölnotaíþróttahús er byggt og ákveðið að hafa skautasvell í húsinu, þá nýtist varminn sem verður til við frystinguna til þess að hita upp allt íþróttahúsið. Af því leiðir að öll fjölnotaíþróttahús ættu að vera með skautasvell. Reykjavíkurborg á húsnæði Skautahallarinnar í Laugardal. Íþróttabandalag Reykjavíkur (ÍBR) sér um rekstur hússins. Það hefur legið ljóst fyrir um árabil að núverandi húsnæði er fullnýtt nánast upp í rjáfur. Staðan er óviðunandi. ÍBR skiptir ístíma á milli íshokkí, listhlaupa og almennings. Af því leiðir að engan auka ístíma er að fá í húsinu. Þá eru búningsklefar komnir vel til ára sinna og öll aðstaða meira og minna úrelt. Okkur hjá Skautafélagi Reykjavíkur eru færðar þær fréttir, ár eftir ár, að nú styttist óðum í að byggt verði nýtt svell samtengt því eldra ásamt nýrri aðstöðu sem myndi gjörbreyta stöðu félagsins og iðkenda þess. En ár eftir ár gerist ekkert. Byggingin er samt sem áður á forgangslista borgarinnar yfir íþróttamannvirki sem þarf að ráðast í að byggja. Fyrir hönd íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur vil ég bjóða borgarfulltrúum Reykjavíkurborgar í heimsókn í Skautahöllina í Laugardal. Þar getum við gengið með þeim um húsið og sýnt þeim aðstöðuna og hve þörfin er mikil fyrir viðbygginguna. Ég trúi ekki öðru en að borgarfulltrúar vilji hag skautaíþrótta sem mestan og fjölmenni í heimsókn til okkar. Við viljum að staðið verði við gefin fyrirheit og ráðist í að byggja nýtt skautasvell í Laugardal sem allra fyrst. Rétti upp hönd þeir borgarfulltrúar sem eru tilbúnir til þess að beita sér fyrir því að ósk okkar verði að veruleika sem allra fyrst! Höfundur er formaður íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur og hokkípabbi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Skautaíþróttir Reykjavík Íþróttir barna Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Skautaíþróttir hafa verið stundaðar í Reykjavík, með hléum, frá árinu 1873. Skautafélag Reykjavíkur er eitt elsta starfandi íþróttafélag á landinu, stofnað formlega 1873 en endurvakið árið 1893. Félagið var svo endurvakið öðru sinni árið 1938. Árið 1967 mættust úrvalslið Skautafélags Reykjavíkur og Akureyrar í fyrstu eiginlegu ísknattleiksviðureigninni. Í áratugi barðist félagið fyrir því að byggt yrði vélfryst skautasvell. Sú barátta skilaði árangri í desembermánuði 1990 þegar vélfryst skautasvell var opnað í Laugardal. Við það tækifæri var ísknattleiksfélagið Björninn einnig stofnað. Ekki var byggt yfir svellið fyrr en átta árum síðar eða árið 1998 þegar Skautahöllin í Laugardal var fyrst tekin í notkun. Fullyrða má að alger stöðnun hafi orðið í uppbyggingu íþróttamannvirkja fyrir skautaíþróttir síðustu 28 ár, ef frá er talið skautasvell á 2. hæð Egilshallarinnar en þar var um einkaframkvæmd að ræða. Gríðarleg aukning hefur orðið á fjölda iðkenda í skautaíþróttum á framangreindu tímabili án þess að nokkuð hafi verið gert af hálfu ríkis eða sveitarfélaga til þess að bæta aðstöðu þessarar mögnuðu íþróttagreinar. Staðreyndin er sú að Íslendingar þurfa fleiri skautasvell. Á landinu eru eingöngu þrjár skautahallir, tvær í Reykjavík og ein á Akureyri. Samkvæmt erlendum viðmiðum ætti að vera ein skautahöll á hverja 25-30 þúsund íbúa. Það er mögnuð staðreynd að þegar fjölnotaíþróttahús er byggt og ákveðið að hafa skautasvell í húsinu, þá nýtist varminn sem verður til við frystinguna til þess að hita upp allt íþróttahúsið. Af því leiðir að öll fjölnotaíþróttahús ættu að vera með skautasvell. Reykjavíkurborg á húsnæði Skautahallarinnar í Laugardal. Íþróttabandalag Reykjavíkur (ÍBR) sér um rekstur hússins. Það hefur legið ljóst fyrir um árabil að núverandi húsnæði er fullnýtt nánast upp í rjáfur. Staðan er óviðunandi. ÍBR skiptir ístíma á milli íshokkí, listhlaupa og almennings. Af því leiðir að engan auka ístíma er að fá í húsinu. Þá eru búningsklefar komnir vel til ára sinna og öll aðstaða meira og minna úrelt. Okkur hjá Skautafélagi Reykjavíkur eru færðar þær fréttir, ár eftir ár, að nú styttist óðum í að byggt verði nýtt svell samtengt því eldra ásamt nýrri aðstöðu sem myndi gjörbreyta stöðu félagsins og iðkenda þess. En ár eftir ár gerist ekkert. Byggingin er samt sem áður á forgangslista borgarinnar yfir íþróttamannvirki sem þarf að ráðast í að byggja. Fyrir hönd íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur vil ég bjóða borgarfulltrúum Reykjavíkurborgar í heimsókn í Skautahöllina í Laugardal. Þar getum við gengið með þeim um húsið og sýnt þeim aðstöðuna og hve þörfin er mikil fyrir viðbygginguna. Ég trúi ekki öðru en að borgarfulltrúar vilji hag skautaíþrótta sem mestan og fjölmenni í heimsókn til okkar. Við viljum að staðið verði við gefin fyrirheit og ráðist í að byggja nýtt skautasvell í Laugardal sem allra fyrst. Rétti upp hönd þeir borgarfulltrúar sem eru tilbúnir til þess að beita sér fyrir því að ósk okkar verði að veruleika sem allra fyrst! Höfundur er formaður íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur og hokkípabbi.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar