Ofurlaun fyrir leikskólakennara Ólöf Hugrún Valdimarsdóttir skrifar 19. febrúar 2026 12:15 Verandi foreldri barns á leikskólaaldri hef ég skoðun á leikskólamálum í Reykjavík og sérstaklega á kjörum og aðbúnaði leikskólakennara sem og annars starfsfólks leikskóla. Nýverið hef ég tekið þátt í aðlögun míns eigins barn á leikskóla. Tvisvar reyndar, á innan við ári, þar sem við fengum fyrst inni í leikskóla á Kjalarnesi. Við fjölskyldan búum reyndar alls ekki á Kjalarnesi heldur búum við í Árbæ og sækjum vinnu í Kópavog og Hlíðarnar. Reiknast mér til að við foreldrarnir höfum keyrt um 16 þúsund kílómetra bara til að koma drengnum okkar í leikskólann á Kjalarnesi þann tíma sem hann dvaldi þar og við hjálpuðum aldeilis við að gera samgöngur í borginni þægilegri með öllum þessum akstri, eða þannig. Nú erum við hinsvegar komin með leikskólapláss í hverfinu og munurinn á því að losna við þennan mikla akstur daglega er gífurlegur og birtist í formi aukinna lífsgæða, því tíminn er víst ein okkar dýrmætasta auðlind. Við erum reyndar ekki með barnið okkar á leikskólanum sem er í götunni okkar, því sá leikskóli hefur verið lokaður vegna framkvæmda síðan árið 2022. Sjálf er ég kennaramenntuð, starfa reyndar á öðrum vettvangi menntunar en við kennslu, en þessi grein snýst ekki um mig heldur starfsfólk leikskóla, menntað og ófaglært. Leikskólakennarar taka á móti börnunum okkar, því dýrmætasta sem foreldrar eiga, og leggja sig fram um að sinna þeim vel. Leikskólaárin skipta gríðarlegu máli fyrir þroska og velferð barna. Gæði leikskólastarfs hefur mikil áhrif á hegðun og líðan barna og enginn kennari kemur jafn snemma að mótun einstaklingsins og leikskólakennarinn. Af hverju eru leikskólakennarar ekki með hæstu laun kennarastéttarinnar? Þegar við skoðum ábyrgðina sem fylgir starfi leikskólakennara og áhrif þess á framtíð barna, ætti það að vera sjálfsagt að þeir séu metnir til jafns, ef ekki hærra, en aðrir kennarar í menntakerfinu. Breyting á lögum um leyfisbréf kennara tók gildi 1. janúar 2020. Breytingin fól í sér að eitt leyfisbréf skyldi vera fyrir kennara, þvert á skólastig leik-, grunn- og framhaldsskóla, í stað þriggja aðskildra leyfisbréfa. Þessi breyting varð til þess að einhver hreyfing hefur orðið á kennurum á milli skólastiga en gjarnan bara í eina átt. Leikskólakennarar hafa fært sig yfir í grunnskólana og grunnskólakennarar yfir í framhaldsskólana. Ég veit ekki til þess að margir hafi farið hina áttina á milli skólastiganna. Ef miðað er við núverandi kjarasamninga og meðaltöl þá liggur fyrir að framhaldsskólakennararfá hæstu heildarlaun kennarastéttarinnar. Grunnskólakennarar eru í miðjunni og leikskólakennarar eru svo með lægstu laun samkvæmt kjarasamningum. Þessum píramída þyrfti nauðsynlega að snúa á hvolf. Að sjálfsögðu er mikilvægt að kennarastéttin í heild sinni búi við góð kjör en ég vil taka leikskólakennarana sérstaklega út fyrir sviga því staðreyndin er sú að það er viðvarandi mönnunarvandi í leikskólum landsins. Búa þarf þannig um hnútana að kjör leikskólakennara séu samkeppnishæf við kjör framhaldsskólakennara og jafnvel gerð mun eftirsóknarverðari. Það er mikið rætt um að leysa húsnæðisvandamál þegar rætt er um umbótatillögur eða lausnir í vandamálum leikskólastigsins. Vissulega þarf að lagfæra húsnæði sem er komið til ára sinna eða undirlagt af myglu en mér finnst gjarnan vanta í umræðuna hvernig leysa má vanda manneklunnar. Það er hægt að laga allt húsnæði landsins en ekki verður hægt að halda uppi góðu leikskólastarfi ef aðalfólkið vantar, þ.e. starfsfólk leikskólanna og þá sérstaklega menntaða leikskólakennara. Ef leikskólakennarar fengju betri laun og vinnuaðstæður, myndi það laða fleiri hæfa einstaklinga að starfinu, auka fagmennsku og draga úr starfsmannaveltu. Það myndi minnka álag á leikskólakennara og annað starfsfólk leikskóla, sem og álag á fjölskyldur. Þetta skilar sér margfalt til samfélagsins. Hærri laun leikskólakennara eru ekki sokkinn kostnaður; þau eru fjárfesting í framtíð þjóðarinnar, því afleidd áhrif stöðunnar eins og hún er í dag eru svo miklu dýrari fyrir samfélagið þegar upp er staðið. Höfundur er deildarfulltrúi og verkefnastjóri við listkennsludeild Listaháskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Leikskólar Reykjavík Kjaramál Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Sjá meira
Verandi foreldri barns á leikskólaaldri hef ég skoðun á leikskólamálum í Reykjavík og sérstaklega á kjörum og aðbúnaði leikskólakennara sem og annars starfsfólks leikskóla. Nýverið hef ég tekið þátt í aðlögun míns eigins barn á leikskóla. Tvisvar reyndar, á innan við ári, þar sem við fengum fyrst inni í leikskóla á Kjalarnesi. Við fjölskyldan búum reyndar alls ekki á Kjalarnesi heldur búum við í Árbæ og sækjum vinnu í Kópavog og Hlíðarnar. Reiknast mér til að við foreldrarnir höfum keyrt um 16 þúsund kílómetra bara til að koma drengnum okkar í leikskólann á Kjalarnesi þann tíma sem hann dvaldi þar og við hjálpuðum aldeilis við að gera samgöngur í borginni þægilegri með öllum þessum akstri, eða þannig. Nú erum við hinsvegar komin með leikskólapláss í hverfinu og munurinn á því að losna við þennan mikla akstur daglega er gífurlegur og birtist í formi aukinna lífsgæða, því tíminn er víst ein okkar dýrmætasta auðlind. Við erum reyndar ekki með barnið okkar á leikskólanum sem er í götunni okkar, því sá leikskóli hefur verið lokaður vegna framkvæmda síðan árið 2022. Sjálf er ég kennaramenntuð, starfa reyndar á öðrum vettvangi menntunar en við kennslu, en þessi grein snýst ekki um mig heldur starfsfólk leikskóla, menntað og ófaglært. Leikskólakennarar taka á móti börnunum okkar, því dýrmætasta sem foreldrar eiga, og leggja sig fram um að sinna þeim vel. Leikskólaárin skipta gríðarlegu máli fyrir þroska og velferð barna. Gæði leikskólastarfs hefur mikil áhrif á hegðun og líðan barna og enginn kennari kemur jafn snemma að mótun einstaklingsins og leikskólakennarinn. Af hverju eru leikskólakennarar ekki með hæstu laun kennarastéttarinnar? Þegar við skoðum ábyrgðina sem fylgir starfi leikskólakennara og áhrif þess á framtíð barna, ætti það að vera sjálfsagt að þeir séu metnir til jafns, ef ekki hærra, en aðrir kennarar í menntakerfinu. Breyting á lögum um leyfisbréf kennara tók gildi 1. janúar 2020. Breytingin fól í sér að eitt leyfisbréf skyldi vera fyrir kennara, þvert á skólastig leik-, grunn- og framhaldsskóla, í stað þriggja aðskildra leyfisbréfa. Þessi breyting varð til þess að einhver hreyfing hefur orðið á kennurum á milli skólastiga en gjarnan bara í eina átt. Leikskólakennarar hafa fært sig yfir í grunnskólana og grunnskólakennarar yfir í framhaldsskólana. Ég veit ekki til þess að margir hafi farið hina áttina á milli skólastiganna. Ef miðað er við núverandi kjarasamninga og meðaltöl þá liggur fyrir að framhaldsskólakennararfá hæstu heildarlaun kennarastéttarinnar. Grunnskólakennarar eru í miðjunni og leikskólakennarar eru svo með lægstu laun samkvæmt kjarasamningum. Þessum píramída þyrfti nauðsynlega að snúa á hvolf. Að sjálfsögðu er mikilvægt að kennarastéttin í heild sinni búi við góð kjör en ég vil taka leikskólakennarana sérstaklega út fyrir sviga því staðreyndin er sú að það er viðvarandi mönnunarvandi í leikskólum landsins. Búa þarf þannig um hnútana að kjör leikskólakennara séu samkeppnishæf við kjör framhaldsskólakennara og jafnvel gerð mun eftirsóknarverðari. Það er mikið rætt um að leysa húsnæðisvandamál þegar rætt er um umbótatillögur eða lausnir í vandamálum leikskólastigsins. Vissulega þarf að lagfæra húsnæði sem er komið til ára sinna eða undirlagt af myglu en mér finnst gjarnan vanta í umræðuna hvernig leysa má vanda manneklunnar. Það er hægt að laga allt húsnæði landsins en ekki verður hægt að halda uppi góðu leikskólastarfi ef aðalfólkið vantar, þ.e. starfsfólk leikskólanna og þá sérstaklega menntaða leikskólakennara. Ef leikskólakennarar fengju betri laun og vinnuaðstæður, myndi það laða fleiri hæfa einstaklinga að starfinu, auka fagmennsku og draga úr starfsmannaveltu. Það myndi minnka álag á leikskólakennara og annað starfsfólk leikskóla, sem og álag á fjölskyldur. Þetta skilar sér margfalt til samfélagsins. Hærri laun leikskólakennara eru ekki sokkinn kostnaður; þau eru fjárfesting í framtíð þjóðarinnar, því afleidd áhrif stöðunnar eins og hún er í dag eru svo miklu dýrari fyrir samfélagið þegar upp er staðið. Höfundur er deildarfulltrúi og verkefnastjóri við listkennsludeild Listaháskóla Íslands.
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar