Menn sem hata konur Guðný S. Bjarnadóttir skrifar 8. mars 2026 09:01 Það er með stolti en líka trega sem ég lít til baka á alla þá baráttu sem konur hafa háð í gegn um tíðina fyrir kvenfrelsi og femínisma. Það er óeigingirni og fórnfýsi kvenna að þakka að við höfum komist nær jafnara samfélagi. Vegna þeirra kvenna sem á undan mér komu hef ég rödd í dag og fyrir það verð ég ævinlega þakklát. Á þeim fjórum árum sem ég hef opinberlega tekið þátt í baráttunni hef ég alltaf orðið jafn reið og vonsvikin þegar ég sé menn tjá sig um femíníska baráttu á hátt sem ekki er hægt að skilja öðruvísi en sem þöggunartilburði. Þessir menn virðast ekki skilja að kynbundið ofbeldi er raunveruleiki, óþægilegur og vondur raunveruleiki, sem þarf að breytast. Við erum væntanlega öll sammála um að við viljum ekki ofbeldi í samfélaginu okkar, í hvaða mynd sem það birtist. Hvers vegna mæta konur þá svona mikilli andstöðu ákveðins hóps karlmanna? Vitað er að öll kyn geta beitt eða verið beitt ofbeldi, eitt útilokar ekki annað. Hins vegar er það staðreynd að ofbeldi karla gegn konum er verulegt vandamál, ekki bara á Íslandi heldur á heimsvísu. Það er hægt að véfengja alla tölfræði, tala femínisma í kaf eða hneykslast á orðræðu kvenna en það breytir ekki veruleikanum sem konur búa við. Við erum alltof margar sem verðum fyrir ofbeldi og þegar við látum í okkur heyra erum við sagðar of reiðar, ekki nægilega kurteisar og jafnvel sakaðar um ofstæki. Barátta kvenna er ekki árás á karla Konur verða að getað tala um sinn veruleika án þess að umræðan sé alltaf afvegaleidd. Staðreyndin er sú að samkvæmt nýjustu tölum um ofbeldi og kynferðisofbeldi gegn konum eru 81% gerenda karlmenn. Þetta er ekki hægt að hunsa. Það er ekki hægt að krefja konur um að tala um ofbeldi án þess að tala um hver beitir því. Ofbeldi er beitt af geranda. Barátta kvenna fyrir öryggi, virðingu og jöfnum réttindum er ekki árás á karla heldur krafa um réttlæti. Þöggun, útúrsnúningar og varnarviðbrögð breyta ekki þeirri staðreynd sem konur sífellt benda á að ofbeldi karla gegn konum er samfélagsmein. Kynbundið ofbeldi er ekki skoðun heldur staðreynd sem krefst heiðarlegrar umræðu og raunverulegra aðgerða. Á meðan við lifum í heimi þar sem eru til menn sem hata konur er ekki í boði að líta undan eða gefast upp. Þú getur valið þögnina eða þú getur valið að horfast í augu við veruleikann og hafnað ofbeldi. Barátta kvenna er neyðaróp. Spurningin er ekki hvort konur megi tala. Spurningin er hvort menn ætli loksins að hlusta. Höfundur er stjórnarformaður Vitundar - samtaka gegn kynbundnu ofbeldi Greinin er skrifuð í tilefni Alþjóðlegs baráttudags kvenna, 8. mars. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðný S. Bjarnadóttir Mannréttindi Jafnréttismál Mest lesið Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Halldór 25.04.2026 Halldór Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk Skoðun Skoðun Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Sterkari stuðningur við börn í grunnskólum Kópavogs Björg Baldursdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisþjónusta eftir póstnúmeri Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Við erum að missa börnin – ekki bara úr skóla heldur úr tengslum Sara Rós Kristinsdóttir,Soffía Ámundadóttir skrifar Skoðun Ungt fólk þarf að vita hvar bjargræðin liggja Sigrún Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Það er með stolti en líka trega sem ég lít til baka á alla þá baráttu sem konur hafa háð í gegn um tíðina fyrir kvenfrelsi og femínisma. Það er óeigingirni og fórnfýsi kvenna að þakka að við höfum komist nær jafnara samfélagi. Vegna þeirra kvenna sem á undan mér komu hef ég rödd í dag og fyrir það verð ég ævinlega þakklát. Á þeim fjórum árum sem ég hef opinberlega tekið þátt í baráttunni hef ég alltaf orðið jafn reið og vonsvikin þegar ég sé menn tjá sig um femíníska baráttu á hátt sem ekki er hægt að skilja öðruvísi en sem þöggunartilburði. Þessir menn virðast ekki skilja að kynbundið ofbeldi er raunveruleiki, óþægilegur og vondur raunveruleiki, sem þarf að breytast. Við erum væntanlega öll sammála um að við viljum ekki ofbeldi í samfélaginu okkar, í hvaða mynd sem það birtist. Hvers vegna mæta konur þá svona mikilli andstöðu ákveðins hóps karlmanna? Vitað er að öll kyn geta beitt eða verið beitt ofbeldi, eitt útilokar ekki annað. Hins vegar er það staðreynd að ofbeldi karla gegn konum er verulegt vandamál, ekki bara á Íslandi heldur á heimsvísu. Það er hægt að véfengja alla tölfræði, tala femínisma í kaf eða hneykslast á orðræðu kvenna en það breytir ekki veruleikanum sem konur búa við. Við erum alltof margar sem verðum fyrir ofbeldi og þegar við látum í okkur heyra erum við sagðar of reiðar, ekki nægilega kurteisar og jafnvel sakaðar um ofstæki. Barátta kvenna er ekki árás á karla Konur verða að getað tala um sinn veruleika án þess að umræðan sé alltaf afvegaleidd. Staðreyndin er sú að samkvæmt nýjustu tölum um ofbeldi og kynferðisofbeldi gegn konum eru 81% gerenda karlmenn. Þetta er ekki hægt að hunsa. Það er ekki hægt að krefja konur um að tala um ofbeldi án þess að tala um hver beitir því. Ofbeldi er beitt af geranda. Barátta kvenna fyrir öryggi, virðingu og jöfnum réttindum er ekki árás á karla heldur krafa um réttlæti. Þöggun, útúrsnúningar og varnarviðbrögð breyta ekki þeirri staðreynd sem konur sífellt benda á að ofbeldi karla gegn konum er samfélagsmein. Kynbundið ofbeldi er ekki skoðun heldur staðreynd sem krefst heiðarlegrar umræðu og raunverulegra aðgerða. Á meðan við lifum í heimi þar sem eru til menn sem hata konur er ekki í boði að líta undan eða gefast upp. Þú getur valið þögnina eða þú getur valið að horfast í augu við veruleikann og hafnað ofbeldi. Barátta kvenna er neyðaróp. Spurningin er ekki hvort konur megi tala. Spurningin er hvort menn ætli loksins að hlusta. Höfundur er stjórnarformaður Vitundar - samtaka gegn kynbundnu ofbeldi Greinin er skrifuð í tilefni Alþjóðlegs baráttudags kvenna, 8. mars.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að missa börnin – ekki bara úr skóla heldur úr tengslum Sara Rós Kristinsdóttir,Soffía Ámundadóttir skrifar