Vill meirihlutinn í Reykjavíkurborg ekki hlusta á íbúa? Fanný Gunnarsdóttir skrifar 14. apríl 2026 18:03 Íbúaráðin góður samráðsvettvangur Í þrjú ár var ég formaður íbúaráðs Grafarvogs en þar hef ég búið í tæp fjörtíu ár. Ég gegndi því hlutverki sem fulltrúi Framsóknar. Ég vann þar með frábæru fólki úr hverfinu, fólki sem tengdist ólíkum hópum íbúa. Það lögðu sig allir fram um að vinna vel fyrir hverfið sitt, hafa augu og eyru opin og ráðið fylgdi málum hverfisins eftir eins og unnt var. Íbúaráðin í borginni voru samráðsvettvangur, hluti af auknu íbúalýðræði og mikilvægur tengiliður milli borgarstjórnar, embættismanna borgarinnar, íbúa, félagasamtaka og hagsmunaaðila í hverfinu. En með því að leggja íbúaráð niður var slitið á þessi formlegu og óformlegu tengsl. Ráðin gengu frá þeim verkefnum sem fyrir lágu án þess að ná að ljúka þeim á viðunandi hátt. Það var slæmt því mörg mikilvæg verkefni sem biðu fengu ekki framgang og gagnlegar samskiptaleiðir út í hverfunum rofnuðu. Borgarfulltrúar eiga að hlusta Að mínu mati er það bæði gott og nauðsynlegt fyrir þá sem stjórna borginni hverju sinni að hafa virkar tengingar inn í nærsamfélagið. Það kom til dæmis berlega í ljós á fundi fyrir skemmstu með núverandi borgarstjóra og íbúum í Grafarvogi. Sökum tengslaleysis við nærsamfélagið varð borgarstjóri ítrekað að óska eftir því að embættismenn svöruðu spurningum fundarmanna – hún var alls ekki nægilega vel inni í málum sem brunnu á fólki. Það er einnig gott fyrir íbúana að hafa aðgang að fulltrúum sem hafa það hlutverk að koma sjónarmiðum á framfæri, hafa aðkomu að ákvarðanatöku í veigamiklum framkvæmdum t.d. lagning Sundabrautar, fyrirkomulag Borgarlínu og aðstöðu í nýjum hverfum eins og í Gufunesi. Þau voru ófá erindi sem íbúaráðin komu að t.d. mál sem tengdust umferðaröryggi, félagsstarfi í hverfum borgarinnar, snjómokstri og margt fleira sem tengdist daglegu lífi fólks í borginni. Þeirra fyrsta verk var að klippa á virkt íbúalýðræði – og ekkert kom í staðinn Því kom það mér í opna skjöldu þegar núverandi meirihluti í borginni ákvað að leggja íbúaráðin niður. Það var ákvörðun sem gerð var án þess að kynna þær fyrirætlanir formönnum ráðanna og án þess að nokkuð annað sambærilegt hafi komið í staðinn. Auðvitað má alltaf skoða, meta og endurbæta verklag en að leggja íbúaráðin niður og klippa þannig á eina virkustu samskiptaleið stjórnenda borgarinnar við íbúa er mér óskiljanlegt með öllu, sérstaklega þegar ekkert annað kemur í staðinn. Það skýtur líka skökku við þar sem í núverandi meirihluta eru flokkar sem hafa á góðum stundum talað mikið um aukið íbúalýðræði og að stytta boðleiðir – en þeirra fyrsta verk var að tilkynna í fjölmiðlum að leggja ætti ráðin niður. Að segja eitt en gera annað Ekki hvað síst er ég hugsi yfir þessari aðgerð þegar ég les lýðræðisstefnu Reykjavíkurborgar og áherslur tengdar samráði við íbúa. En þar stendur m.a. að einn megintilgangur sveitarfélaga sé að færa hið pólitíska vald nær borgurunum. Tekið er fram að m.a. sé tilgangur lýðræðisstefnunnar að styðja við lýðræðislega þátttöku íbúa og auka möguleika þeirra til að hafa áhrif á ákvarðanatöku, jafnframt leið fyrir kjörna fulltrúa til að þekkja betur óskir borgarbúa. En þrátt fyrir þessi góðu markmið fannst núverandi meirihluta rétt að vinna þvert á þessa stefnu. Áherslum Framsóknar vísað frá í borgarstjórn Það er augljóslega enginn vilji til að bregðast við eða taka á dagskrá funda borgarstjórnar ítrekaðar óskir borgarfulltrúa Framsóknarflokksins um umræðu um íbúðalýðræði. Málið hefur ekki enn komið til umræðu og oftar en einu sinni verið frestað. Því finnst mér rétt að benda hér að lokum á stefnu Framsóknar sem vill m.a. leggja áherslu á að efla lýðræðislega þátttöku ólíkra hópa íbúa og leita leiða til að fá íbúa til að taka meiri þátt í stefnumótun í sínu nærsamfélagi. Ég hvet kjósendur í Reykjavík til að meta vinnubrögð núverandi meirihluta og gera upp hug sinn. Finnst fólki það boðlegt að klippa svona á virka boðleið á milli íbúa og stjórnenda borgarinnar? Ég trúi því að fólki hugnist alls ekki þessi vinnubrögð – endurvekjum formlegan samráðsvettvang strax eftir kosningar. Höfundur er fyrrverandi formaður íbúaráðs Grafarvogs og skipar 15. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Framsóknarflokkurinn Reykjavík Mest lesið Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar skrifar Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Virkari eigandi og ný nálgun í stjórn Norðurorku Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Íbúaráðin góður samráðsvettvangur Í þrjú ár var ég formaður íbúaráðs Grafarvogs en þar hef ég búið í tæp fjörtíu ár. Ég gegndi því hlutverki sem fulltrúi Framsóknar. Ég vann þar með frábæru fólki úr hverfinu, fólki sem tengdist ólíkum hópum íbúa. Það lögðu sig allir fram um að vinna vel fyrir hverfið sitt, hafa augu og eyru opin og ráðið fylgdi málum hverfisins eftir eins og unnt var. Íbúaráðin í borginni voru samráðsvettvangur, hluti af auknu íbúalýðræði og mikilvægur tengiliður milli borgarstjórnar, embættismanna borgarinnar, íbúa, félagasamtaka og hagsmunaaðila í hverfinu. En með því að leggja íbúaráð niður var slitið á þessi formlegu og óformlegu tengsl. Ráðin gengu frá þeim verkefnum sem fyrir lágu án þess að ná að ljúka þeim á viðunandi hátt. Það var slæmt því mörg mikilvæg verkefni sem biðu fengu ekki framgang og gagnlegar samskiptaleiðir út í hverfunum rofnuðu. Borgarfulltrúar eiga að hlusta Að mínu mati er það bæði gott og nauðsynlegt fyrir þá sem stjórna borginni hverju sinni að hafa virkar tengingar inn í nærsamfélagið. Það kom til dæmis berlega í ljós á fundi fyrir skemmstu með núverandi borgarstjóra og íbúum í Grafarvogi. Sökum tengslaleysis við nærsamfélagið varð borgarstjóri ítrekað að óska eftir því að embættismenn svöruðu spurningum fundarmanna – hún var alls ekki nægilega vel inni í málum sem brunnu á fólki. Það er einnig gott fyrir íbúana að hafa aðgang að fulltrúum sem hafa það hlutverk að koma sjónarmiðum á framfæri, hafa aðkomu að ákvarðanatöku í veigamiklum framkvæmdum t.d. lagning Sundabrautar, fyrirkomulag Borgarlínu og aðstöðu í nýjum hverfum eins og í Gufunesi. Þau voru ófá erindi sem íbúaráðin komu að t.d. mál sem tengdust umferðaröryggi, félagsstarfi í hverfum borgarinnar, snjómokstri og margt fleira sem tengdist daglegu lífi fólks í borginni. Þeirra fyrsta verk var að klippa á virkt íbúalýðræði – og ekkert kom í staðinn Því kom það mér í opna skjöldu þegar núverandi meirihluti í borginni ákvað að leggja íbúaráðin niður. Það var ákvörðun sem gerð var án þess að kynna þær fyrirætlanir formönnum ráðanna og án þess að nokkuð annað sambærilegt hafi komið í staðinn. Auðvitað má alltaf skoða, meta og endurbæta verklag en að leggja íbúaráðin niður og klippa þannig á eina virkustu samskiptaleið stjórnenda borgarinnar við íbúa er mér óskiljanlegt með öllu, sérstaklega þegar ekkert annað kemur í staðinn. Það skýtur líka skökku við þar sem í núverandi meirihluta eru flokkar sem hafa á góðum stundum talað mikið um aukið íbúalýðræði og að stytta boðleiðir – en þeirra fyrsta verk var að tilkynna í fjölmiðlum að leggja ætti ráðin niður. Að segja eitt en gera annað Ekki hvað síst er ég hugsi yfir þessari aðgerð þegar ég les lýðræðisstefnu Reykjavíkurborgar og áherslur tengdar samráði við íbúa. En þar stendur m.a. að einn megintilgangur sveitarfélaga sé að færa hið pólitíska vald nær borgurunum. Tekið er fram að m.a. sé tilgangur lýðræðisstefnunnar að styðja við lýðræðislega þátttöku íbúa og auka möguleika þeirra til að hafa áhrif á ákvarðanatöku, jafnframt leið fyrir kjörna fulltrúa til að þekkja betur óskir borgarbúa. En þrátt fyrir þessi góðu markmið fannst núverandi meirihluta rétt að vinna þvert á þessa stefnu. Áherslum Framsóknar vísað frá í borgarstjórn Það er augljóslega enginn vilji til að bregðast við eða taka á dagskrá funda borgarstjórnar ítrekaðar óskir borgarfulltrúa Framsóknarflokksins um umræðu um íbúðalýðræði. Málið hefur ekki enn komið til umræðu og oftar en einu sinni verið frestað. Því finnst mér rétt að benda hér að lokum á stefnu Framsóknar sem vill m.a. leggja áherslu á að efla lýðræðislega þátttöku ólíkra hópa íbúa og leita leiða til að fá íbúa til að taka meiri þátt í stefnumótun í sínu nærsamfélagi. Ég hvet kjósendur í Reykjavík til að meta vinnubrögð núverandi meirihluta og gera upp hug sinn. Finnst fólki það boðlegt að klippa svona á virka boðleið á milli íbúa og stjórnenda borgarinnar? Ég trúi því að fólki hugnist alls ekki þessi vinnubrögð – endurvekjum formlegan samráðsvettvang strax eftir kosningar. Höfundur er fyrrverandi formaður íbúaráðs Grafarvogs og skipar 15. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík.
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir Skoðun
Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir Skoðun