Enginn á að standa einn Joanna (Asia) Mrowiec skrifar 14. maí 2026 17:20 Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Halldór 31.10.26 Halldór Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald Skoðun Skoðun Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Sjá meira
Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun