Borgar það sig að panta mat á netinu? Jóhann Már Helgason skrifar 19. desember 2025 11:03 Við Íslendingar erum fljót að tileinka okkur nýja tækni. Við greiðum með símanum okkar, notumst við rafræna undirritun, stundum bankaviðskipti á netinu og pöntum næstum því allt, eins og föt og jólagjafir, án þess að fara nokkurn tímann út. Ef eitthvað er hægt að gera stafrænt veljum við það yfirleitt fram yfir hitt. Nýlegir tilboðsdagar eins og Svartur föstudagur og rafrænn mánudagur hafa heldur betur fest sig í sessi. Nema þegar matvara er annars vegar, matvöruverslun er á undarlegan hátt föst í fortíðinni á tímum þar sem næstum allir þættir daglegs lífs hafa færst á netið. Annar valkostur stendur loks til boða Íslenskar verslanir hafa í auknum mæli farið að senda matvörur heim. Fyrir íslensk heimili þýðir þetta að þau geta fengið nauðsynjar, snarl, gos, súkkulaði, skógjafir og jafnvel hluti eins og gjafapappír sent heim að dyrum á innan við klukkutíma. Þetta er einnig hluti af stærri viðsnúningi á Norðurlöndunum þar sem leiðandi matvörukeðjur eins og Meny í Noregi og Danmörku, ICA í Svíþjóð og K-Market í Finnlandi eru komnar með sínar vörur í heimsendingarþjónustu. Um er að ræða hryggjarstykkið í norrænni matvöruverslun en það sem hefur breyst er einfaldlega hvernig hægt er að nálgast þær. Þrátt fyrir þessa þróun eru Norðurlöndin engu að síður eftir á þegar kemur að matarinnkaupum á netinu. Í Noregi eru aðeins tvö prósent matvöru keypt á netinu. Tvö prósent í einu þróaðasta stafræna samfélagi heims! Ástandið er svipað á Íslandi, þrátt fyrir alla sína tækni. En af hverju orsakast þetta? Í fyrsta lagi telja margir að heimsendingar með matvöru séu dýrari. Einstaklingur greiðir vissulega kostnað vegna heimsendingar en ef dæmið er reiknað til enda þá er hægt að færa sterk rök fyrir því heimsending sé í raun ódýrari. Hér þarf að taka með í reikninginn hluti eins og tímasparnað, kostnað vegna eldsneytis og skyndikaup (hlutir sem læðast með í körfuna þína í búðinni en gera það síður á rafrænu formi). Aðrir gera ráð fyrir að úrvalið sé takmarkað eða að afurðirnar verði ekki eins ferskar, en þetta eru í langflestum tilfellum mýtur og ef þú ert ósáttur við gæði vörunnar þá er einfaldlega hægt að koma á framfæri athugasemdum og fá endurgreiðslu án mikillar fyrirhafnar. Desember er mánuðurinn þegar tíminn verður okkar sjaldgæfasta auðlind. Milli jólatónleika, baksturs, gjafapökkunar, skólaviðburða, vinnuskila og alls þess sem fyllir íslenska hátíðardagatalið þá gæti heimsending á mat létt þér lífið þegar þú þarft mest á því að halda. Norðurlöndin hafa leitt heiminn í stafrænum innleiðingum í mörg ár. Heimsending á matvöru er næsta stig og breytingin hefur þegar hafist. Spurningin er ekki hvort að heimsending á matvöru á netinu sé tilbúin, heldur hvort við séum loksins tilbúin til að gera okkur lífið auðveldara, sérstaklega á annasamasta tíma ársins? Ég held að Íslendingar séu það og þegar við stígum skrefið munum við velta fyrir okkur hvers vegna við biðum svona lengi. Höfundur er forstöðumaður viðskiptastýringar Wolt á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Matvöruverslun Mest lesið Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Skoðun Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Við Íslendingar erum fljót að tileinka okkur nýja tækni. Við greiðum með símanum okkar, notumst við rafræna undirritun, stundum bankaviðskipti á netinu og pöntum næstum því allt, eins og föt og jólagjafir, án þess að fara nokkurn tímann út. Ef eitthvað er hægt að gera stafrænt veljum við það yfirleitt fram yfir hitt. Nýlegir tilboðsdagar eins og Svartur föstudagur og rafrænn mánudagur hafa heldur betur fest sig í sessi. Nema þegar matvara er annars vegar, matvöruverslun er á undarlegan hátt föst í fortíðinni á tímum þar sem næstum allir þættir daglegs lífs hafa færst á netið. Annar valkostur stendur loks til boða Íslenskar verslanir hafa í auknum mæli farið að senda matvörur heim. Fyrir íslensk heimili þýðir þetta að þau geta fengið nauðsynjar, snarl, gos, súkkulaði, skógjafir og jafnvel hluti eins og gjafapappír sent heim að dyrum á innan við klukkutíma. Þetta er einnig hluti af stærri viðsnúningi á Norðurlöndunum þar sem leiðandi matvörukeðjur eins og Meny í Noregi og Danmörku, ICA í Svíþjóð og K-Market í Finnlandi eru komnar með sínar vörur í heimsendingarþjónustu. Um er að ræða hryggjarstykkið í norrænni matvöruverslun en það sem hefur breyst er einfaldlega hvernig hægt er að nálgast þær. Þrátt fyrir þessa þróun eru Norðurlöndin engu að síður eftir á þegar kemur að matarinnkaupum á netinu. Í Noregi eru aðeins tvö prósent matvöru keypt á netinu. Tvö prósent í einu þróaðasta stafræna samfélagi heims! Ástandið er svipað á Íslandi, þrátt fyrir alla sína tækni. En af hverju orsakast þetta? Í fyrsta lagi telja margir að heimsendingar með matvöru séu dýrari. Einstaklingur greiðir vissulega kostnað vegna heimsendingar en ef dæmið er reiknað til enda þá er hægt að færa sterk rök fyrir því heimsending sé í raun ódýrari. Hér þarf að taka með í reikninginn hluti eins og tímasparnað, kostnað vegna eldsneytis og skyndikaup (hlutir sem læðast með í körfuna þína í búðinni en gera það síður á rafrænu formi). Aðrir gera ráð fyrir að úrvalið sé takmarkað eða að afurðirnar verði ekki eins ferskar, en þetta eru í langflestum tilfellum mýtur og ef þú ert ósáttur við gæði vörunnar þá er einfaldlega hægt að koma á framfæri athugasemdum og fá endurgreiðslu án mikillar fyrirhafnar. Desember er mánuðurinn þegar tíminn verður okkar sjaldgæfasta auðlind. Milli jólatónleika, baksturs, gjafapökkunar, skólaviðburða, vinnuskila og alls þess sem fyllir íslenska hátíðardagatalið þá gæti heimsending á mat létt þér lífið þegar þú þarft mest á því að halda. Norðurlöndin hafa leitt heiminn í stafrænum innleiðingum í mörg ár. Heimsending á matvöru er næsta stig og breytingin hefur þegar hafist. Spurningin er ekki hvort að heimsending á matvöru á netinu sé tilbúin, heldur hvort við séum loksins tilbúin til að gera okkur lífið auðveldara, sérstaklega á annasamasta tíma ársins? Ég held að Íslendingar séu það og þegar við stígum skrefið munum við velta fyrir okkur hvers vegna við biðum svona lengi. Höfundur er forstöðumaður viðskiptastýringar Wolt á Íslandi.
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun