Mýrar skipta máli - Alþjóðlegur dagur votlendis Álfur Birkir Bjarnason skrifar 2. febrúar 2026 07:03 Fífa Jónsdóttir Mýrar eru merkileg vistkerfi. Blautur en næringarríkur jarðvegur, eða raunar mór, setur lífinu strangar skorður en verðlaunar ríkulega þau sem þar geta lifað. Í dag, 2. febrúar, er alþjóðlegur dagur votlendis og því er ekki úr vegi að velta fyrir okkur þessu merkilega umhverfi. Hvað er votlendi, hvar er það, og hvers vegna er það mikilvægt fyrir Íslendinga? Við fyrstu sýn kunna mýrar að virðast nokkuð látlausar með lágvöxnum og einsleitum gróðri. Þegar betur er að gáð finnast þó fjölmargar tegundir sem hafa aðlagast þessu blauta umhverfi á merkilegan hátt og þrífast vart annars staðar. Bjöllur synda í smátjörnum með loftbólur á bakinu til öndunar, fífur hafa loftæðar í rótum sínum til að koma súrefni niður í loftfirrtan móinn, og vaðfuglar eins og jaðrakan standa á stultum og bora löngum goggnum eftir gómsætum smádýrum. Votlendi þekur um 20% af grónu flatarmáli Íslands. Á landsvísu hefur um helmingi votlendis verið raskað eða það framræst. Ef einungis er horft til láglendis fer þetta hlutfall upp í 70%. Flói, Mýrar, Fljót og Kringlumýrarbraut eru allt örnefni sem lýsa gegnsósa landi en þó stendur stór hluti þess þurr í dag. Undanfarið hefur umræða um endurheimt votlendis náð nokkru flugi, sérstaklega í samhengi loftslagsbreytinga. Endurheimt votlendis er þó ekki bara loftslagsaðgerð sem snarminnkar losun kolefnis og bindur það í blautum jarðvegi. Hún er líka tilraun til að græða upp hnignað vistkerfi og styrkja þannig þanþol og líffræðilega fjölbreytni landsins. Við mannfólkið nýtum okkur einnig mýrar þó við séum ekki jafn sérhæfð og jaðrakaninn hér að ofan. Til að mynda virkar votlendi sem svampur sem getur tekið við miklu vatni í vætutíð og flóðum en viðhaldið afrennsli þegar þurrkar geisa. Þar að auki síast vatn við það að renna um votlendisjarðveg. Þannig vernda mýrar til dæmis bæði vatnsból og fiskveiðiár fyrir áföllum. Heilbrigð votlendi binda mikið magn kolefnis í jarðvegi, sem er mikilvægur orku- og næringarforði. Til marks um þetta má nefna að kolefnið sem grafið er úr jörðu í dag varð til úr plöntuleyfum sem söfnuðust upp í mýrum fortíðar. Framræst votlendi er því verðmætt og frjósamt landbúnaðarland þar sem unnt er að nýta uppsöfnuð næringarefni. En framræst land sem ekki er nytjað losar kolefni mýrarinnar út í andrúmsloftið og orka og næringarefni tapast án þess að því fylgi nokkur ávinningur. Þekking er undirstaða bæði verndar og sjálfbærrar nýtingar votlendis. Hjá Landi og skógi er lögð áhersla á að kortleggja og vakta stöðu votlendis á Íslandi, eðli þess, tækifæri og ógnir. Þessi þekking nýtist meðal annars við árangursmat endurheimtar- og verndaraðgerða, skipulagsgerð og ákvarðanatöku, og í nákvæmu loftslagsbókhaldi Íslands. Rannsóknir, vöktun og árangursmat eru lykillinn að sjálfbærri landnýtingu. Við, líkt og jaðrakan, eigum mikið undir heilbrigðum mýrum. Vatn, loftslag og lífríki. Nýtum þær af ábyrgð, verndum þær sem enn eru ósnortnar og endurheimtum votlendi þar sem því verður við komið. Höfundur er vistfræðingur hjá Landi og skógi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skógrækt og landgræðsla Umhverfismál Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Fífa Jónsdóttir Mýrar eru merkileg vistkerfi. Blautur en næringarríkur jarðvegur, eða raunar mór, setur lífinu strangar skorður en verðlaunar ríkulega þau sem þar geta lifað. Í dag, 2. febrúar, er alþjóðlegur dagur votlendis og því er ekki úr vegi að velta fyrir okkur þessu merkilega umhverfi. Hvað er votlendi, hvar er það, og hvers vegna er það mikilvægt fyrir Íslendinga? Við fyrstu sýn kunna mýrar að virðast nokkuð látlausar með lágvöxnum og einsleitum gróðri. Þegar betur er að gáð finnast þó fjölmargar tegundir sem hafa aðlagast þessu blauta umhverfi á merkilegan hátt og þrífast vart annars staðar. Bjöllur synda í smátjörnum með loftbólur á bakinu til öndunar, fífur hafa loftæðar í rótum sínum til að koma súrefni niður í loftfirrtan móinn, og vaðfuglar eins og jaðrakan standa á stultum og bora löngum goggnum eftir gómsætum smádýrum. Votlendi þekur um 20% af grónu flatarmáli Íslands. Á landsvísu hefur um helmingi votlendis verið raskað eða það framræst. Ef einungis er horft til láglendis fer þetta hlutfall upp í 70%. Flói, Mýrar, Fljót og Kringlumýrarbraut eru allt örnefni sem lýsa gegnsósa landi en þó stendur stór hluti þess þurr í dag. Undanfarið hefur umræða um endurheimt votlendis náð nokkru flugi, sérstaklega í samhengi loftslagsbreytinga. Endurheimt votlendis er þó ekki bara loftslagsaðgerð sem snarminnkar losun kolefnis og bindur það í blautum jarðvegi. Hún er líka tilraun til að græða upp hnignað vistkerfi og styrkja þannig þanþol og líffræðilega fjölbreytni landsins. Við mannfólkið nýtum okkur einnig mýrar þó við séum ekki jafn sérhæfð og jaðrakaninn hér að ofan. Til að mynda virkar votlendi sem svampur sem getur tekið við miklu vatni í vætutíð og flóðum en viðhaldið afrennsli þegar þurrkar geisa. Þar að auki síast vatn við það að renna um votlendisjarðveg. Þannig vernda mýrar til dæmis bæði vatnsból og fiskveiðiár fyrir áföllum. Heilbrigð votlendi binda mikið magn kolefnis í jarðvegi, sem er mikilvægur orku- og næringarforði. Til marks um þetta má nefna að kolefnið sem grafið er úr jörðu í dag varð til úr plöntuleyfum sem söfnuðust upp í mýrum fortíðar. Framræst votlendi er því verðmætt og frjósamt landbúnaðarland þar sem unnt er að nýta uppsöfnuð næringarefni. En framræst land sem ekki er nytjað losar kolefni mýrarinnar út í andrúmsloftið og orka og næringarefni tapast án þess að því fylgi nokkur ávinningur. Þekking er undirstaða bæði verndar og sjálfbærrar nýtingar votlendis. Hjá Landi og skógi er lögð áhersla á að kortleggja og vakta stöðu votlendis á Íslandi, eðli þess, tækifæri og ógnir. Þessi þekking nýtist meðal annars við árangursmat endurheimtar- og verndaraðgerða, skipulagsgerð og ákvarðanatöku, og í nákvæmu loftslagsbókhaldi Íslands. Rannsóknir, vöktun og árangursmat eru lykillinn að sjálfbærri landnýtingu. Við, líkt og jaðrakan, eigum mikið undir heilbrigðum mýrum. Vatn, loftslag og lífríki. Nýtum þær af ábyrgð, verndum þær sem enn eru ósnortnar og endurheimtum votlendi þar sem því verður við komið. Höfundur er vistfræðingur hjá Landi og skógi.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar