Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar 25. mars 2026 12:32 Lýðræði er meira en einungis lýðræðislegar kosningar á nokkurra ára fresti. Þannig er virk þátttaka almennings við ákvarðanatökur sem varða m.a. almannahagsmuni eins og náttúruvernd og loftslagsmál einn af lykilþáttum við framkvæmd lýðræðis. Heimspekingurinn Henry Alexander Henrysson skrifar í grein um lýðræði að lýðræði er m.a. „leið til að haga sameiginlegum málum okkar á þann veg að einn eða fáir einstaklingar geti ekki tekið gerræðislegar ákvarðanir fyrir hönd almennings.“ Einnig skrifar Henry í sömu grein „ … að lýðræði geti styrkst við meiri tillitssemi, hógværð og auðmýkt fyrir hlutverkinu – að frekja og yfirgangur séu merki um lýðræðislegar blindgötur sem leiða samfélög frá lausnum og til forherðingar.“ Samþjöppun valds Með tapi umhverfisráðuneytisins vegna sameiningar í umhverfis-, orku og loftslagsráðuneyti hefur farið fram ákveðin samþjöppun valds þar sem ýmis mál innan sama ráðuneytis stangast á innbyrðis. Þannig virðist að ráðherrann hafi vald til þess að setja ákveðnar áherslur sem styrkja eitt hlutverk hans á kostnað annarra. Áherslur núverandi umhverfis- orku og loftslagsráðherra eins og hann hefur m.a. lýst yfir á síðastliðnu iðnþingi eru að undir hans verkstjórn sé ráðuneytið hagvaxtarráðuneyti. Hann er að vinna að því að ryðja burt „hindrunum, óþarfa reglubyrði og skriffinnsku“ til þess að geta ýtt undir vöxt og verðmætasköpun. Með því að einfalda regluverkið, gera breytingar á faglega unnum niðurstöðum Rammaáætlunar og á vinnu hennar og boða rýmri heimild ríkisins til eignarnáms til uppbyggingar orkuinnviða eru stjórnvöld á hættulegri braut við að skerða lýðræðið í landinu. Þó svo að allar þessar áætlanir fari í gegnum þingræðislega meðferð. Lýðræði Stjórnvöld verða að tryggja ótvíræðan rétt almennings til að hafa eitthvað um það að segja hvernig sameiginlegar auðlindir eru nýttar og hvernig gengið er um sameiginleg land- og náttúrugæði. Það kemur m.a. skýrt fram í Árósasamningum sem Ísland hefur átt aðild að síðan 2011. Samningurinn á að tryggja lýðræðislegt ferli í gegnum þennan rétt almennings til að taka þátt í ákvarðanatöku, fá nauðsynlegar upplýsingar og að njóta réttlátrar málsmeðferðar. Áhrif hagsmunaaðila Það er ekkert leyndarmál að víða í vestrænum ríkjum hafa bein og óbein stjórnmálaleg afskipti og áhrif stórra hagsmunaaðila veikt lýðræðislega ferla. Sérstaklega hefur samþjöppun eignarhalds á fyrirtækjum á fáeinar hendur haft áhrif á virkni lýðræðis. Medici-vítahringurinn útskýrir þessa hnignun lýðræðis. Þeir sem þegar eru ríkir og valdamiklir, t.d. eigendur stórra fyrirtækja, geta haft áhrif á stjórnmálin og reglurnar sem eru settar þar á þann hátt að þeir hagnast enn meira fjárhagslega. Fyrirtækja- og einstaklingsauður eru þannig nátengdir áhrifum sem þessir einstaklingar geta haft á ákvarðanatöku stjórnmálamanna. Þegar stórt er spurt Hvernig ætli þetta sér hér á Íslandi? Hvaða hagsmuna eru stjórnvöld að gæta ef það er áætlun þeirra að minnka möguleika borgara á að taka virkan þátt í ákvörðunarferlum um mál sem snerta sameiginlegar náttúruauðlindir þjóðar? Hvernig ætlar m.a. umhverfis-, orku og loftslagsráðherrann að tryggja að ákvarðanir sem fela í sér mikil inngrip í íslenska náttúru eins og t.d. virkjanir og aðrar stórframkvæmdir verði ekki teknar á grunni fjölbreytilegra og mjög sterkra sérhagsmuna í stað almannahagsmuna? Höfundur starfar hjá Landvernd Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Lýðræði er meira en einungis lýðræðislegar kosningar á nokkurra ára fresti. Þannig er virk þátttaka almennings við ákvarðanatökur sem varða m.a. almannahagsmuni eins og náttúruvernd og loftslagsmál einn af lykilþáttum við framkvæmd lýðræðis. Heimspekingurinn Henry Alexander Henrysson skrifar í grein um lýðræði að lýðræði er m.a. „leið til að haga sameiginlegum málum okkar á þann veg að einn eða fáir einstaklingar geti ekki tekið gerræðislegar ákvarðanir fyrir hönd almennings.“ Einnig skrifar Henry í sömu grein „ … að lýðræði geti styrkst við meiri tillitssemi, hógværð og auðmýkt fyrir hlutverkinu – að frekja og yfirgangur séu merki um lýðræðislegar blindgötur sem leiða samfélög frá lausnum og til forherðingar.“ Samþjöppun valds Með tapi umhverfisráðuneytisins vegna sameiningar í umhverfis-, orku og loftslagsráðuneyti hefur farið fram ákveðin samþjöppun valds þar sem ýmis mál innan sama ráðuneytis stangast á innbyrðis. Þannig virðist að ráðherrann hafi vald til þess að setja ákveðnar áherslur sem styrkja eitt hlutverk hans á kostnað annarra. Áherslur núverandi umhverfis- orku og loftslagsráðherra eins og hann hefur m.a. lýst yfir á síðastliðnu iðnþingi eru að undir hans verkstjórn sé ráðuneytið hagvaxtarráðuneyti. Hann er að vinna að því að ryðja burt „hindrunum, óþarfa reglubyrði og skriffinnsku“ til þess að geta ýtt undir vöxt og verðmætasköpun. Með því að einfalda regluverkið, gera breytingar á faglega unnum niðurstöðum Rammaáætlunar og á vinnu hennar og boða rýmri heimild ríkisins til eignarnáms til uppbyggingar orkuinnviða eru stjórnvöld á hættulegri braut við að skerða lýðræðið í landinu. Þó svo að allar þessar áætlanir fari í gegnum þingræðislega meðferð. Lýðræði Stjórnvöld verða að tryggja ótvíræðan rétt almennings til að hafa eitthvað um það að segja hvernig sameiginlegar auðlindir eru nýttar og hvernig gengið er um sameiginleg land- og náttúrugæði. Það kemur m.a. skýrt fram í Árósasamningum sem Ísland hefur átt aðild að síðan 2011. Samningurinn á að tryggja lýðræðislegt ferli í gegnum þennan rétt almennings til að taka þátt í ákvarðanatöku, fá nauðsynlegar upplýsingar og að njóta réttlátrar málsmeðferðar. Áhrif hagsmunaaðila Það er ekkert leyndarmál að víða í vestrænum ríkjum hafa bein og óbein stjórnmálaleg afskipti og áhrif stórra hagsmunaaðila veikt lýðræðislega ferla. Sérstaklega hefur samþjöppun eignarhalds á fyrirtækjum á fáeinar hendur haft áhrif á virkni lýðræðis. Medici-vítahringurinn útskýrir þessa hnignun lýðræðis. Þeir sem þegar eru ríkir og valdamiklir, t.d. eigendur stórra fyrirtækja, geta haft áhrif á stjórnmálin og reglurnar sem eru settar þar á þann hátt að þeir hagnast enn meira fjárhagslega. Fyrirtækja- og einstaklingsauður eru þannig nátengdir áhrifum sem þessir einstaklingar geta haft á ákvarðanatöku stjórnmálamanna. Þegar stórt er spurt Hvernig ætli þetta sér hér á Íslandi? Hvaða hagsmuna eru stjórnvöld að gæta ef það er áætlun þeirra að minnka möguleika borgara á að taka virkan þátt í ákvörðunarferlum um mál sem snerta sameiginlegar náttúruauðlindir þjóðar? Hvernig ætlar m.a. umhverfis-, orku og loftslagsráðherrann að tryggja að ákvarðanir sem fela í sér mikil inngrip í íslenska náttúru eins og t.d. virkjanir og aðrar stórframkvæmdir verði ekki teknar á grunni fjölbreytilegra og mjög sterkra sérhagsmuna í stað almannahagsmuna? Höfundur starfar hjá Landvernd
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar